18 Νοε 2019

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ

17 Νοε 2019

Αυτοί είναι οι "νεκροί του Πολυτεχνείου" - Πού, πώς και από ποιους σκοτώθηκαν - Κι ένας Τούρκος ανάμεσά τους

Αξίζει να δούμε «μία προς μία» τις περιπτώσεις που 24 ατόμων που "σκοτώθηκαν στο Πολυτεχνείο" κατά την αριστερή μυθολογία για να αντιληφθούμε ότι τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά από αυτά που η Αριστερά (κάθε απόχρωσης «Αριστερά», ακόμα και αυτή εντός της ΝΔ), θέλει να πείσει τους Ελληνες πολίτες από το 1973 και μετά.
Κατ'αρχάς σκοπίμως αποσιωπείται, ότι η χώρα μετά από την παραίτηση των Απριλιανών, τον Οκτώβριο του 1973, είχε πολιτική μεταβατική υπηρεσιακή κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον αείμνηστο Σπύρο Μαρκεζίνη, που μοναδικό σκοπό της είχε να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές, άρα επαναφορά της δημοκρατίας. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος είχε παραιτηθεί.
Η κυβέρνηση αυτή εντελώς «τυχαία» είχε απαγορεύσει στα αμερικανικά μεταγωγικά αεροσκάφη να περάσουν από το ελληνικό FIR και να ενισχύσουν το Ισραήλ την ώρα που η άμυνά του κατέρρεε στην επίθεση του Γιομ Κιπούρ από τους Αιγύπτιους, τους Σύρους κλπ.
Ο Σπύρος Μαρκεζίνης, πρώην υπουργός Οικονομίας (Συντονισμού, λεγόταν, τότε) επί κυβέρνησης Παπάγου το 1958 έλαβε μέρος στις εκλογές σε συνασπισμό με την «Προοδευτική Αγροτική Δημοκρατική Ένωση» και συγκέντρωσαν 10,5% των ψήφων.
Το 1961 συνεργάστηκε με την Ένωση Κέντρου και το 1964 με την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ) και εξελέγη βουλευτής Αθηνών. 
Πολλοί επικρότησαν αυτή την ορκωμοσία: Κορυφαίοι πολιτικοί της εκτός KKE Αριστεράς, όπως ο Λεωνίδας Κύρκος και γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Εσωτερικού Μπάμπης Δρακόπουλος, ο πρόεδρος της προδικτατορικής ΕΔΑ Ηλίας Ηλιού, αλλά και άλλοι με σημαντικό ρόλο στην προδικτατορική περίοδο, όπως ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και ο Ευάγγελος Αβέρωφ.
Η κυβέρνηση Μαρκεζίνη έφερνε την ελπίδα ότι ύστερα από εξήμιση χρόνια δικτατορίας θα γίνονταν επιτέλους τα πρώτα—δειλά μεν, αλλά σαφή—βήματα προς την αποκατάσταση της δημοκρατίας.
Μετά ήρθε η «εξέγερση» του Πολυτεχνείου, με αποτέλεσμα να ανατραπεί η υπηρεσιακή κυβέρνηση μια εβδομάδα αργότερα (25 Νοεμβρίου) από τον ταξίαρχο Δ.Ιωαννίδη και να εγκαθιδρυθεί μια δεύτερη σκληρότερη δικτατορία ελεγχόμενη πλήρως από τις ΗΠΑ, που κράτησε 8 ακόμα μήνες και οδήγησε την χώρα στο ατυχή πόλεμο της Κύπρου!
Αλλά ας επιστρέψουμε στα γεγονότα του Πολυτεχνείου: Κατ'αρχάς πολλοί από τους 24 πολίτες που πέθαναν τις ημέρες των γεγονότων, «έφυγαν» από... έμφραγμα.
Ξεχωρίζει και μία περίπτωση ... Τούρκου ταχυδακτυλουργού, ο οποίος φουκαράς μάλλον δεν ήξερε καν τι είναι το «Πολυτέχνειο» και κτυπήθηκε από ριπές ιωαννιδικών.
Από εκεί και πέρα σχεδόν όλοι είναι άτυχοι πολίτες που καμία σχέση δεν είχαν με τα επεισόδια και απλά έπεσαν θύμα των ανθρώπων του Δ.Ιωαννίδη που κτυπούσαν "στο ψαχνό" προκειμένου να δημιουργηθεί αναταραχή και την επόμενη εβδομάδα να καταλάβει ο "αόρατος δικτάτορας" εξ εφόδου την εξουσία.
Αναφέρει χαρακτηριστικά μετά ο εισαγγελέας Δ.Τσεβάς στο πόρισμά του, το οποίο επιβεβαίωσε πλήρως ο Αστυνομικός Διευθυντής Γεώργιος Σαμπάνης το 1981-1982 επί κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου:
Ιδού οι περιπτώσεις εμφράγματος ή θανάτου από ξυλοδαρμό της αστυνομίας κατά την διάρκεια των επεισοδίων του Πολυτεχνείου τομ1973 (θάνατοι από ξυλοδαρμό από την αστυνομία συνέβησαν αρκετές φορές και στην μεταπολίτευση, π.χ. θάνατοι Κουμή και Κανελλοπούλου το 1980, Μ.Καλτέζας το 1985 κλπ), οι οποίοι «πιστώθηκαν» στην μύθο του Πολυτεχνείου.
1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
2. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έρριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (F Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.
3. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.
4. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.
5. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοε-γκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.
6. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το ΚεράσοΒο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ' Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
7. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικο-πόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.
Υπάρχουν ακόμα οι περιπτώσεις δύο ξένων νεκρών, ενός Τούρκου και μιας Νορβηγίδας:
1. Εσκεντερούμ Μπασρί Καράκας, 43 ετών,  τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
2. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ».
Οι λοιπές περιπτώσεις Ελλήνων αφορούν νεκρούς από "τυφλά" αστυνομικά ή στρατιωτικά πυρά, πάντα μακριά από το Πολυτεχνείο:
1. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (φερόμενος ως αυτουργός ο Νικόλαος Ντερτιλής ο οποίος το αρνείτο μέχρι το τέλος της ζωής του). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
2. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.
3. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.
4. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».
5. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρθένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθη, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.
6. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έρριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.
7. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Λυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
8. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).
9. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Λυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.
10. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια (!), τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον "ουρανό" του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
11. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της παρακολουθώντας τα γεγονότα, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.
12. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 52 ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος toy.
Από όλους τους παραπάνω μόνο ένας είναι φοιτητής και αυτός εκτός Πολυτεχνείου κτυπήθηκε. Είναι σαφές ότι οι παρακρατικοί του Ιωαννίδη, κτυπούσαν οτιδήποτε έβλεπαν και για τον λόγο αυτό είχαμε και νεκρά παιδιά στις ταράτσες των σπιτιών τους...
Υπάρχει και άλλη μία περίπτωση που εξέπνευσε ένα μήνα αργότερα, της Αικατερίνης Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Αγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974). Είναι σαφές ότι η φουκαριάρα η γιαγιά απλά περνούσε όταν δέχθηκε τα πυρά των παρακρατικών.
Eπίσης υπάρχει η περίπτωση του Ανδρέας Κούμπου του Στέργιου, 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Επίσης καμία σχέση με την "εξέγερση του Πολυτεχνείου" δεν είχε ο άνθρωπος. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε από επιπλοκές στις 30.1.1974.
Στους "νεκρούς του Πολυτεχνείου" χρεώνεται και ο άτυχος Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Ανω Αλισσό Αχαΐας, ο οποίος όμως τραυαμτίστηκε κατά την διάρκεια συμπλοκής στην ... Πάτρα και μεταφέρθηκε στην Αθήνα λόγω ρήξης ήπατος. Πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν.

Αυτή είναι όλη η αλήθεια. Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του...

16 Νοε 2019

Τι κρύβεται πίσω από την μαζική μετανάστευση σε Ελλάδα και ΕΕ; Το σχέδιο «Kalergi» για τον «νέο» Ευρωπαίο

Ποιο είναι το σχέδιο του ιδεολογικού «πατέρα» της ΕΕ για εξάλειψη των ευρωπαϊκών εθνών μέσω της μαζικής μετανάστευσης, το οποίο φαίνεται να ακολουθείται από τις Βρυξέλλες μέχρι και σήμερα.
Το ζήτημα της μαζικής μετανάστευσης διχάζει επί του παρόντος το ευρωπαϊκό κοινό. Ενώ κάποιοι είναι υπέρ της πολιτικής των ανοικτών συνόρων και της μαζικής μετανάστευσης από τον τρίτο κόσμο, ο αριθμός των Ευρωπαίων που πιστεύουν ότι το πολυπολιτισμικό πείραμα απέτυχε αυξάνεται. Πιστεύουν ότι χρειαζόμαστε ισχυρότερους συνοριακούς ελέγχους που θα σταματήσουν τα κύματα μεταναστών που έρχονται στην Ευρώπη.
Σε κάθε περίπτωση, καθίσταται σαφές ότι η ελίτ των Βρυξέλλων υποστηρίζει τη μαζική μετανάστευση.
Αλλά τα κύρια ερωτήματα που προκύπτουν μεταξύ των Ευρωπαίων είναι, ποια είναι αυτά τα κρυφά συμφέροντα; Γιατί πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες είναι έτοιμοι να διακινδυνεύσουν τη φήμη τους, ακόμη και τις ψήφους τους, λόγω της σχεδόν φανατικής υποστήριξής τους στην μαζική μετανάστευση από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική στη γηραιά ήπειρό μας;
Εάν θέλουμε να γνωρίζουμε τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, πρέπει να ερευνήσουμε το αποκαλούμενο «σχέδιο Kalergi», το οποίο μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τους πραγματικούς στόχους πίσω από τα γεγονότα στην Ευρώπη σήμερα, και πίσω από αυτήν την φαινομενικά παράλογη στήριξη για τη μαζική μετανάστευση.
Ο άνθρωπος πίσω από αυτό το δυσοίωνο σχέδιο ήταν ο Richard von Coudenhove Kalergi, ένας από τους κύριους αρχιτέκτονες και ιδεολόγους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά παρά τον σημαντικό του ρόλο στη δημιουργία της ΕΕ, παραμένει άγνωστος στο ευρύ κοινό στην Ευρώπη σήμερα.
Ο Richard von Coudenhove-Kalergi, ένας από τους πρώτους υποστηρικτές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και ιδρυτής της Πανευρωπαϊκής Ένωσης, θεωρείται ιδεολογικός πατέρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ήταν πρόταση του να γίνει ύμνος της Ευρώπης η 9η Συμφωνία του Μπετόβεν και η περίφημη σύνθεσή του «Ωδή στη Χαρά», και επίσης συνεργάστηκε στενά με την ομάδα που σχεδίασε τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αλλά η επιρροή του δεν σταμάτησε στους ύμνους ή τις σημαίες. Λειτούργησε πολύ βαθύτερα, στα ίδια τα θεμέλια της ΕΕ. Αυτός ήταν που με τα έργα του έθεσε το προσχέδιο της ΕΕ, υποστηρίζοντας την ενοποίηση των ευρωπαϊκών κρατών σε μια πανευρωπαϊκή οντότητα.
Ο Kalergi, ο οποίος, όπως θα δούμε, ανακοίνωσε την έλευση του «νέου» Ευρωπαίου ανθρώπου, ήταν μισός Αυστριακός και μισός Ιάπωνας, και γεννήθηκε στο Τόκιο το 1894, όπου ο πατέρας του, διπλωμάτης και μέλος της αριστοκρατιας , διετέλεσε πρεσβευτής στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία. Πέρασε τα περισσότερα νιάτα του στα οικογενειακα κτηματα του ,στην Τσεχοσλοβακία, μέχρι το 1908, όταν πήγε για σπουδές στη Βιέννη, όπου συνέχισε να ζει και να εργάζεται μετά τις σπουδές του.
Εντάχθηκε στο διακεκριμένο Masonic Grand Lodas το 1921 και ίδρυσε το κίνημά του στην Πανευρωπαϊκή Ένωση ένα χρόνο αργότερα. Το κίνημα αυτό ήταν κυρίως υπέρ της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, η οποία θα είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία των «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης με μια κοινή αγορά, κοινό νόμισμα και μια απεριόριστη, ελεύθερη κυκλοφορία του πληθυσμού.
Οι αποικίες που κατείχαν τότε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες θα ενσωματώνονταν επίσης σε αυτό το νέο ευρωπαϊκό υπερκράτος, το οποίο θα επέτρεπε μαζικές μεταναστεύσεις των Αφρικανών στην Ευρώπη. Ο Kalergi ισχυρίστηκε ότι η διαρκής ειρήνη μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την κατάργηση των εθνικών κρατών που ήταν κατά τη γνώμη του, λόγω των διαρκών αντιπαλοτήτων τους, ο κύριος λόγος των πολέμων στην Ευρώπη.
Αυτές ήταν οι βασικές ιδέες και αρχές που εξήγησε ο Kalergi στο πανευρωπαϊκό του μανιφέστο, το οποίο δημοσιεύθηκε το 1923.
Υποστήριξη των διεθνών τραπεζιτών
Οι προτάσεις, οι απόψεις και οι ιδέες του Kalergi συγκέντρωσαν μεγάλη προσοχή και υποστήριξη μεταξύ πολλών σημαντικών πολιτικών εκείνης της εποχής, συμπεριλαμβανομένου του Ignaz Seipel, ο οποίος διετέλεσε δύο φορές ομοσπονδιακός καγκελάριος της Αυστρίας, του αυστριακού υπουργού Εξωτερικών Karl Renner, του πρώτου προέδρου της Τσεχοσλοβακίας Tomaš Masaryk, του Edvard Beneš πρώτου Τσεχοσλοβάκου υπουργού Εξωτερικών και δεύτερου πρόεδρόυ της, του Aristide Briand γάλλου πρόεδρου και βραβευμένου με Νόμπελ,του γάλλου πολιτικού Leon Blum , ο οποίος αργότερα διατέλεσε πρόεδρος της Γαλλίας τρεις φορές, και του αυστριακού πολιτικού και δικηγόρου Konrad Adenauer, ο οποίος αργότερα έγινε καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας.
Αλλά δεν ήταν μόνο οι πολιτικοί που υποστήριξαν τις ιδέες και τις απόψεις του Richard von Coudenhove-Kalergi. Κέρδισε επίσης μεγάλη υποστήριξη μεταξύ ισχυρών τραπεζιτών.
Μετά τη δημοσίευση του σημαντικότερου έργου του με τίτλο Πρακτικός Ιδεαλισμός το 1925, στο οποίο περιέγραψε λεπτομερώς το όραμά του για τη μελλοντική Ευρώπη, το Πανευρωπαϊκό Κίνημά του έλαβε μια γενναιόδωρη δωρεά 60.000 Γερμανικών χρυσών μάρκων από τον διεθνή τραπεζίτη Max Warburg.
Ο Kalergi ήρθε σε επαφή με τον Max Warburg μέσω του Baron Louis Rothschild, εξέχοντος μέλους της περίφημης τραπεζικής οικογένειας Rothschild, η οποία είναι γνωστή ως μία από τις πλουσιότερες οικογένειες στον κόσμο ακόμα και σήμερα. Οι Rothschilds ήταν φυσικά και μεγάλοι υποστηρικτές του Kalergi και των σχεδίων του για τη δημιουργία της Πανευρώπης, του υπερκράτους που θα ενώσει όλα τα ευρωπαϊκά έθνη σε μια ενιαία οντότητα.
Με τη βοήθεια των Rothschilds και Max Warburg, ο Kalergi γνώρισε πολλούς ισχυρούς τραπεζίτες από την Wall Street, όπως ο Paul Warburg, ο αδελφός του Max Warburg, ο Jacob Schilf και ο Bernard Baruch. Ο Paul Warburg και ο Jacob Schilf είναι επίσης γνωστοί ως οι άνθρωποι που βοήθησαν στην ίδρυση της Αμερικανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας Καταθέσεων. Αλλά αυτό που είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι ο προαναφερθείς Jacob Schilf, γνωστός καπιταλιστής, χρηματοδότησε τη ρωσική επανάσταση και τους μπολσεβίκους, και αυτός ήταν που έδωσε στον Τρότσκι τα οικονομικά μέσα για την επιστροφή του στη Ρωσία.
Πολλοί άνθρωποι είδαν τις προσπάθειες του Kalergi για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και την ενωμένη Ευρώπη ως ευγενή σκοπό. Πίστευαν ότι ο κύριος στόχος του ήταν η άνοδος του βιοτικού επιπέδου και η επίτευξη μιας διαρκούς ειρήνης, διότι ο ίδιος χρησιμοποίησε αυτού του είδους τη ρητορική, όταν έκανε κηρύγματα για τα ιδανικά του. Ισχυρίζονταν ότι αγωνίζεται για την ευημερία ολόκληρης της ανθρωπότητας.
Αλλά κρυμμένα κάτω από αυτήν την ευγενή ανθρωπιστική ρητορική, ήταν τα οχι τόσο ευγενή προσωπικά συμφέροντα των κύριων οικονομικών υποστηρικτών του. Η κρίση που βιώνουμε σήμερα στην Ευρώπη είναι στην πραγματικότητα οι άμεσες συνέπειες των στόχων τους και του αγώνα τους, ο οποίος εξακολουθεί να παρουσιάζεται ως ένα είδος ανθρωπιστικής προσπάθειας.
Ο κύριος στόχος των σχεδίων του Kalergi δεν ήταν μόνο η κατάργηση των εθνικών κρατών. Προχώρησε πολύ περισσότερο από αυτό, καθώς ήθελε επίσης να διαγράψει τα ευρωπαϊκά έθνη, τα οποία θα αντικατασταθούν από το νέο είδος ανθρώπων, οι οποίοι θα ταίριαζαν καλύτερα στο όραμά του για ένα μελλοντικό ευρωπαϊκό υπερκράτος. Περιέγραψε αυτό το νέο είδος ανθρώπου στο προαναφερθέν βιβλίο του, Πρακτικός Ιδεαλισμός:
«Ο άνθρωπος του μέλλοντος θα είναι μικτής φυλής. Οι φυλές και οι τάξεις του σήμερα θα εξαφανιστούν σταδιακά λόγω της κατάργησης του χώρου, του χρόνου και των προκαταλήψεων. Η ευρασιατική-νεγροειδής φυλή του μέλλοντος, παρόμοια με την εμφάνιση των Αρχαίων Αιγυπτίων, θα αντικαταστήσει τη σημερινή ποικιλομορφία των λαών και την ποικιλομορφία των ατόμων.»
Και ακριβώς αυτό το όραμα του μελλοντικού πολίτη της Ευρώπης ήταν εκείνο που χαροποίησε τη διεθνή ελίτ των τραπεζιτών, των ελεύθερων μαζών και άλλων ισχυρών επιχειρηματιών, που άρχισε να χρηματοδοτεί την Πανευρωπαϊκή Ένωση, μετά τη δημοσίευση του Πρακτικού Ιδεαλισμού.
Ήταν η ίδια ελίτ που βοήθησε τον Kalergi να μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες στο ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όπου συνέχισε το έργο του και τον αγώνα για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
Κατά την παραμονή του στις ΗΠΑ, έλαβε επίσης μεγάλη υποστήριξη από μεγάλες εφημερίδες, όπως η The New York Times, η οποία δημοσίευε τα άρθρα του σε τακτική βάση. Οι ιδέες του Kalergi κέρδισαν ακόμα και την υποστήριξη από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν μετά τον πόλεμο, όταν έπεσε πάνω σε ένα άρθρο γραμμένο από τον Kalergi σε κάποια εφημερίδα.
Όσο για τον ίδιο τον Kalergi, μετακόμισε στη Γαλλία μετά τον πόλεμο, όπου συνέχισε τις προσπάθειές του για την ίδρυση του ευρωπαϊκού υπερκράτους. Ήταν πρωτοπόρος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και έθεσε επίσης τα θεμέλια για μια νέα παγκόσμια τάξη στην οποία τα ποικίλα έθνη θα εξαφανιστούν μέσω της ανάμειξης διαφορετικών λαών, και θα αντικατασταθούν σταδιακά από έναν μονοτονικό πληθυσμό που θα ελέγχεται από τις διεθνείς ελίτ.
Οι ιδέες και οι απόψεις του Kalergi αντιπροσωπεύουν το σχέδιο για τη δημογραφική αντικατάσταση των Ευρωπαίων μέσω της προγραμματισμένης μαζικής μετανάστευσης. Λάβετε υπόψη ότι ο Kalergi συμπεριέλαβε επίσης αφρικανικές αποικίες στη νέα του Παναφρικανική Ευρώπη, πράγμα που θα σήμαινε ότι ο πληθυσμός της μαύρης ηπείρου θα μπορούσε ελεύθερα να μετακομίσει στην Ευρώπη.
Οι συνέπειες αυτού θα ήταν φυσικά ένας νέος πληθυσμός μεταναστών, χωρίς μια σαφώς καθορισμένη ταυτότητα, ή μια αίσθηση ότι ανήκουν καπου και αν είναι πιστοί σε οποιαδήποτε κουλτούρα ή έθνος. Και αυτό ακριβώς είναι το είδος του πληθυσμού που θα ταίριαζε στις διεθνείς ελίτ, διότι γνωρίζουν καλά ότι είναι ευκολότερο να ελέγχουν μάζες ατόμων. Αυτές οι ελίτ γνωρίζουν ότι δεν θα μπορούσαν ποτέ να επιτύχουν πλήρη κυριαρχία επί των εθνών της Ευρώπης, τα οποία θα έμεναν πάντα πιστά στη δική τους παράδοση, πολιτισμό και θρησκεία.
Έτσι ο μόνος τρόπος για να επιτύχουν την πλήρη κυριαρχία τους είναι η εξάλειψη των εθνών όπως ακριβώς αυτό που υποστήριξε ο Kalergi στα σχέδιά του. Τα σχέδια αυτά υλοποιούνται από ορισμένες ελίτ από τις Βρυξέλλες ακριβώς για τους προαναφερθέντες λόγους.
Ο κύριος στόχος τους είναι η δημιουργία ενός νέου ολοκληρωτισμού της πολιτικής ορθότητας υπό τη μάσκα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος πίσω από τη συνεχή υποστήριξή τους για τη μαζική μετανάστευση, για την διαρκή πίεσή τους για Χάρτες και ψηφίσματα τύπου Μαρακές , και για την υποτιθέμενη λατρεία τους τους στην πλουραλιστική πολυπολιτισμικότητα που προωθούν καθημερινά μέσω των συμβατικών μέσων ενημέρωσης. Φαίνεται λοιπόν ότι ο Kalergi δεν ήταν μόνο πρωτοπόρος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αλλά ήταν επίσης πρωτοπόρος της πολυπολιτισμικότητας και αρχιτέκτονας μιας νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων.

Εδώ πολυτεχνίτες

Αύριο  “γιορτάζουμε" τη μεγαλύτερη απάτη της μεταπολίτευσης. Μαθητές σε όλη τη χώρα θα μάθουν ότι "η χούντα δεν τελείωσε το 73" (όντως: τελείωσε το 74 αφού ο Ιωαννίδης ανέτρεψε τον Παπαδόπουλο και προκάλεσε την τραγωδία της Κύπρου) θα ακούσουν τη δακρύβρεκτη ιστορία της Ηλένιας που ήταν τελικά κλεμμένη φωτογραφία από... σαμπουάν, ενός μοντέλου από τη Νέα Ζηλανδία, θα καταθέσουν στεφάνι στην κεφάλα του Σβορώνου και θα μάθουν για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου, που όλοι σκοτώθηκαν εκτός Πολυτεχνείου. Τι δεν θα μάθουν; Την επίσημη άποψη του (παράνομου τότε) ΚΚΕ για τους "αγωνιστές" του Πολυτεχνείου, όπως την εξέφρασε η "Πανσπουδαστική", η φοιτητική οργάνωση του ΚΚΕ στο 8ο τεύχος της, καθώς το Πολυτεχνείο τής χάλασε τα σχέδια για καπέλωμα του φοιτητικού κινήματος με την Αντι–ΕΦΕΕ:
   
«Καταγγέλλουμε τη προσχεδιασμένη εισβολή στο χώρο του Πολ)χνείου τη Τετάρτη, 14 του Νοέμβρη, 350 περίπου οργανωμένων πραχτόρων της ΚΥΠ, σύμφωνα με το προβοκατόρικο σχέδιο των Ρουφογάλη-Καραγιαννόπουλου με βάση τις εντολές του παραμερισμένου τώρα πρωτοδικτάτορα Παπαδόπουλου και της αμερικανικής CIA με σκοπό να προβάλουν με κάθε μέσο τραμπουκισμού και προβοκάτσιας, γελοία και αναρχικά συνθήματα και συνθήματα που δεν εκφράζανε τη στιγμή και τις συγκεκριμένες δυνάμεις. Για να μπορέσουν έτσι ν΄ απομονώσουν το κίνημά μας και την εκδήλωσή μας του Πολυτεχνείου από το σύνολο του λαού και της νεολαίας. Για να μπορέσουν παραπέρα, κατασκευάζοντας (και με τη βοήθεια των χουντικών μέσων ενημέρωσης) την εικόνα μιας μεμονωμένης εξτρεμιστικής επαναστατικοαναρχικής εξέγερσης, που δεν έχει τη συμπαράσταση του λαού, να χρησιμοποιήσουν το χιλιοτριμμένο πρόσχημα του “επαπειλούμενου κοινωνικού καθεστώτος”, για να δικαιολογήσουν την επαναφορά του στρατιωτικού νόμου και το δυνάμωμα της αιματηρής τρομοκρατίας. Ενέργειες που οι αμερικάνοι, η CIA και η χούντα είχαν από καιρό πάρει την απόφαση να επιβάλουν ύστερα από την παταγώδη αποτυχία της χουντομαρκεζινικής προσπάθειας καθήλωσης και εκτόνωσης της λαϊκής πάλης...»
 
      Κάνουν και περισπούδαστη ανάλυση της διεθνούς κατάστασης οι σύντροφοι. Γιατί μπήκαν στο Πολυτεχνείο οι 350 “πράχτορες”; Διότι ο ιμπεριαλισμός δέχθηκε πλήγματα από τον αγώνα των αραβικών λαών (αυτό το συμπέρασμα από την - ακόμα μία - ήττα Αιγύπτου και Συρίας στον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ εναντίον του Ισραήλ τον Οκτώβριο του 73, μόνο ΚΚΕδες μπορούσαν να το βγάλουν, καθότι η Μόσχα υποστήριζε τους Άραβες) διότι οξύνθηκαν οι σχέσεις Ευρώπης - ΗΠΑ και επίσης λόγω του “βαθαίματος” της οικονομικής κρίσης (αυτό το αίτιο είναι μπαλαντέρ και παίζει σε κάθε ανακοίνωση του ΚΚΕ, όποτε κι αν εκδοθεί)! Για να αντιμετωπίσει λοιπόν όλες αυτές τις προκλήσεις ο διεθνής ιμπεριαλισμός έστειλε 350 πράχτορες στο Πολυτεχνείο! Ανάλυση επιπέδου Κανέλλη και Κουτσούμπα.
    
Σε μια κατάληψη του Πολυτεχνείου, σαν τις σημερινές, στην οποία όντως είχαν μπουκάρει και αναρχικοί (από τότε το συνήθιζαν) αλλά και φοιτητές από όλες τις σχολές της Αθήνας, και δεν ήξερες ποιος είναι ποιος και τι θέλει, οι ΚΚΕδες μέτρησαν 350 προβοκάτορες! Κι επειδή έπρεπε οπωσδήποτε να το αποδείξουν κατασκεύασαν έναν: τον φοιτητή της φυσικομαθηματικής Διονύση Μαυρογένη, ο οποίος, την Τετάρτη 14 Νοεμβρίου στη συνέλευση της Νομικής (με παρουσία και φοιτητών άλλων σχολών) πρότεινε, παρά την αντίδραση της Αντι-ΕΦΕΕ, να γίνει πορεία προς το Πολυτεχνείο. Η πορεία έγινε και 350 άτομα από την Νομική που δεν ήλεγχε η ΚΝΕ ενώθηκαν με τους φοιτητές του ΕΜΠ. Αυτοί ήταν οι “πράχτορες της ΚΥΠ”, κατά την ΚΝΕ! Καταπληκτική είναι η καταγγελία που εξέδωσε η Πανσπουδαστική για τον Μαυρογένη. Τον κατηγορεί, επί λέξει, ότι: πρόβαλε με τραμπούκικο τρόπο ανεδαφικά και προβοκατόρικα συνθήματα όπως... “επανάσταση λαέ”!
                     
Τι συνέβη μετά; Το ίδιο που συμβαίνει στις καταλήψεις και τώρα. Άρχισαν οι μεν να συγκρούονται με τους ΚΚΕδες να προσπαθούν να διώξουν από το ΕΜΠ όσους δεν ήλεγχαν. Το ξύλο που έπεσε μεταξύ των "αγωνιστών" το θυμούνται πολύ καλά όσοι δεν εξαργύρωσαν τη συμμετοχή τους στην εξέγερση ως πολιτικάντηδες της μεταπολίτευσης. Οι άλλοι το ξέχασαν. ΚΚEδες, αναρχικοί, Ρηγάδες, τροτσκιστές, εργάτες, όλοι εναντίον όλων. Καθαιρούσαν τη μία “Συντονιστική” και "εξέλεγαν" άλλη, γι αυτό υπάρχουν σήμερα τόσοι πολλοί που ισχυρίζονται ότι υπήρξαν μέλη της "Συντονιστικής του Πολυτεχνείου". Μέχρι που επειδή κόντεψε να γίνει του... Μαρκάτου (οι ζημιές που προκλήθηκαν σε κτήρια και εξοπλισμό ξεπέρασαν το ένα δισεκατομμύριο δραχμές της εποχής - με το δολάριο να αξίζει 30 δραχμές) η Πρυτανεία ζήτησε την επέμβαση της αστυνομίας που κατέληξε σε επέμβαση του στρατού.
Το Πολυτεχνείο όχι μόνο δεν έριξε τη Χούντα, αλλά έδωσε την ευκαιρία στους σκληροπυρηνικούς στρατιωτικούς να επιβάλουν μια σκληρότερη και ηλιθιότερη χούντα και να ματαιώσουν τη μετάβαση σε μια ελεγχόμενη μορφή κοινοβουλευτισμού που είχαν σχεδιάσει ο Παπαδόπουλος με τον Μαρκεζίνη, προγραμματίζοντας εκλογές για τον Φεβρουάριο του 1974. Οι "ήρωες" του Πολυτεχνείου, από τον Νοέμβριο του 73 μέχρι τον Ιούλιο του 74, που η τραγωδία της Κύπρου οδήγησε τη χούντα του Ιωαννίδη σε κατάρρευση, λούφαζαν.
Το ΚΚΕ λοιπόν ήταν σφόδρα αντίθετο στην εξέγερση. Αλλά όταν κατάλαβε ότι το "Πολυτεχνείο" είχε αρχίσει να μυθοποιείται από πολιτικάντηδες, που έψαχναν από τη μια για σύμβολα κι από την άλλη για αγωνιστικές περγαμηνές (που θα εξαργύρωναν αργότερα και με τις οποίες θα έκαναν περιουσίες - κάποιους από αυτούς ακόμα τους λουζόμαστε), κορόιδο ήταν να μην το οικειοποιηθεί; Απατεώνες είναι, δεν είναι ηλίθιοι να χάσουν τέτοια επενδυτική ευκαιρία.
Θάνος Τζήμερος

Αγία Άννα: Ανοιχτά γήπεδα

Ασφαλείς, Σύγχρονοι και με Ελεύθερη Πρόσβαση Αθλητικοί Χώροι

Ως κάτοικοι της Αγίας Άννας βιώνουμε καθημερινά την αγωνία για τα παιδιά μας σε μια συνοικία όπου καθημερινά υποβαθμίζεται και δεν έχει τίποτα να τους προσφέρει. Χωρίς παιδικές χαρές, με μια πλατεία αφημένη στην τύχη της και οι εξωτερικοί αθλητικοί χώροι να θυμίζουν τριτοκοσμικές εικόνες.

Στις συνέπειες της υποβάθμισης της περιοχής μας, όπου τα παιδιά και οι νέοι δεν έχουν καμία διέξοδο, σε μια περιοχή όπου η εγκληματικότητα είναι στο προσκήνιο, είναι οι γονείς να πρέπει να βάζουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη ώστε τα παιδιά μας να μπορούν να μετέχουν σε πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες.

Στη συνοικία μας η σχολική κοινότητα απαρτίζεται από το 9ο Νηπιαγωγείο, το 9ο Δημοτικό, το 6ο Γυμνάσιο και το 5ο ΓΕΛ. Οφείλουμε να αναφέρουμε και τις Εργατικές Κατοικίες. Εύκολα μπορούμε λοιπόν να αντιληφθούμε τον πληθυσμό παιδιών, εφήβων και νέων στην περιοχή μας.
Επιδιώκουμε εδώ και καιρό την πλήρη αποκατάσταση των ανοιχτών γηπέδων και του χώρου που τα περιβάλει όπου είναι ο μοναδικός αθλητικός χώρος με ελεύθερη πρόσβαση στη συνοικία μας, ώστε να αποτελέσει πόλο έλξης και να λειτουργήσει για τα παιδιά μας ως σημείο αναφοράς με αθλητικό χαρακτήρα. Ασφαλής και Σύγχρονος.

Αναζητώντας λύση εντοπίσαμε το πρόγραμμα Φιλόδημος και καταθέσαμε αίτημα στις 23/04/2019 ζητώντας να αξιοποιηθεί η κρατική χρηματοδότηση και να αποκατασταθούν πλήρως τα γήπεδα καθώς και ο χώρος που τα περιβάλει. Η απερχόμενη,  Δημοτική Αρχή παραδέχτηκε πως τους ''ξέφυγε'' και το αίτημα μας εισήχθη στο δημοτικό συμβούλιο στις 30/04/2019 όπου ο τότε Δήμαρχος προσφώνησε κατά την εισήγηση του ότι πρόκειται για ένα αίτημα από την Αγία Άννα. Οι παρευρισκόμενοι Δημοτικοί Σύμβουλοι, μερικοί εκ των οποίων στελεχόνουν την σημερινή Δημοτική Αρχή το υπερψήφισαν ομόφωνα, όμως παρόλα αυτά, η απόφασή τους αυτή, όπως ενημερωθήκαμε τις επόμενες μέρες, δεν υπήρχε στα πρακτικά και δεν δημοσιεύθηκε στη διαύγεια παρά μόνο το μέρος που αφορούσε την έγκριση της αποδοχής της χρηματοδότησης λέγοντας μας πως έχει καταγραφεί στο ηχητικό.

Μετά το ατύχημα στη Χίο, τα Υπουργεία Εσωτερικών και Αθλητισμού, στις 3 Σεπτεμβρίου με την κοινή τους απόφαση, δίνουν προθεσμία ενός έτους προκειμένου το σύνολο των εγκαταστάσεων, είτε είναι ολυμπιακές είτε ανήκουν στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού είτε στην Αυτοδιοίκηση α’ και β’ βαθμού να ανταποκρίνονται στις προϋποθέσεις ασφάλειας. Καλούν την Αυτοδιοίκηση και τους Δημάρχους να διεξάγουν τους σχετικούς ελέγχους και εργασίες προκειμένου οι εγκαταστάσεις τους να έλθουν σε αυτό το επίπεδο, αναφέροντας πως δεν υπάρχει κανένα άλλο χρονικό περιθώριο από αυτόν το συγκεκριμένο που δίνουν.

Και ρωτάμε: Τι θα συμβεί; Θα τα κλείσετε;;;

Στις 25/09 το υπουργείο εσωτερικών εξήγγειλε νέα παράταση στο πρόγραμμα, δίνοντας για ακόμα μια φορά την ευκαιρία να ενταχθεί ο συγκεκριμένος χώρος. Ωστόσο η Δημοτική Αρχή κωφεύει.

Η νέα Δημοτική Αρχή, όπως πληροφορούμαστε, στο ζήτημα των αθλητικών εγκαταστάσεων και θέλοντας να αξιοποιήσει την χρηματοδότηση που έχει πλέον στην διάθεσή της, προσανατολίζεται σε άλλες προτεραιότητες, όπως τη βελτίωση των κλειστών γηπέδων, προσπερνώντας την ανάγκη των κατοίκων να έχουν στις συνοικίες τους, δίπλα τους, ελεύθερους χώρους άθλησης.

Σε ένα Δήμο πλέον των 100 χιλιάδων κατοίκων, η νέα Δημοτική Αρχή θα πρέπει να φροντίσει να εξασφαλίσει ελεύθερους χώρους άθλησης και αυτό μπορεί να το πραγματοποιήσει αξιοποιώντας την κρατική χρηματοδότηση,  τα δικά μας χρήματα.

Είμαστε αντίθετοι σε κάθε λογική που καλλιεργεί συστηματικά μειωμένες προσδοκίες και έχει ένα και μοναδικό στόχο, να περιορίζει συνεχώς τις απαιτήσεις των πολιτών- γονέων ώστε να είναι ευχαριστημένοι με αυτά τα λίγα που τους αφήνουν να έχουν.

Διεκδικούμε τα αυτονόητα για τα παιδιά μας και ζητούμε από την Δημοτική Αρχή και το Δημοτικό Συμβούλιο να αποδείξουν έμπρακτα ότι δεν αγνοούν του πολίτες αυτής της πολύπαθης πόλης.

Ως κάτοικοι της Αγίας Άννας ζητάμε να ενταχθεί ο χώρος των ανοιχτών γηπέδων στη πρόταση 4 του Προγράμματος Φιλόδημος ΙΙ και να αποκατασταθεί πλήρως, τόσο ο χώρος των γηπέδων όσο και ο χώρος που τα περιβάλλει ώστε να είναι Ασφαλής, Σύγχρονος και με Ελεύθερη πρόσβαση.

Καλούμε τους Συλλόγους και Φορείς της περιοχής να ανταποκριθούν στο δίκαιο αίτημα μας και να στηρίξουν αυτή μας την προσπάθεια.

           Γιατί τα παιδιά μας το δικαιούνται και εμείς οφείλουμε να τους το παρέχουμε.
23/10/2019
Συντονιστικό Κατοίκων Αγίας Άννας

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΕΘΝΟΛΟΓΟ-ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΑΝΑΛΥΤΗ ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΔΡΟΥΓΟ!!!

Η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο διάστημα βιώνουμε δύσκολες στιγμές στα εθνικά μας θέματα. Παρακολουθούμε από τη μια μεριά κάθε γείτονα να διεκδικεί όσα περισσότερα μπορεί σε μια (σχεδόν;) ενορχηστρωμένη επίθεση από κάθε πλευρά και κατεύθυνση. Κι από την άλλη παρακολουθούμε φοβισμένες, άβουλες και αδύναμες Ελληνικές κυβέρνησεις να άγονται και να φέρονται από τις εξελίξεις, αντιδρώντας σπασμωδικά, ανούσια και άστοχα στις εκάστοτε απαιτήσεις, προκλήσεις και επιθετικές ενέργειες των γειτόνων μας. 

Το ακόμα δυστυχέστερο όμως είναι ότι όλοι αυτοί οι εξωτερικοί κίνδυνοι δεν είναι οι μόνοι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Υπάρχουν και κίνδυνοι στο εσωτερικό, μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, που έχουν να κάνουν με την εσωτερική μας ασφάλεια. Φυσικά δεν υπάρχει η δυνατότητα να αναλυθούν σε ένα άρθρο όλοι αυτοί οι κίνδυνοι. Αν λάβουμε όμως υπόψη μας ότι η εγχώρια τρομοκρατία δεν έχει δώσει υπολογίσιμες  αφορμές εδώ και αρκετό καιρό, και ότι η διεθνής τρομοκρατία δεν έχει στοχοποιήσει (ακόμη) τη χώρα μας, θα μπορούσε κανείς να διακρίνει ότι μία από τις μεγαλύτερες απειλές για την εσωτερική μας ασφάλεια είναι η λαθρομετανάστευση.
Δεν θα εμμείνω στα τετριμμένα επιχειρήματα των δήθεν προοδευτικών ότι πρέπει να ανοίξουμε τα σύνορα και τις αγκαλιές μας στους ταλαίπωρους πρόσφυγες που δικαιούνται μια καλύτερη ζωή. Και με αυτό το επιχείρημα βάζουν στο ίδιο σακκί πραγματικά ταλαιπωρημέους ανθρώπους που καταστράφηκε η ζωή τους μαζί με επιτήδειους  δεκάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες που είδαν φως και μπήκαν. Και από πάνω χαρακτηρίζουν ως φασίστα, ρατσιστή, ακροδεξιό, σκοταδιστή και με ένα σωρό άλλους ευφάνταστους χαρακτηρισμούς όποιον δεν συμφωνεί με τη δική τους προσέγγιση. Αν θέλουμε όμως να είμαστε αντικειμενικοί για το αν και κατά πόσο η λαθρομετανάστευση αποτελεί πρόβλημα, θα πρέπει να εξετάσουμε και να αναλύσουμε προσεκτικά την επίδραση που αυτή έχει στη χώρα και στην κοινωνία μας
.
 Τα προβλήματα λοιπόν που προκαλεί η λαθρομετανάστευση είναι:


1.                   Υπερφόρτωση του κρατικού μηχανισμού. Ο κρατικός μηχανισμός της Ελλάδας δομήθηκε για να μπορεί να καλύπτει τις ανάγκες του Ελληνικού πληθυσμού, και μάλιστα σε αυτό ποτέ δεν ήταν επαρκής. Αυτός ο ήδη ανεπαρκής κρατικός μηχανισμός, οι Ένοπλες Δυνάμεις, τα Σώματα Ασφαλείας, οι υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας, τα νοσοκομεία, τα σχολεία, οι παραγωγικοί φορείς, η οικονομία της χώρας, έπρεπε και πρέπει επιπλέον να υποστηρίξουν και τις αυξημένες ανάγκες εκατοντάδων χιλιάδων απότομα και μαζικά νεοφερμένων ανθρώπων που κουβαλούσαν μαζί τους μόνο τα προβήματά τους, με αποτέλεσμα να επιβαρυνθεί η λειτουργία τους και να μειωθεί η αποτελεσματικότητά τους. Ειδικά μάλιστα στον τομέα των Ενόπλων Δυνάμεων, η παροχή υποστήριξης σε θέματα λαθρομετανάστευσης εξελίχθηκε από πάρεργο σε κύριο έργο, και μάλιστα με την ένοχη ανοχή  διαδοχικών ηγεσιών που προτίμησαν  να «δείξουν  προσαρμοστικότητα» και να παραμείνουν στη θέση τους, παρά να υψώσουν  το ανάστημα και να αναλάβουν  τις ευθύνες τους. Θα μπορούσε, ή καλλίτερα θα έπρεπε, να καταστήσει σαφές ότι η εμπολοκή των Ενόπλων Δυνάμεων σε τέτοιο βαθμό στα θέματα λαθρομετανάστευσης θα είχε αρνητικές (για να μην πω ολέθριες) επιπτώσεις στην κύρια αποστολή τους και στο ηθικό των στελεχών, που άρχισαν να αισθάνονται ως υπηρέτες λαθρομεταναστών και προσφύγων, αντί ως ο συνεχώς διατυμπανιζόμενος από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία «μεγαλύτερος πολλαπλασιαστής ισχύος» μας.


2.                   Κοινό έγκλημα. Οι λαθρομετανάστες και οι πρόσφυγες, όπως όλοι οι άνθρωποι, έχουν το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και θέλουν να ζήσουν. Εφόσον δεν μπορούν να εξασφαλίσουν με άλλο τρόπο τα προς το ζειν, είναι αναμενόμενο να στραφούν προς το κοινό έγκλημα για να καλύψουν τις ανάγκες τους, είτε ατομικά είτε με τη σύσταση συμμοριών. Έτσι έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα κρούσματα διαρήξεων σε σπίτια και καταστήματα, κλοπών (από τσάντες, πορτοφόλια και κινητά τηλέφωνα μέχρι μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα), εξαπάτησης (πχ μέσω της γνωστής μεθόδου που τηλεφωνούν ως το παιδί που ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα και χρειάζεται άμεσα χρήματα για να ξεμπλέξει), βιασμών κλπ. 



3.                   Οργανωμένο έγκλημα. Για τους ίδιους λόγους είναι εύκολη η στρατολόγηση λαθρομεταναστών και προσφύγων από το οργανωμένο έγκλημα, είτε με την ένταξή τους σε ήδη υπάρχουσες συμμορίες νονών της νύχτας είτε με τη συγκρότηση νέων ομάδων οργανωμένου εγκλήματος, αξιοποιώντας τις γνώσεις και την εμπειρεία από το σχετικό πρότερο παράνομο βίο κάποιων εξ αυτών. Έτσι πολλοί βρίσκουν κερδοφόρα απασχόληση σε λαθρεμπόριο ποτών, τσιγάρων και πετρελαιοειδών, λαθρεμπόριο και διακίνηση ναρκωτικών, λαθρεμπόριο όπλων και πυρομαχικών, σωματεμπόριο, εκβιασμούς και «προστασία» επιχειρηματιών και καταστηματαρχών, απαγωγές, εκτέλεση συμβολαίων θανάτου κλπ.



4.                   Επαιτεία. Άλλος ένας τρόπος απόκτησης χρημάτων που απευθύνεται στα φιλάνθρωπα αισθήματα και στην ευαισθησία του μέσου Έλληνα. Είναι γνωστό σε όλους το πινακιδάκι με το συνήθως ανορθόγραφο ΠΕΙΝΑΩ, με το οποίο δεκάδες χιλιάδες νόμιμοι και παράνομοι μετανάστες ζητιανεύουν σε φανάρια, δρόμους, πλατείες, καφετέριες, εκκλησίες, παντού. Με πολύ πρόχειρους υπολογισμούς, αν κάποιος βγάζει ΜΟΝΟ 5 ευρώ την ώρα (που συνήθως βγάζουν πολύ περισσότερα), τότε κερδίζει τουλάχιστον 50 ευρώ την ημέρα, περίπου 1500 το μήνα (σαφώς περισσότερα από τους περισσότερους εργαζόμενους) και κοντά στις 20.000 το χρόνο. Και αν αναλογιστούμε ότι αυτό το κάνουν ΜΟΝΟ 10.000 άτομα (που προφανώς είναι πολύ περισσότεροι), καταλαβαίνει κανείς ότι μιλάμε κατ’ ελάχιστο για ένα ποσό της τάξης των 200 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως, μετρητά και αφορολόγητα. Απλά να σημειώσω ότι αυτό το ποσό συγκρίνεται με ποσά που οδήγησαν σε περικοπές μισθών και συντάξεων, σε κατάργηση του ΕΚΑΣ, σε περικοπές δαπανών για τη συντήρηση των μέσων των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας κλπ.



5.                   Παρεμπόριο. Σε κάθε περιοχή είναι πλέον οικείο το θέαμα δεκάδων μεταναστών που είτε απλώνουν πάνω σε μια κουβέρτα είτε μεταφέρουν πάνω τους ένα ολόκληρο κατάστημα και πουλάνε παπούτσια, τσάντες, ρολόγια, γυαλιά, παιχνίδια, μικροαντικείμενα και κάθε είδους εμπορεύματα, χωρίς να πληρώνουν κανένα έξοδο και κανένα φόρο. Πέραν της τριτοκοσμικής εικόνας που δημιουργείται (και που για λόγους αποβλάκωσης ονομάζεται ethnic), με αυτό το παρεμπόριο πλήττονται οι τοπικές αγορές και οδηγούνται σε απόγνωση νόμιμοι καταστηματάρχες που πληρώνουν ενοίκια, λογαριασμούς, μισθούς υπαλλήλων, ασφαλιστικές εισφορές, δημοτικά τέλη, φόρους, κι ένα σωρό άλλα έξοδα, προκειμένου να βγάλουν οι ίδιοι ένα εισόδημα απ’ ότι περισσέψει αλλά και να προσφέρουν εργασία σε κάποιους υπαλλήλους. Και παρά τις εκκλήσεις του εμπορικού κόσμου, οι αρμόδιοι κωφεύουν προκλητικά ανεχόμενοι αυτή την κατάσταση.

6.                   Μαύρη εργασία. Πολλοί πρόσφυγες και μετανάστες βρίσκουν αδήλωτη και μαύρη εργασία, κυρίως στους τομείς της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, των κατασκευών και της οικοδομής. Με αυτόν τον τρόπο Έλληνες άνεργοι χάνουν τη δυνατότητα να εργασθούν σε αυτά τα επαγγέλματα, ενώ και τα ασφαλιστικά ταμεία χάνουν μεγάλα ποσά από τις προβλεπόμενες εισφορές. Και στο επιχείρημα ότι οι Έλληνες προτιμούν να μην εργάζονται παρά να κάνουν αυτές τις δουλειές, είναι αστείο να σκέφτεται κανείς ότι Έλληνες τεχνίτες δεν επιθυμούν να εργασθούν στον τομέα της οικοδομής, ενώ δεν δοκιμάσθηκε η προθυμία Ελλήνων να εργασθούν σε γεωργικές και κτηνοτροφικές ασχολίες. Και αν αυτό ίσχυε την περίοδο της φούσκας του χρηματιστηρίου, δεν εξυπακούεται ότι θα ισχύει για πάντα, ιδιαίτερα δε αυτή την περίοδο της οικονομικής κρίσης που διανύουμε. Σημειώνω ότι οι αρμόδιες αρχές δείχνουν υπερβάλλοντα ζήλο στο να διαπιστώσουν και να πατάξουν με μέγιστη αυστηρότητα τα κρούσματα μαύρης εργασίας από Έλληνες ανέργους, ενώ κλείνουν τα μάτια στις περιπτώσεις μαύρης εργασίας από πρόσφυγες και λαθρομετανάστες.


7.                   Μεταδοτικές ασθένειες. Οι χώρες από τις οποίες προέρχονται οι περισσότεροι πρόσφυγες και λαθρομετανάστες δεν φημίζονται για τα συστήματα υγείας τους. Αντίθετα μάλιστα, συχνά αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα με μολυσματικές μεταδοτικές ασθένειες και επιδημίες. Σε αυτό το πλαίσιο, η πιθανότητα εισόδου στη χώρα ατόμων που είναι φορείς τέτοιων ασθενειών είναι αυξημένη, όπως είναι και ο κίνδυνος μεταφοράς και εξάπλωσής τους. Σε αυτό θα πρέπει να προστεθούν και οι κίνδυνοι από σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.

8.                   Βόμβες υγιεινής στους χώρους διαμονής τους. Εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και λαθρομετανάστες ζουν σε χώρους με άθλιες συνθήκες υγιεινής και ατομικής καθαριότητας. Πέραν της ζοφερής και άθλιας εικόνας που δημιουργούν σε μια χώρα που υπολογίζει στον τουρισμό, εγκυμονούνται τεράστιοι κινδύνοι για τη δημόσια υγεία. Αρκεί να αναρρωτηθεί κανείς πού ουρούν και αφοδεύουν όλα αυτά τα άτομα, πού και πόσο συχνά πλένονται οι ίδιοι και πού πλένουν τα ρούχα τους, πού τρώνε και πού πετούν τα σκουπίδια τους.

9.                   Γκετοποίηση. Οι μετανάστες που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα πριν την πρόσφατη άφιξη προσφύγων και λαθρομεταναστών, δεν οδήγησαν  σε δημιουργία κλειστών κοινωνιών και γκέτο. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι μετανάστες ζούσαν δίπλα στους Έλληνες, σεβάστηκαν τον τρόπο ζωής μας και συμμετείχαν σε αυτόν, και δέχθηκαν για τα παιδιά τους την ελληνική εκπαίδευση. Για τους  αφιχθέντες όμως πρόσφυγες και λαθρομετανάστες από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά. Δημιούργησαν κλειστούς χώρους στους οποίους επικρατούν διαφορετικοί νόμοι και κανόνες, ενώ στον πληθυσμό είναι διάχυτος ο φόβος να περάσει από αυτούς νύχτα ή ακόμα και ημέρα. Και αυτή η κατάσταση διατηρείται, λες και η Αστυνομία αδυνατεί να εκτελέσει την αποστολή της. Εκτός κι αν αυτές είναι οι οδηγίες που λαμβάνει από τους πολιτικούς της προϊσταμένους.


10.               Ισλαμικός φανατισμός και ριζοσπαστισμός. Οι περισσότεροι πρόσφυγες και μετανάστες προέρχονται από μουσουλμανικές χώρες όπου κυριαρχεί ο ισλαμισμός. Αυτοί που είναι πιο ενημερωμένοι επί του θέματος, γνωρίζουν ότι ο το Ισλάμ δεν είναι μια απλή θρησκεία που επηρρεάζει τη σχέση του ανθρώπου με το Θεό, αλλά μια ΠΙΣΤΗ που επηρεάζει ολόκληρο τον τρόπο ζωής και συμπεριφοράς των πιστών, συμπεριλαμβανομένου και του δικαίου (δεν υπάρχει αστικό, οικογενειακό  ή άλλο δίκαιο παρά μόνο το δίκαιο της πίστης). Έτσι λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι έχουν τις δικές τους αρχές και αξίες, τις οποίες ακολουθούν αδιαφορώντας για το δίκαιο της χώρας στην οποία φιλοξενούνται. Οι αρχές και οι αξίες αυτές καλλιεργούνται ακόμα περισσότερο σε νόμιμα και παράνομα τεμένη, σε «αδερφότητες», «πολιτιστικούς οργανισμούς» και «μορφωτικά ιδρύματα», όπου φανατικοί διδάσκαλοι και πνευματικοί ηγέτες κρατούν τους πιστούς σε χαμηλά επίπεδα μόρφωσης και ενημέρωσης, τους φανατίζουν για να τηρούν υψηλό το φρόνημα και την αφοσίωσή τους, και ενίοτε τους ξεσηκώνουν σε ενέργειες προς δόξα του Αλλάχ και του Ισλάμ. Συχνά μάλιστα στοχεύουν, προσελκύουν και φανατίζουν μουσουλμάνους μετανάστες τρίτης και τέταρτης γενιάς που έχουν ήδη ενταχθεί στον τρόπο ζωής των χωρών που τους φιλοξενούν, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που ο ισλαμικός ριζοσπαστισμός πέτυχε να προσηλυτίσει και να φανατίσει ακόμα και πολίτες δυτικών χωρών, τους οποίους στη συνέχεια έστρεψε εναντίον των ίδιων των χωρών τους. Στο πλαίσιο του ισλαμικού ριζοσπαστισμού εντάσσεται και η στρατολόγηση και αποστολή μαχητών σε περιοχές όπου διεξάγεται Ιερός Πόλεμος (Τζιχάντ). Αυτές οι πρακτικές και καταστάσεις είναι άκρως επικίνδυνες ιδιαίτερα στις δυτικές χώρες, όπου οι αξίες είναι πολύ διαφορετικές (πχ δημοκρατία, οικογένεια, θέση της γυναίκας στην κοινωνία, δίκαιο, παιδεία, θρησκεία, σάτυρα κλπ). Σε ένα τέτοιο περιβάλλον είναι δυνατή ανά πάσα στιγμή η πρόκληση επεισοδίων θρησκευτικού χαρακτήρα που θα μπορούσαν να γενικευθούν. Ιδιαίτερα δε στην Ελλάδα, είναι σχεδόν προφανής η στάση που θα τηρήσουν  οι πλείστοι μουσουλμάνοι πρόσφυγες και λαθρομετανάστες σε περίπτωση εχθροπραξιών με την Τουρκία, γεγονός που θα προκαλέσει τεράστια προβλήματα ασφαλείας και στο εσωτερικό της χώρας.


11.               Τρομοκρατία. Τα διεθνή κυκλώματα τρομοκρατίας εκμεταλλεύονται τις ροές των προσφύγων και των λαθρομεταναστών για να περάσουν στην Ευρώπη στελέχη και μαχητές τους. Απώτερος σκοπός είναι η συγκρότηση ομάδων μέσα σε δυτικές χώρες, η στρατολόγηση και εκπαίδευση νέων μελών, η δημιουργία παρακλαδιών τρομοκρατικών οργανώσεων, η αποστολή νέων μαχητών σε περιοχές όπου η διεθνής τρομοκρατία έχει πιο έντονη δραστηριότητα, η μεταφορά κεφαλαίων μέσω δαιδαλωδών διαδρομών για χρηματοδότηση τρομοκρατικών οργανώσεων, η παροχή πνευματικής, ηθικής και οικονομικής στήριξης σε τρομοκρατικές οργανώσεις και ομάδες με τους ίδιους σκοπούς αλλά και σε εγχώριες τρομοκρατικές οργανώσεις, η διεξαγωγή ψυχολογικών επιχειρήσεων με εκτεταμένη χρησιμοποίηση των νέων τεχνολογιών, και εν τέλει η οργάνωση πυρήνων τρομοκρατίας  που θα είναι κατάλληλα εκπαιδευμένοι και εξοπλισμένοι, αλλά θα τηρούνται «εν υπνώσει» μέχρι τη στιγμή που θα αποφασισθεί η αφύπνιση, ενεργοποίηση και εμπλοκή τους στον τόπο και χρόνο που θα αποφασίσουν να χτυπήσουν. Κι αν στη χώρα μας δεν έχουν υπάρξει (ακόμα) τρομοκρατικά χτυπήματα, δεν ισχύει το ίδιο με άλλες δυτικές χώρες που πρόσφατα βίωσαν χτυπήματα της διεθνούς τρομοκρατίας (πχ Ισπανία, Μεγάλη Βρετανία, Βέλγιο, Γαλλία κλπ) για να μην αναφερθώ και στις περιπτώσεις που τελευταία στιγμή αποφεύχθηκαν δεκάδες άλλα τρομοκρατικά χτυπήματα. Το γιατί δεν έχει στοχοποιηθεί ακόμα η Ελλάδα δεν είναι εύκολο να αναλυθεί σε αυτό το άρθρο. Σε γενικές γραμμές όμως θυμίζει την υπόσχεση του κύκλωπα Πολύφημου στον Οδυσσέα, ότι εκείνον θα τον έτρωγε τελευταίο.


12.               Κίνδυνος αλλοίωσης της εθνολογικής υπόστασης του κράτους. Είναι δεδομένο ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας είναι κατά βάση ελληνικής καταγωγής. Η ελληνική κοινωνία δεν αντιμετώπισε προβλήματα από μεμονωμένους μετανάστες από δυτικές ή τρίτες χώρες, ούτε από μετανάστες που ήρθαν ομαδικά αλλά σε μικρότερους αριθμούς, όπως πχ από ανατολικές χώρες ή την Κίνα. Η μαζική όμως άφιξη προσφύγων και λαθρομεταναστών από χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής έχει διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά, τα οποία είναι ο υπερβολικά μεγάλος αριθμός τους, η διαφορετική θρησκεία με τις ιδιαιτερότητές της και την έντονη αντιπαράθεσή της με τους «άπιστους» και ειδικά με το χριστιανισμό, οι πάμπολλες και πολύ μεγάλες πολιτιστικές διαφορές, η απροθυμία τους να σεβαστούν τους νόμους και τα ήθη της χώρας που τους φιλοξενεί, ενώ αντίθετα συχνά επιχειρούν να επιβάλουν δικές τους συνήθειες, και το γεγονός ότι η συντριπτική πλειψηφία είναι άντρες. Για τους λόγους αυτούς η απορρόφησή τους από την ελληνική κοινωνία και η ενσωμάτωσή τους σε αυτή είναι εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη. Αυτό ενισχύεται από τον ολοένα αυξανόμενο αριθμό προσφύγων και λαθρομεταναστών,καθώς και από τα αποτελέσματα επιμειξιών που αργά ή γρήγορα θα υπάρξουν (ελπίζω οι Ελληνίδες νέες να το σκεφτούν πολύ καλά πριν αποφασίσουν να συνάψουν σχέσεις με μουσουλμάνους μετανάστες και φέρουν στον κόσμο παιδιά που θα συγκροτήσουν μια νέα γενιά ισλαμιστών). Σε βάθος χρόνου, και αφού αποκτήσουν ελληνική υπηκοότητα, θα αποτελέσουν και ισχυρό σώμα ψηφοφόρων που θα μπορεί να επηρεάζει την πολιτική ζωή της χώρας και θα διεκδικεί θέσεις στα εθνικά μας θέματα.

13.               Δυσβάσταχτο κόστος για την Ελληνική οικονομία. Παρά τα όποια κονδύλια και προγράμματα της Ευρωπαικής Ένωσης, το οικονομικό κόστος είναι τεράστιο για τα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας. Σε αυτό περιλαμβάνονται τα κόστη υποδοχής, σίτισης και διαμονής, των μετακινήσεων, των διαφόρων επιδομάτων και κοινωνικών παροχών, της υγειονομικής περίθαλψης, της εκπαίδευσης, και των πάσης φύσης λοιπών διευκολύνσεων, τα οποία καλούνται να επωμισθούν οι Έλληνες φορολογούμενοι, χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε ανταποδοτικότητα. Στις προηγμένες οικονομίες υπάρχει τουλάχιστον η ανταποδοτικότητα της εύρεσης έστω και ανειδίκευτου εργατικού δυναμικού για τις ανάγκες της βιομηχανίας, των μεγάλων γεωργικών και κτηνοτροφικών μονάδων, των ορυχείων, των κατασκευαστικών εταιρειών και αλλού. Στην Ελλάδα όμως, που η οικονομία βρίσκεται σε προβληματική  κατάσταση και η όποια ανάπτυξη έρθει δεν θα προλάβει να απορροφήσει ούτε τους Έλληνες νέους και ανέργους, ουδεμία ανταποδοτικότητα μπορεί να υπάρξει και μας μένει μόνο το κόστος φιλοξενίας τους.
Όλες οι προαναφερθείσες σκέψεις αποτελούν αποτελέσματα αντικειμενικής ανάλυσης και είναι απαλλαγμένες από υποκειμενικά κριτήρια και προσωπικές απόψεις. Σκοπό έχουν τη βαθύτερη κατανόηση της κατάστασης και την ανάδειξη του προβλήματος στις πραγματικές του διαστάσεις, προκειμένου να καταστεί δυνατή η υποβολή ρεαλιστικών προτάσεων για την όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματική αντιμετώπισή του. Σε όλα τα παραπάνω ασφαλώς και κάποιος θα μπορούσε να αναφέρει συγκεκριμένες περιπτώσεις που να δείχνουν ακριβώς το αντίθετο από τα αναφερόμενα. Ο καλόπιστος και αντικειμενικός  αναγνώστης όμως γνωρίζει ότι αυτά θα αποτελούν εξαιρέσεις, μειοψηφίες και ειδικές περιπτώσεις, και σε καμία περίπτωση δεν θα αποτελούν τον κανόνα. Δυστυχώς είναι αργά για πολλά πράγματα που θα έπρεπε να είχαν ήδη γίνει εδώ και 5-6 χρόνια, αλλά η συνέχιση αδράνειας και λάθος επιλογών δεν είναι η ενδεδειγμένη και υπεύθυνη στάση που απαιτείται.

 Κατόπιν των παραπάνω προτείνονται τα ακόλουθα και αφού υπάρξει

·         Συνεχής και συστηματική προβολή του θέματος σε όλα τα όργανα της ΕΕ, προκειμένου να υπάρχει ενιαία αντιμετώπιση και λήψη μέτρων κατά της παράνομης μετανάστευσης.
·       
·         1) Συνεχής ανάδειξη της Τουρκίας ως κράτους διακινητή μεταναστών, για λήψη αυστηρών μέτρων εναντίον της σε περίπτωση που δεν είναι συνεργάσιμη.
.
·         2) Διεκδίκηση πλήρους χρηματοδότησης από την ΕΕ τόσο των επιχειρήσεων αποτροπής όσο και των δαπανών μετά την είσοδο των προσφύγων/μεταναστών, και τα  χρήματα να τα διαχειρίζεται το κράτος και όχι οι ΜΚΟ.

·         3) Ουσιαστική συνεργασία με τις δυνάμεις της FRONTEX (η οποία να καταστεί πιο σοβαρή) και εκμετάλλευση της παρουσίας της, ώστε να καταδειχθεί η λαθρομετανάστευση ως ένα διεθνές πρόβλημα και να αντιμετωπίζεται ως τέτοιο.

·         4) Συντονισμός των επιχειρήσεων από ειδικό κέντρο επιχειρήσεων, με απευθείας εικόνα απ’ όλα τα μέσα επιτήρησης και έκδοση διαταγών σε ανώτατο βαθμό. Σε αυτό το κέντρο επιχειρήσεων να υπάρχει και σύνδεσμος της FRONTEX.

·         5) Βελτίωση των διαδικασιών ελέγχου της μεθορίου για αποτροπή παράνομης εισόδου μεταναστών και σύλληψη των διακινητών, με ταυτόχρονη τεχνολογική αναβάθμιση των μέσων επιτήρησης (εκσυγχρονισμός των περιπολικών του λιμενικού, σταθερά και κινητά θερμικά ραντάρ, κάμερες, drones, κλπ).

·         6) Χρησιμοποίηση των συνοριοφυλάκων για το λόγο για τον οποίο προσλήφθηκαν και όχι για την κάλυψη άλλων αναγκών ή για προσωπικές εξυπηρετήσεις έναντι ψήφων.

·         7) Συνεχείς έλεγχοι στα δρομολόγια προώθησης των μεταναστών από τα σύνορα προς το εσωτερικό.

·         8) Αυστηροποίηση των διαδικασιών ταυτοποίησης με την άφιξη των μεταναστών στη χώρα (λήψη φωτογραφιών, δακτυλικών αποτυπωμάτων, φωτογραφιών ματιών/ίριδας, λήψη γενετικού υλικού για ταυτοποίηση DNA). Τήρηση αυτών των στοιχείων σε βάση δεδομένων που θα είναι διασυνδεδεμένη με βάσεις δεδομένων άλλων υπηρεσιών (πχ ΕΥΠ) αλλά και με αντίστοιχες βάσεις δεδομένων συμμαχικών χωρών (ΗΠΑ και ΕΕ).

·         9) Συνεργασία με αρχές πληροφοριών, αντιπληροφοριών και ασφαλείας ΗΠΑ και ΕΕ, προκειμένου, με βάση τα παραπάνω στοιχεία ταυτοποίησης, να ελέγχεται ποιοι από τους μετανάστες έχουν εμπλακεί σε τρομοκρατία ή εγκληματικές δραστηριότητες. Επέκταση της συνεργασίας αυτής σε όλα τα θέματα παράνομης μετανάστευσης.

·         10) Σε περίπτωση ανεπάρκειας των κέντρων υποδοχής, επέκτασή τους και κατασκευή καινούργιων σε απομονωμένες περιοχές/νησιά, ώστε να περιοριστεί στο ελάχιστο, και ει δυνατόν να μηδενιστεί, ο αριθμός των παράνομων μεταναστών που ζουν σε καταυλισμούς και σε γκέτο.

·         11) Αυστηρός υγειονομικός έλεγχος όλων των μεταναστών για τυχόν μεταδοτικές ασθένειες, και κράτησή τους στα κέντρα υποδοχής τουλάχιστον μέχρι να διαπιστωθεί ότι είναι υγιείς.


·         12) Ουσιαστικός διαχωρισμός των προσφύγων από τους λαθρομετανάστες και ξεχωριστή αντιμετώπισή τους (από την πρώτη στιγμή)

·         13) Να μην γίνονται αποδεκτές προφανώς ψευδείς και ανεπαρκείς δικαιολογίες για το χαρακτηρισμό των μεταναστών ως προσφύγων.

·         14) Άμεσος επαναπατρισμός των λαθρομεταναστών. Μέχρι τον επαναπατρισμό τους να κρατούνται  για πολύ λίγο στα κέντρα υποδοχής.

·         15) Συνεργασία της κυβέρνησης μόνο με τις ΜΚΟ που μπορούν να προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια και όχι με όσες κάνουν δημόσιες σχέσεις ή αποσκοπούν σε προβολή και οικονομικά οφέλη, με απώτερο σκοπό να διαλύσουν την χώρα μας.

·         16) Για όσους μετανάστες εγκριθεί η παραμονή τους, να γίνει  πολλή προσεκτική και απόλυτα ελεγχόμενη διασπορά τους σε ειδικές περιοχές της  επικράτειας και στοχευμένη εγκατάσταση σε περιοχές όπου θα μπορούν να είναι χρήσιμοι (πχ ως εργατικό δυναμικό), να είναι εύκολη η αστυνόμευση, και να μην είναι δυνατή η δημιουργία γκέτο, ώστε να μην δημιουργούνται προβλήματα στις τοπικές κοινωνίες.

·         17) Αναβάθμιση των δυνατοτήτων της ΕΛΑΣ, με σύγχρονες τεχνολογίες και μέσα, αλλά και με κατάλληλη εκπαίδευση. Σε αυτό το πλαίσιο να εξετασθεί η σκοπιμότητα συγκρότησης ειδικής υπηρεσίας, με κατάλληλο προσωπικό, μέσα, και εξοπλισμό.

·        18) Συνεχείς και εντατικοί έλεγχοι της ΕΛΑΣ ώστε να διαπιστωθεί ποιοι από τους μετανάστες που ζουν στο εσωτερικό της χώρας (αστικά κέντρα και περιφέρεια) δεν έχουν άδεια παραμονής, και άμεσος επαναπατρισμός όσων δεν έχουν. Σε αυτό το πλαίσιο να αντιμετωπίζεται η επαιτεία όπως προβλέπεται από την ελληνική νομοθεσία, δηλαδή ως ποινικό αδίκημα.

·         19) Διενέργεια ελέγχων για την απασχόληση μεταναστών με μαύρη εργασία και πάταξη του παρεμπορίου.

·         20) Συλλογή πληροφοριών για τυχόν ύπαρξη και δραστηριότητα πυρήνων ισλαμικού ριζοσπαστισμού στη χώρα. Σε τέτοια περίπτωση παρακολούθηση των δραστηριοτήτων και διάλυσή τους.

·         21) Σχεδίαση του τρόπου αντιμετώπισης των μεταναστών σε περίπτωση κρίσης, γενικευμένης κρίσης ή πολέμου με την Τουρκία. Δηλαδή πανέτοιμα σχέδια για την αντιμτώπιση πιθανής εσωτερικο-ασύμμετρης απειλής

·         22) Αυστηροποίηση των προβλέψεων για χορήγηση ελληνικής υπηκοότητας σε μετανάστες. 

·         23) Απεμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων από τα θέματα μετανάστευσης. Είναι επιεικώς απαράδεκτο ΥΦΕΘΑ  και απόστρατος αρχηγός Γενικού Επιτλίου να τοποθετείται ως συντονιστής!!!


Το θέμα της λαθρομετανάστευσης λοιπόν αποτελεί πραγματικό πρόβλημα που εγκυμονεί κινδύνους και πρέπει να αντιμετωπισθεί σοβαρά, ως ένα θέμα εσωτερικής ασφάλειας, χωρίς παρωπίδες και κορώνες περί φασισμού, ρατσισμού κλπ. Όταν κάτι είναι βλαβερό για την υγεία μας ο οργανισμός μας προσπαθεί να το αντιμετωπίσει κι εμείς βοηθάμε σε αυτό όσο μπορούμε, πχ με φάρμακα, κατάλληλη διατροφή κλπ. Με τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να σκεφτόμαστε και για την κοινωνία μας. Όταν κάτι είναι βλαβερό γι’ αυτήν, η κοινωνία είναι λογικό και αναμενόμενο να προσπαθήσει να το αντιμετωπίσει και η υπεύθυνη κυβέρνηση θα πρέπει να το διαπιστώσει έγκαιρα και να βοηθήσει σε αυτό.

Αν μετά απ’ όλα αυτά κάποιος δεν έχει πεισθεί ότι το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης για την κοινωνία είναι υπαρκτό και σοβαρό, το μόνο που μπορώ να πω είναι… "Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι".