14 Δεκ 2019

Φινλανδία: Τους πήραν το παιδί επειδή δεν του επέτρεψαν να κάνει εγχείριση αλλαγής φύλου στα 15!

Σε μία απίστευτη απόφαση ζευγάρι στη Φιλανδία έχασε το παιδί του επειδή αρνήθηκε να του επιτρέψει να κάνει εγχείριση αλλαγής φύλου στα 15 του χρόνια!
Ένα ζευγάρι στην Φινλανδία έχει χάσει την επιμέλεια της 15χρονης κόρης του αφού αρνήθηκε να της επιτρέψει να υποβληθεί σε ορμονοθεραπεία για να «διορθώσει το φύλο της».
Πριν από δύο χρόνια, όταν η οικογένεια είχε μετεγκατασταθεί από τη Φινλανδία σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η έφηβη κοπέλα είπε στους γονείς της ότι σκέφτηκε ότι ήταν σε λάθος σώμα και ζήτησε ορμονική θεραπεία, σύμφωνα με φινλανδική ραδιοτηλεόραση Yle.
«Ήταν μόλις δεκαπέντε χρονών, δεν μπορούσαμε να συμφωνήσουμε ότι θα άρχιζε να χρησιμοποιεί ορμόνες», είπε η μητέρα.
Αφού το ζευγάρι αρνήθηκε να υποκύψει στο αίτημα της κόρης τους, ένας από τους φίλους της ήρθε σε επαφή με την αστυνομία και υπέβαλε εγκληματική αναφορά κατά της μητέρας και του πατέρα. Λίγο αργότερα, η κυβέρνηση της χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης-που δεν κατονομάζεται- αποφάσισε να αφαιρέσει την επιμέλεια του γονέα του νεαρού κοριτσιού.
«Είπε ότι ήθελε να ξεκινήσει την ορμονοθεραπεία αμέσως και αργότερα να αφαιρέσει το στήθος της», δήλωσε η μητέρα.
«Προφανώς, ήταν κακό, αλλά το χειρότερο ήταν ότι οι αρχές συμφώνησαν. Ήμασταν αφελείς και πίστευα ότι οι γιατροί και οι αρχές θα έβγαζαν νόημα. Ήταν ένα μεγάλο λάθος», είπε ο πατέρας.
Οι γονείς λένε ότι η έφηβη κόρη τους, που τώρα αναγνωρίζεται ως νεαρός, σπάνια τους μιλάει.
Μετά από ένα βίντεο  για το παιδί τους μετά από έξι μήνες ορμονικής θεραπείας, ο πατέρας είπε: «Χωρίς υπερβολική δραματοποίηση, μπορείτε να πει κανείς με βάση την φωνή, την εμφάνιση και την αλλαγή της προσωπικότητας , είναι σαν να είχαν σκοτώσει το παιδί μας.»
Ο αριθμός των παιδιών που επιθυμούν να υποβληθούν σε θεραπεία αλλαγής φύλου έχει αυξηθεί.
Οι παραπομπές στην κλινική transgender του NHS στο Ηνωμένο Βασίλειο αυξήθηκαν από 94 το 2010 σε 2.519 το προηγούμενο έτος, ενώ ο νεώτερος ασθενής ήταν μόλις τριών ετών.

Στη Φινλανδία, η κλινική για τρανσέξουαλ στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Τάμπερε έχει δει τον αριθμό των περιπτώσεων των νέων κατά τα τελευταία έξι χρόνια να τετραπλασιάζεται.

Μενίδι: Ένοπλη ληστεία σε κατάστημα

Συναγερμός σήμανε το βράδυ της Παρασκευής 13 Δεκεμβρίου στην αστυνομία καθώς σημειώθηκε ένοπλη ληστεία σε κατάστημα στο Μενίδι.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, δυο άτομα με καλυμμένα τα πρόσωπα τους μπήκαν σε κατάστημα με γαλακτοκομικά προϊόντα και με την απειλή όπλων άρπαξαν χρηματικό ποσό.
Οι δράστες αμέσως μετά την ληστεία εξαφανίστηκαν προς άγνωστη κατεύθυνση.

Σύμφωνα με την ενημέρωση από την Αστυνομία ένα μηχανάκι έφτασε έξω από το κατάστημα, στην Λεωφόρο Θρακομακεδόνων το οποίο βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την είσοδο της σχολής αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας στην Αμυγδαλέζα, και με την απειλή όπλων λήστεψε το κατάστημα το οποίο εκείνη την ώρα είχε πελάτες. 
Οι δράστες είχαν τα χαρακτηριστικά τους καλυμμένα ενώ είναι άγνωστο το ποσό που αφαιρέθηκε από την επιχείρηση. 
Αμέσως μετά την ληστεία, οι δυο δράστες εξαφανίστηκαν προς άγνωστη κατεύθυνσή. Στο σημείο έφτασε άμεσα ισχυρή αστυνομική δύναμη και αναζητεί τους δράστες.

Βούλωσέ το προδότη: Κ.Σημίτης προς Κ.Καραμανλή: «Εγώ είχα μοιράσει το Αιγαίο με τους Τούρκους και ήρθες εσύ και μας το χάλασες»

Ο Κώστας Σημίτης με άρθρο του κατηγορεί τον Κωνσταντίνο Καραμανλή επειδή δεν μοίρασε το Αιγαίο όπως είχε ο ίδιος συμφωνήσει στη σύνοδο του Ελσίνκι, μία συμφωνία η οποία αναγνώριζε «εκκρεμείς συνοριακές διαφορές» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, πέρα της υφαλοκρηπίδας.
Συγκεκριμένα είχε συμπεριληφθεί στην απόφαση ρήτρα που υποχρέωνε κάθε υποψήφιο κράτος, όπως ήταν η Τουρκία, «να καταβάλλει κάθε προσπάθεια για την επίλυση κάθε εκκρεμούς συνοριακής διαφοράς. Αλλιώς θα πρέπει να φέρει τη διαφορά ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου».
«Μια επιτυχία που δεν ολοκληρώθηκε» περιγράφει σε άρθρο του σε κυριακάτικη εφημερίδα ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης. Το άρθρο γράφεται επ' αφορμή των είκοσι χρόνων από τη Σύνοδο του Ελσίνκι και όπως υποστηρίζει η τότε επιτυχία δεν ολοκληρώθηκε γιατί στη σύνοδο κορυφής του 2004 ο Κώστας Καραμανλής αποδέχθηκε την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία με ανεπίλυτες τις ελληνοτουρκικές διαφορές και δεν επέμεινε στη στρατηγική του Ελσίνκι, όπως είχε διαμορφωθεί από τον κ. Σημίτη με τη συνδρομή του Γιάννου Κρανιδιώτη.
«Ίσως σήμερα να είχαμε μια διαφορετική Τουρκία. Και αντί να κυριαρχούν οι φόβοι θερμών επεισοδίων, να συνεργάζονταν όλες οι χώρες της περιοχής για το κοινό τους μέλλον», γράφει ο κ.Σημίτης.
Μάλιστα, όπως αναφέρει, η ελληνική αντιπροσωπεία απέρριψε άμεσα το πρώτο κείμενο της Συνόδου – το οποίο απείχε πολύ από τις ελληνικές θέσεις, υπογραμμίζοντας ότι στις 10 Δεκεμβρίου 1999 δήλωσε στους εταίρους πως αδυνατεί να συναινέσει στην υποψηφιότητα της Τουρκίας εάν δεν αντιμετωπιστεί θετικά και η υποψηφιότητα της Κύπρου.
Στη συνέχεια, θυμίζει ότι, μπροστά στο αδιέξοδο που δημιουργήθηκε, το Συμβούλιο διεκόπη και περιγράφει τι έγινε μέχρι την απόφαση του Ελσίνκι, αλλά και την οργισμένη αντίδραση των Τούρκων.
«Για αυτό και ο κ. Σολάνα μετέβη αμέσως στην Άγκυρα για να καθησυχάσει την τουρκική ηγεσία, το οποίο και πέτυχε» τονίζει ο πρώην πρωθυπουργός: «Η Κύπρος εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ενωση μαζί με 10 άλλες χώρες την 1η Μαΐου 2004. Η υπογραφή της Συνθήκης Προσχώρησης έγινε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 2003 όταν η Ελλάδα προήδρευε του Συμβουλίου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης».
«Το 2004, όταν πραγματοποιήθηκε, σύμφωνα με την απόφαση του Ελσίνκι, η Σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες για να αποφασιστεί η έναρξη των συνομιλιών με την Τουρκία, την Ελλάδα εκπροσωπούσε ο νέος πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής. (...) Στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών αποφασίστηκε η εκκίνηση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας παρ' όλο που δεν είχε τακτοποιήσει τις διαφορές της με την Ελλάδα, όσον αφορά την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα.
Ο Ελληνας πρωθυπουργός κατά τη συζήτηση, αν και είχε τη δυνατότητα, δεν πρόβαλε την ένσταση για την έλλειψη ανταπόκρισης της Τουρκίας στον όρο που είχε τεθεί στο Ελσίνκι και αφορούσε την ύπαρξη διαφορών σχετικά με την έκταση της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Αντίθετα, επεσήμανε ότι “οι ασφυκτικοί χρονικοί περιορισμοί δεν βοηθούν”. Απεδέχθη έτσι, την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία με ανεπίλυτες τις ελληνοτουρκικές διαφορές ως προς τα όρια των υφαλοκρηπίδων και αιγιαλίτιδων ζωνών τους.
Ίσως σήμερα, με την εμπειρία των εξελίξεων στην Τουρκία προβληθεί το επιχείρημα ότι ο Ερντογάν δεν θα δεχόταν ποτέ την παραπομπή των υφισταμένων διαφορών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αδιαφορώντας για την ένταξη της Τουρκίας. Όμως το 2004, ο Ερντογάν δεν υποστήριζε ακόμη τις απόψεις για μια Τουρκία διάδοχο της οθωμανικής αυτοκρατορίας, η οποία έχει δικαιώματα σε όλη την ανατολική Μεσόγειο. Τις απόψεις του αυτές πρόβαλε αργότερα, ιδίως μετά το 2016, μετά την απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του. Το 2004, επιθυμούσε ιδιαίτερα την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση».
Ο πρώην πρωθυπουργός σε άλλο σημείο του άρθρου του εκτιμά πως μετά τη συμφωνία του Ελσίνκι αναπτύχθηκε μια δυναμική στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, «αποτέλεσμα της οποίας ήταν και οι αλλεπάλληλες διερευνητικές συνομιλίες για την αντιμετώπιση των υφισταμένων διαφορών».
«Αλλά και στις συζητήσεις αυτές η τότε νέα ελληνική κυβέρνηση τελικά δεν έδωσε συνέχεια» τονίζει ο κ. Σημίτης, συνεχίζοντας: «Το αποτέλεσμα της στάσης του 2004 είναι οι σημερινές απειλές και οι εκβιασμοί της Τουρκίας».
«Συμπληρωματικά πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η προσφυγή στη Χάγη δεν αποκλείει ούτε την ανάπτυξη των πολιτικών και οικονομικών σχέσεων των δύο χωρών ούτε την πραγματοποίηση διερευνητικών συνομιλιών για την αντιμετώπιση των μεταξύ τους προβλημάτων. Είναι ένα μέσο για την ειρηνική διευθέτηση των ελληνοτουρκικών διαφορών» καταλήγει ο πρώην πρωθυπουργός.
Βέβαια το «φόβο» για τα θερμά επεισόδια, τις «απειλές» και τους «εκβιασμούς» τους έχουμε διότι η Ελλάδα -μέχρι στιγμής- αρνείται να παραχωρήσει αναίμακτα τα δικαιώματά της σε Αιγαίο κι Ανατολική Μεσόγειο, όπως θα έκανε αν εφάρμοζε τη συμφωνία του Ελσίνκι.
Επίσης προτού προχωρούσαν η Ελλάδα και η Τουρκία στη σύνταξη ενός συνυποσχετικού για την προσφυγή στη Χάγη, έπρεπε να συμφωνήσουν στον καθορισμό των χωρικών υδάτων. Η Τουρκία θα συμφωνούσε μόνο σε μια επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων μικρότερη των 12 ν.μ. που προβλέπει το Δίκαιο της Θάλασσας. Κάτι που συνιστά εθνική υποχώρηση. 
Δεύτερον, το περιεχόμενο ενός «συνυποσχετικού» είναι η συμφωνία για τον καθορισμό των διαφορών. Η Ελλάδα, όμως, δεν μπορεί να συμφωνήσει ότι πρέπει να ανατεθεί στη Χάγη η απόφαση για τη στρατιωτική παρουσία στα ελληνικά νησιά, όπως επιθυμεί η Τουρκία.
Δεν μπορεί να αποδεχθεί ότι υφίσταται ως «διαφορά» η τουρκική αξίωση ότι η δικαιοδοσία του FIR Κωνσταντινουπόλεως εκτείνεται ώς τη μέση του Αιγαίου.
Και δεν μπορεί να αναγάγει σε «διαφορά» την τουρκική θέση ότι τα ελληνικά νησιά στερούνται υφαλοκρηπίδας, αφού (σύμφωνα με τους Τούρκους) είναι «γεωγραφικοί σχηματισμοί που επικάθονται στην τουρκική υφαλοκρηπίδα».
Επιπλέον η κυβέρνηση Καραμανλή γνώριζε πως μία πιθανή απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου για τον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας θα εγκλωβίσει την Ελλάδα σε τετελεσμένα που δεν θα μπορούν να γίνουν αποδεκτά. Μπορεί για παράδειγμα, με βάση τη μέχρι σήμερα νομολογία, να αποφασιστεί ότι τα μικρά ελληνικά νησιά και οι βραχονησίδες έχουν πολύ μικρή επιρροή («effect») στον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας σε σύγκριση με τον ηπειρωτικό όγκο της Τουρκίας.
Η τουρκική υφαλοκρηπίδα, λοιπόν, μπορεί να «κυκλώσει» πολλά ελληνικά νησιά και να απλωθεί σε μεγάλη έκταση δυτικά των τουρκικών ακτών. Η Χάγη, δηλαδή, μπορεί να οδηγήσει για πρώτη φορά στην αναγνώριση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Τουρκίας στο Αιγαίο.
Το «χειρότερο», σύμφωνα με την αντίληψη αυτή, είναι ότι ακόμα και ύστερα από ένα τέτοιο αποτέλεσμα, τίποτα δεν εγγυάται ότι η Τουρκία δεν θα επανέλθει με νέες αξιώσεις.

Επίσης η Τουρκία διατηρούσε και διατηρεί «επιφυλάξεις» για τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου, κάτι που σημαίνει πως το πιο πιθανόν να κρατούσε την απόφαση μόνο αν της άρεσε ενώ αν δεν την ευνοούσε απλά να την αγνοούσε και να πίεζε και την ΕΕ να κάνει το ίδιο, όπως άλλωστε κάνει και τώρα.

Η βλακεία δεν έχει όρια

Η «διευθύντρια πολιτισμού»* του Ιδρύματος Ωνάση Αφροδίτη Παναγιωτάκου, η οποία χάρισε στους αναγνώστες πολλά μαργαριτάρια:
«Υπάρχει μια μανία με ό,τι παλιό, το οποίο ξαφνικά εξωραΐζεται σαρωτικά με τη λογική πως οτιδήποτε παλιό, οτιδήποτε οικείο, είναι καλό».
Αν είναι δυνατόν να έχουμε μανία με αρχαίες κακαρούτες και να μη μαγευόμαστε από το νέο, το ρηξικέλευθο, το τολμηρό που κομίζει το ίδρυμα με τους εκλεκτούς του. Εδώ που τα λέμε, η κυρία διευθύντρια δικαιώνεται από τα γεγονότα. Οι τουρίστες δεν έρχονται στην Ελλάδα για παλιατζούρες, όπως ο Παρθενών στην Ακρόπολη, ο θησαυρός του Ατρέως στις Μυκήνες, το μινωικό ανάκτορο στην Κνωσό και άλλα τέτοια ξεπερασμένα.

Συνωστίζονται στα αεροδρόμια για να θαυμάσουν από κοντά τους λαμπτήρες της Βασιλίσσης Σοφίας, οι οποίοι αποτελούν το ύστατο, ύπατο και απόλυτο επίτευγμα του σύμπαντος δυτικού πολιτισμού.
Η κυρία Παναγιωτάκου είπε, επίσης, ότι...


 «η χαρά της ζωής δεν είναι μόνο μια οικογένεια μαζεμένη γύρω από μία βασιλόπιττα. Εμείς δεν εκφράζουμε έτσι την αισθητική προσέγγιση της χαράς της ζωής» 

Αναμφίβολα, μια διευθύντρια πολιτισμού έχει βαθύτερη γνώση και πιο εμπεριστατωμένη άποψη για την ανθρώπινη ευτυχία και για το πόσο πιο υψηλόφρων και εκστατική εμπειρία (σε σχέση με μια οικογενειακή μάζωξη γύρω από μια βασιλόπιττα) είναι να χαζεύεις τις συστοιχίες των λαμπτήρων στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας…

*Μα, καλά, ποιος σκέφτηκε τέτοια οργουελικής χροιάς ονομασία πόστου, το οποίο ηχεί και ελαφρώς αστείο; «Διευθύντρια πολιτισμού»!  

   

12 Δεκ 2019

Αυτός είναι ο Πακιστανός που κακοποιούσε σeξουαλικά 20χρονο με αυτισμό στο Μενίδι (φώτο)

Κατόπιν σχετικής Διατάξεως της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, στο «φως» της δημοσιότητας δόθηκαν, τα στοιχεία ταυτότητας καθώς και οι φωτογραφίες του 43χρονου αλλοδαπού, με καταγωγή από το Πακιστάν, οποίος να υπενθυμιστεί πως κατηγορείται ότι κακοποίησε σeξουαλικά νεαρό αγόρι με νοητική στέρηση.
Ο 43χρονος συνελήφθη από αστυνομικούς του Τμήματος Ασφάλειας Αχαρνών, κατόπιν εντάλματος, στις 4 Δεκεμβρίου 2019, κατηγορούμενος για κατάχρηση ανίκανου προς αντίσταση σε γενετήσια πράξη κατ’ εξακολούθηση.
Συγκεκριμένα, πρόκειται για τον (επ) ALI (ον) AMANAT του LATIF MUHAMMAD και της SEAD , γεννηθέντα την 3-12-1976 στο Πακιστάν.
Η συγκεκριμένη δημοσιοποίηση, χρονικής διάρκειας μέχρι 7-6-2020, σύμφωνα με τη σχετική Εισαγγελική Διάταξη, αποσκοπεί στην προστασία της κοινωνικού συνόλου και δη, των ευάλωτων ή ανίσχυρων ατόμων από την εγκληματική του δράση, στην διευκόλυνση της διερεύνησης τυχόν τέλεσης και άλλων ομοειδών πράξεων καθώς και στην ευχερέστερη ικανοποίηση της ποινικής αξίωσης της Πολιτείας για τον κολασμό του ανωτέρω εγκλήματος, προκειμένου δε να διαπιστωθούν και να εξιχνιαστούν άδηλες ομοειδείς υποθέσεις που τυχόν τέλεσε σε βάρος κι άλλων θυμάτων.

Στο πλαίσιο αυτό, παρακαλούνται οι πολίτες να επικοινωνούν με τους τηλεφωνικούς αριθμούς 210-2478025 του Τμήματος Ασφαλείας Αχαρνών και 210-6411111 της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής, για την παροχή οποιασδήποτε σχετικής πληροφορίας. Σημειώνεται ότι διασφαλίζεται η ανωνυμία και το απόρρητο της επικοινωνίας.

Πίσω από τις λέξεις της Φώφης

Κατά την κ. Γεννηματά οι τρεις πρώην πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ, ο Κώστας Σημίτης, ο Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Γιώργος Παπανδρέου πληρούν τις προϋποθέσεις για την θέση του προέδρου της Δημοκρατίας. 
Δεδομένου όμως ότι αυτοί οι τρείς είναι καμμένα χαρτιά, και σύμφωνα με διάφορες φωνές που θέλουν γυναίκα (ρατσισμός) για πρόεδρο, είναι σαν να λέει: Δεν βγάζετε εμένα Πρόεδρο;

Σημεία των καιρών: Η Γκρέτα Τούνμπεργκ αναδείχθηκε σε πρόσωπο της χρονιάς 2019 από το περιοδικό TIME

Στά Λούκυ Λούκ σε μια πόλη θέλοντας όλοι να βγουν Δήμαρχοι, για να μή βγει άλλος, ψήφιζαν έναν νοητικά στερημένο. Αποτέλεσμα ήταν αυτός να εκλεχτεί παμψηφί. Στην αρχαία Ρώμη ο διεστραμμένος αυτοκράτορας Καλιγούλας έκανε το άλογό του Ύπατο της Ρώμης. 
Αυτά μου ήλθαν στο μυαλό βλέποντας την παραπάνω δημοσίευση. Παγκόσμια ύποπτα συμφέροντα για να προωθήσουν την κλιματική απάτη, διάλεξαν ένα βλαμμένο παιδάκι, που εκπέμπει κακότητα και ασέβεια και το επέβαλαν σαν σύμβολο των ανόμων επιδιώξεών τους. 
Και όλα αυτά για να μας ξεφτιλίσουν όπως ο Καλιγούλας τους Ρωμαίους.

Αναχαίτιση της καταπτώσεως του ηθικού (Σημαντικό άρθρο που εξηγεί πολλά από την σημερινή κατάστασή μας)

Ανδρέας Σταλίδης
Αν ο «πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα», όπως θεωρεί η σχολή των ρεαλιστών στον χώρο των διεθνών σχέσεων (Σουν Τζου, Θουκυδίδης, Κλαούζεβιτς), ο υβριδικός πόλεμος μπαίνει σαν σφήνα μεταξύ των δύο. Δεν υπάρχει λόγος να πολεμήσεις, αν κερδίζεις όσα στοχεύεις, μόνο με την απειλή του πολέμου.
Ο Ρώσος πράκτορας Γιούρι Μπεζμένωφ αποστάτησε στη Δύση. Το 1970 μεταμφιέστηκε σε χίππυ και πήγε από την Ινδία όπου υπηρετούσε, στην Αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα. Μετά από ενδελεχή εξέταση του δόθηκε πολιτικό άσυλο αρχικά στον Καναδά και από το 1983 στις ΗΠΑ.
Έγραφε με το ψευδώνυμο Τόμας Σούμαν εξήγησε τον τρόπο με τον οποίον δρούσαν οι Σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες. Μόνο κατά ένα ποσοστό 15% ασχολούνταν με κατασκοπεία του τύπου των ταινιών του James Bond. Κατά το 85%, η εργασία στην KGB εστιαζόταν στην υπονόμευση κρατών (subversion). Το σχέδιο έχει πέντε φάσεις: 1. αποδυνάμωση του ηθικού / εξαχρείωση, 2. αποσταθεροποίηση, 3. κρίση, 4. εμφύλιος πόλεμος ή εξωτερική επέμβαση, και 5. ομαλοποίηση.
Σε κάθε κοινωνία υπάρχουν διαλυτικά στοιχεία: αντιπολιτευόμενοι, ψυχωτικοί, εγκληματίες, πράκτορες έναντι αμοιβής, ιδεολόγοι, χρήσιμοι ηλίθιοι, ευάλωτοι σε εκβιασμούς κλπ. Πολλοί θα ήθελαν να πλήξουν το έθνος-κράτος, για διαφορετικούς λόγους. Η «φροντίδα» όσων εκπονούν ένα τέτοιο σχέδιο, είναι να ευθυγραμμίσουν αυτές τις δράσεις προς την ίδια (διαλυτική) κατεύθυνση. Δεν είναι να τα οργανώσουν όλα από το μηδέν.
Η πρώτη φάση είναι η σημαντικότερη και μακροβιότερη. Διαρκεί τουλάχιστον 15-20 χρόνια, ώστε να εκπαιδεύσει καταλλήλως μία ολόκληρη γενιά ανθρώπων. Σύμφωνα με τον Σοβιετικό πράκτορα, στοχεύει να πλήξει τη χώρα-στόχο σε πέντε επίπεδα: θρησκεία, παιδεία, δημόσια διοίκηση, σώματα ασφαλείας και διατήρησης της τάξης (στρατός, δικαιοσύνη), και εργασιακές σχέσεις. Εκφυλίζει τα ιερά, τις αξίες, τις θεμελιώδεις αναφορές της κοινωνίας και τον τρόπο που λειτουργεί, δια του κατακερματισμού, της απαξίωσης, της απόσπασης της προσοχής στα επουσιώδη. Αδυνατείς να πείσεις τους διπλανούς σου ακόμη και για κάτι προφανές.
Ταυτόχρονα, προετοιμάζει το έδαφος για την δεύτερη φάση της αποσταθεροποίησης, κατά την οποία σπάει η κοινωνική ειρήνη και κλιμακώνονται οι εσωτερικές τριβές. Οι άνθρωποι έχουν πλέον υποστεί έναν επηρεασμό ψυχολογικής φύσης, όπου απλώς αναμένουν την καταστροφή ως σωτηρία. Όπως λέει η αγγλική έκφραση, έχουν γίνει «conditioned» στην υποδούλωση. Όπως τα σκυλιά του Παβλώφ.
Κατόπιν, δημιουργείται μία κρίση, και οδηγείται το κοινωνικό σώμα στην επείγουσα αναζήτηση ενός ηγέτη-σωτήρα ή ξένης δύναμης. Ανάλογα με τις συνθήκες το επόμενο βήμα είναι εμφύλιος ή εξωτερική επέμβαση, με κατάληξη την επιστροφή στην κανονικότητα.
Τα τελευταία αυτά βήματα, δεν είναι εφαρμόσιμα στην περίπτωση των σχέσεων Ελλάδας-Τουρκίας, όμως τα υπόλοιπα τα θυμήθηκα αυτές τις ημέρες, όταν τρόμαξα από τον αριθμό και την ευθύτητα των ανθρώπων διαφορετικών πολιτικών αποχρώσεων και κοινωνικής διαστρωμάτωσης, οι οποίοι φαίνεται να υποστηρίζουν την υποταγή της Ελλάδας στις τουρκικές ορέξεις, στην περίφημη «συνεκμετάλλευση». Άλλοι το κάνουν ωμά, άλλοι κρύβονται πίσω από τις λέξεις.
Δεν ισχυρίζομαι ότι η Ελλάδα υπέστη κάποια τέτοια οργανωμένη υπονόμευση από ξένο παράγοντα. Τα φαινόμενα όμως δείχουν ότι έχουμε οδηγηθεί σε ένα όμοιο αποτέλεσμα. Πριν από περίπου ένα τέταρτο του αιώνα αναδύθηκε μία τάση, η οποία μπόλιασε παντού, οριζόντια και κάθετα την ηττοπάθεια. Σήμερα, συντονίζονται όχι μόνο οι συνήθεις ύποπτοι, αλλά πολύ περισσότεροι άνθρωποι του λόγου και της πολιτικής στην κατεύθυνση μίας εθελουσίας υποδούλωσης με τα χαρακτηριστικά της μοιρολατρίας.
Οι απονευρωμένοι Έλληνες πρέπει να αντισταθούν. Να ανασύρουν αντισώματα. Όχι, δεν επέστρεψε ο νόμος της ζούγλας. Δεν πετάει η ανθρωπότητα τον πολιτισμό της στα σκουπίδια. Απορρίπτεται ο εκφοβισμός. Απορρίπτεται η «συνεκμετάλλευση».
Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 11 Δεκεμβρίου 2019

Αθλητικά Αριστεία Δήμου Αχαρνών 2019

Φωταγώγηση Δέντρου και Χριστουγεννιάτικο Χωριό στο Δήμο Αχαρνών

Σας προσκαλούμε στο άναμμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου στην Πλατεία Αγ.Νικολάου την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου στις 18:00 και στην Πλατεία Θρακομακεδόνων το Σάββατο 14 Δεκεμβρίου στις 18:00.

Ανθέλληνες έμποροι του ανθρωπισμού

Σ.Σ.(Είναι γνωστό ότι οι ΜΚΟ είναι μια μορφή συλλόγου πολύ ευέλικτη, εύκολα επιδοτούμενη, την οποία εν αντιθέσει με Συνδέσμους κ.ά. που χρειάζονται 21 μέλη τουλάχιστον, και με αρκετούς κανονισμούς και υποχρεώσει,ς μπορεί κάποιος να συστήσει μαζί με "τον σκύλο του και τη γάτα του", χωρις εκλογές, συνελεύσεις και ελέγχους. Έτσι πολλοί επιτήδιοι στήνουν ΜΚΟ και αλωνίζουν προσποιούμενοι με βαρύγδουπους τίτλους ότι εκροσωπούν κάτι σπουδαίο).
Ανθρώπινη η αγανάκτηση και ο αποτροπιασμός για την συστηματική εφαρμογή μεθόδων που «αξιοποιούν» την ανθρώπινη δυστυχία η οποία συσσωρεύεται μέσα στην Ελλάδα από τον συνεχή εποικισμό της χώρας μας με ποταμούς δυστυχισμένων ανθρώπων οι οποίοι καταφθάνουν ασταμάτητα, δημιουργώντας εκρηκτικές καταστάσεις ανασφάλειας, εγκληματικότητας και ανθρώπινης δυστυχίας στην Ελληνική κοινωνία.
Η εκμετάλλευση αυτή συνήθως γίνεται από ψυχρούς και κυνικούς έμπορους του ανθρωπισμού οι οποίοι διακρίνονται παράλληλα και από ένα ανθελληνικό μένος. Κίνητρο για όλα αυτά – τι άλλο; Το χρήμα.
Με μανδύα μια ΜΚΟ και αφορμή την «προστασία των συνανθρώπων μας» κάποιοι κόπτονται για τα «ανθρώπινα δικαιώματα» και θησαυρίζουν από σκοτεινές και ύποπτες κάνουλες άφθονου χρήματος.
Και για να μην παρεξηγηθούμε: Υπάρχουν δεκάδες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που προσφέρουν υπερπολύτιμο έργο στο πιο ευάλωτο τμήμα της Ελληνικής κοινωνίας, εκείνο που μαστίζεται από την φτώχεια και «εμπλουτίζεται» ασταμάτητα από αφίξεις «ταξικών αδελφών» μας από όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, λόγω των «ελεύθερων δομών φιλοξενίας» αλλά και άλλων πολιτικών οι οποίες μας επιβλήθηκαν από κάποιους μαθητευόμενους μάγους του ανθρωπισμού.  
Αφορμή για τις σκέψεις αυτές, μια μήνυση που κατέθεσε ο Παναγιώτης Δημητράς, ιδρυτικό μέλος και εκπρόσωπος της Μ.Κ.Ο Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι 
«κατά της ΜΚΟ “Κιβωτός του Κόσμου” και του επικεφαλής της παπά-Αντώνη Παπανικολάου αναφορικά με δύο ξενοφοβικές και ισλαμοφοβικές επιστολές τους, το 2017 και το 2019, προς το Δημοτικό Συμβούλιο Χίου (και άλλους φορείς), καθώς και κατά της δημοτικής σύμβουλου Χίου Αγγελικής Παμπάλου, η οποία εκπροσωπώντας την παράταξη της “Χίος Μπροστά” διάβασε την εν λόγω επιστολή στη συνεδρίαση της 22ης Νοεμβρίου 2019 του ΔΣ»
Η μήνυση στρέφεται και 
«κατά της Εισαγγελέα για Ρατσιστικά Εγκλήματα Σπυριδούλα Σταυράτη για κατάχρηση εξουσίας και παράβαση καθήκοντος επειδή όταν της υποβλήθηκε η επιστολή της Κιβωτού του Κόσμου τον Ιούνιο 2017 με το ίδιο ακραία ξενόφοβο και ισλαμόφοβο περιεχόμενο δεν προχώρησε σε άσκηση ποινικής δίωξης, όπως δεν φαίνεται να έκανε το ίδιο και με το πρόσφατο ακραία ξενόφοβο και ισλαμόφοβο κείμενο της ΜΚΟ που ίσως να είχε αποτραπεί αν η ΜΚΟ είχε διωχθεί για το κείμενο του 2017, ενώ παράλληλα φέρεται, όπως λέει η ΜΚΟ,να έχει αναθέσει στην ισλαμόφοβη οργάνωση τη φιλοξενία περίπου 200 ασυνόδευτων ανηλίκων που προφανώς στην πλειοψηφία τους προέρχονται από μουσουλμανικές οικογένειες».
Ψάχνοντας στο διαδίκτυο πληροφορίες για τον μηνυτή, πέρα από την προσωπική «εμπειρία» σε αίθουσες συνέλευσης του ΟΑΣΕ, έμαθα πως το  Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι το οποίο εκπροσωπεί το ιδρυτικό μέλος του Παναγιώτης Δημητράς, ιδρύθηκε το 1993 σαν το ελληνικό τμήμα της «Διεθνούς Ομοσπονδίας Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα». Η «Διεθνής Ομοσπονδία Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα», χρεωκόπησε λόγω οικονομικού σκανδάλου και διαλύθηκε την 27.η Νοεμβρίου του 2007, με τον πρώην οικονομικό διευθυντή της, τον Αυστριακό Rainer Tannenberger, να οδηγείται στην φυλακή για υπεξαίρεση 1,2 εκατομμυρίου ευρώ. Είχε προφανώς μετατρέψει τον ανθρωπισμό σε επικερδές εμπόριο και «πιάστηκε επί τω έργω» με αποτέλεσμα να καταλήξει στην φυλακή. Στις μέρες μας φυσικά θα κυκλοφορεί ελεύθερος και πιθανόν θα απολαμβάνει τους καρπούς του «ανθρωπιστικού του έργου».
Το ιδρυτικό μέλος του «Ελληνικού Παρατηρητηρίου» Παναγιώτης Δημητράς, συγγραφέας των βιβλίων «Αναζητώντας τα χαμένα δικαιώματα στην Ελλάδα: Η σκοτεινή πλευρά της ελληνικής δημοκρατίας» (εκδόσεις τυπωθήτω-αντιρρήσεις, 2007) και «Οι ρατσιστικές διακρίσεις στην Ελλάδα στο μικροσκόπιο του ΟΗΕ» (εκδόσεις Επίκεντρο, 2016), από την ίδρυση του «παρατηρητηρίου» ασχολήθηκε -μεταξύ άλλων- με την  περιπλάνησή του σε διεθνή φόρα και με την διατύπωση οξύτατων κατηγοριών, με την ιδιότητα ΜΚΟ, εναντίον του Ελληνικού Κράτους για καταπίεση «Τούρκων», «Μακεδόνων» και άλλων «μειονοτήτων». 
Στον αντίποδα, ο εθελοντικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός μέριμνας και προστασίας μητέρας και παιδιού «Η Κιβωτός του Κόσμου» βραβευμένος το 2003 από το ίδιο το «Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο» σαν «το φωτεινότερο παράδειγμα ενάντια στο ρατσισμό και την ξενοφοβία στην Ελλάδα» και τον επόμενο χρόνο από την UNESCO για το πολύτιμο έργο στοργής που προσφέρει σε εκατοντάδες παιδιά από διάφορες χώρες με σεβασμό στη διαφορετικότητα,  τις  ισότιμες σχέσεις και την έννοια της αγάπης χωρίς ανταλλάγματα.
Αναρωτιέται κανείς αν υπήρξε κάποια ενόχληση του μηνυτή για την  ανάθεση στην «Κιβωτό του κόσμου» της «φιλοξενίας περίπου 200 ασυνόδευτων ανηλίκων που προφανώς στην πλειοψηφία τους προέρχονται από μουσουλμανικές οικογένειες» ή ακόμα, αν συντρέχουν βάσιμες προϋποθέσεις μήνυσης του «για ψευδή καταμήνυση»!
Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α: Οι λέξεις «ξενοφοβικές» και «ισλαμοφοβικές» που χρησιμοποιούνται συνήθως με copy/paste στις διάφορες μηνύσεις εναντίον ΜΜΕ, πολιτικών, δικαστικών, πολιτών κ.α. προκαλούν αγανάκτηση και αποτροπιασμό. Τούτο διότι είναι πολύ πιθανό, οι διάφοροι επαγγελματίες «ανθρωπιστές» να επιδιώκουν τον εκφοβισμό των Ελλήνων που αγωνιούν για τον εποικισμό της πατρίδας μας από την μαζική και ανεξέλεγκτη εγκατάσταση φτωχών ανθρώπων οι οποίοι δεν έχουν καμμιά απολύτως επαφή με τα γλωσσικά, οικονομικά, πολιτικά, θρησκευτικά και πολιτιστικά δεδομένα της Ελλάδος, αποτελώντας άθελά τους, όργανα ενός απροκάλυπτου, έντονα επιθετικού υβριδικού πολέμου της Τουρκίας  εναντίον της Ελλάδος.
Άλλωστε είναι πλέον ευρύτερα γνωστή η ρήση του Τούρκου προέδρου Τουργούτ Οζάλ (1927-1993) που εδώ και μερικές δεκαετίες εφαρμόζεται συστηματικά από την Τουρκία: «Δεν χρειάζεται να κάνουμε πόλεμο με τους Έλληνες. Αρκεί να τους στείλουμε μερικά εκατομμύρια μουσουλμάνους από την εδώ μεριά και να τελειώνουνε με αυτούς».
Η αδυναμία της σύγχρονης Ελλάδος να αντιμετωπίσει ένα τόσο μεγάλο κύμα ανθρωπιστικής κρίσης ξεπερνάει πλέον την διαχρονική “ταυτότητα” που χαρακτηρίζει τους Έλληνες να θεωρούν την φιλοξενία σαν πράξη αρετής. Άλλωστε σήμερα στην ωμή πραγματικότητα που ζούμε, δεν αντιμετωπίζουμε  πλέον «φιλοξενούμενους», αλλά κανονικούς έποικους!
Στις ανθρώπινες ελευθερίες και στα δικαιώματα που καλύπτουν ολόκληρη την Ευρωπαϊκή οικογένεια δεν περιλαμβάνονται μόνο όλα όσα απολαμβάνουν οι διάφοροι κατ΄ επάγγελμα ή κατ΄ ιδεολογία ανθρωπιστές, αλλά και οι Έλληνες πολίτες που ζουν καθημερινά στην πράξη, τις συνέπειες μιας ολοένα και πιο  επικίνδυνης για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδος κατάστασης.
Με απόλυτη κατανόηση στα προβλήματα των αυθεντικών προσφύγων ή των διαφόρων, παράνομων μεταναστών που εισέρχονται καθημερινά με χαρακτηριστική ευκολία στην Ελλάδα, πρέπει να σκεφτούμε πως είναι πλέον απόλυτα αναγκαίο, για πολύ σοβαρούς εθνικούς λόγουςνα κλείσουμε τα Ελληνικά σύνορα στην απροβλημάτιστη και άνετη προσέλευση αυτόκλητων εποίκων από ολόκληρο τον κόσμο.
Πρέπει επίσης να αναλογιστούμε πως έχουμε ξεπεράσει προ πολλού και τα πιο ελαστικά όρια αντοχής απέναντι στο ασταμάτητο και διαρκές φαινόμενο πανεύκολου εποικισμού της χώρας μας, φέρνοντας στο νου τα διαχρονικά λόγια  του Άγγλου φιλόσοφου John Stuart Mill (1806-1873) «Η ελευθερία ενός ατόμου πρέπει να φτάνει ως το σημείο που δεν παραβιάζει την ελευθερία των άλλων»!
Λεωνίδας Κουμάκης
analyst.gr 

11 Δεκ 2019

Πάνος Καμμένος : Εγκλημα διέπραξαν ο Αρχιεπίσκοπος και οι Ιεράρχες για το ουκρανικό

Ιδιαίτερα επικριτικός με την που αποφάσισε να αναγνωρίσει την Ουκρανική Εκκλησία υπό του Επιφανίου εμφανίστηκε ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων και πρώην υπουργός Εθνικής Αμυνας, .
Μιλώντας για τις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μεσόγειο σε ημερίδα του Ινστιτούτου Γεωπολιτικών Μελετών «Εθνική Αναδημιουργία» ο Π. Καμμένος έκανε λόγο για απόφαση της Εκκλησίας της Ελλάδος που την κάνει αρεστή στο Φανάρι και τον αμερικανικό παράγοντα, βάζοντας τη Ρωσία απέναντί μας.
Και προχώρησε ένα βήμα παραπέρα λέγοντας: «Εγκλημάτησαν ο και οι Ιεράρχες που αναγνώρισαν πρώτοι την Ουκρανική Εκκλησία.

10 Δεκ 2019

Χειρότεροι από ΣΥΡΙΖΑ; - «Πρωτοβουλία» της κυβέρνησης για να μπουν «με το ζόρι» Αλβανία και «Ψευδομακεδονία» στην ΕΕ!

Τελικά αναρωτιέται κανείς αν στη ΝΔ έχουν γίνει χειρότεροι από τον ΣΥΡΙΖΑ σε ότι αφορά το «Σκοπιανό» αφού όχι μόνο δεν επιδιώκουν βελτίωση της Συνθήκης των Πρεσπών (ούτε καν την εφαρμογή της καθώς οι Σκοπιανοί την έχουν παραβιάσει πάνω από 150 φορές μέχρι σήμερα) αλλά αναλαμβάνουν και... «πρωτοβουλία» στην κυβέρνηση για να μπουν «με το ζόρι» Αλβανία & Σκόπια (δηλαδή σαν «Βόρεια Μακεδονία») στην ΕΕ!
Παρομοίως υφίσταται πρόβλημα και για την Αλβανία η οποία δεν σέβεται τα δικαιώματα και τις περιουσίες της ελληνικής μειονότητας στην Βόρεια Ήπειρο.
«Η ανάγκη να διατηρηθεί στο προσκήνιο η ευρωπαϊκή προοπτική της “Ψευδομακεδονίας” και της Αλβανίας και να υπάρξει σύντομα μία θετική εξέλιξη» συμφωνήθηκε κατά το πρόγευμα εργασίας που παρέθεσε σήμερα το πρωί στις Βρυξέλλες ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας, στους ομολόγους του της ΕΕ, των Σκοπίων Νικολά Ντιμιτρόφ και της Αλβανίας, Γκεντ Τσεκάι (ασκών χρέη ΥΠΕΞ).
«Είχαμε σήμερα τη χαρά να διοργανώσουμε, με ιδιαίτερη επιτυχία, τολμώ να πω, ένα πρόγευμα εργασίας των υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με προσκεκλημένους τους δύο συναδέλφους από τη Ψευδομακεδονία και την Αλβανία. Συγκεντρώθηκαν σήμερα άνω των 20 Ευρωπαίων υπουργών Εξωτερικών», ανέφερε ο κ. Δένδιας μετά το πέρας της συνάντησης, που πραγματοποιήθηκε στο περιθώριο των εργασιών του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πολύ αμφιβάλουμε εάν στο παρελθόν η ελληνική διπλωματία δεήθηκε να συκγεντρώσει τόσο μεγάλο αριθμό ΥΠΕΞ άλλων χωρών της ΕΕ για εθνικά ζητήματα και μάλιστα έχουμε την απορία γιατί δεν έκανε κάτι τέτοιο ας πούμε τώρα με την παράνομη συμφωνία Άγκυρας-Τρίπολης με βάση την οποία η Τουρκία αρπάζει ελληνική υφαλοκρηπίδα; 
Αυτό το ζήτημα δεν είναι άξιο λόγου για να καλέσει κάποιος 20 και βάλε ΥΠΕΞ άλλων χωρών;
«Ήταν μία χρήσιμη πρώτη ευκαιρία, μετά από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Οκτωβρίου, να ανταλλάξουμε απόψεις για το πώς μπορούμε να προχωρήσουμε το επόμενο χρονικό διάστημα», σημείωσε. «Υπεβλήθη αίτημα για βελτίωση της μεθοδολογίας διεύρυνσης και την ανάγκη να διατηρηθεί στο προσκήνιο η ευρωπαϊκή προοπτική της Ψευδομακεδονίας και της Αλβανίας, αλλά και των υπολοίπων χωρών της περιοχής, πάντοτε βεβαίως μέσα στο πλαίσιο της συμμόρφωσης με το ευρωπαϊκό κεκτημένο», τόνισε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών για να προσθέσει:
«Πιστεύω ότι, σε κάποιο βαθμό, κάτι πετύχαμε σήμερα. Μία γόνιμη και ουσιαστική συζήτηση κι ένα βήμα μπροστά. Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε ώστε να υπάρξει μία θετική εξέλιξη, ενδεχομένως τον προσεχή Μάρτιο, προς την επιθυμητή κατεύθυνση».
Ο κ. Δένδιας επισήμανε ότι «η Ελλάδα είναι η παλαιότερη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην περιοχή. Είναι παράγοντας σταθερότητας και προώθησης της συνεργασίας και θα συνεχίσει να λαμβάνει σαφείς πρωτοβουλίες προς αυτήν την κατεύθυνση» και συμπλήρωσε: «Σε λίγο θα συμμετάσχω στο Συμβούλιο Υπουργών όπου θα συζητηθεί, μεταξύ άλλων, το θέμα του ανυπόστατου μνημονίου συνεργασίας ανάμεσα στην Τουρκία και στη Λιβύη. Είμαι βέβαιος ότι και σε αυτήν την περίπτωση το Συμβούλιο Υπουργών θα αρθεί στο ύψος των περιστάσεων».
Στους συμμετέχοντες συμπεριλαμβάνονταν, μεταξύ άλλων, οι υπουργοί Εξωτερικών της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας, της Δανίας, της Πορτογαλίας, της Κύπρου, της Σουηδίας, της Βουλγαρίας, της Πολωνίας, της Σλοβακίας, της Ρουμανίας, της Κροατίας, της Ιρλανδίας και της Σλοβενίας.
«Θέλω να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στον υπουργό Εξωτερικών, Νίκο Δένδια και τους Έλληνες φίλους που οργάνωσαν αυτό το πρόγευμα εργασίας», ανέφερε από την πλευρά του ο Σκοπιανός υπουργός Εξωτερικών Νικολά Ντιμιτρόφ και πρόσθεσε: «Είμαστε γείτονες, γινόμαστε πολύ καλοί φίλοι και έχουμε πράγματα να κάνουμε».
Tέτοια βιασύνη δεν επέδειξε ούτε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και δεν πιστεύουμε να ότι δέχτηκε τόσες φιλοφορνήσεις όπως η νυν κυβέρνηση της ΝΔ. Μια ΝΔ η οποία πριν τις εκλογές κατηγορούσε και ορθώς την τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για την κάκιστη Συμφωνία των Πρεσπών και τώρα όχι μόνο δεν επιδιώκει την αλλαγή της αλλά αποδέχεται και την μη εφαρμογή της από τους Σκοπιανούς που την παραβιάζουν καθημερινά.
«Δεν υπήρξε κάποια απόφαση τον Οκτώβριο. Τον Ιούνιο υπήρχε η υπόσχεση ότι θα υπάρξει απόφαση, οπότε χρειάζεται να το διορθώσουμε αυτό. Και δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποια εναλλακτική για τα Δυτικά Βαλκάνια πέραν της ευρωπαϊκής ένταξης», τόνισε και κατέληξε: «Δεν θα πέσουμε στην παγίδα της θυματοποίησης ούτε θα κατηγορήσουμε κανένα. Θα συνεχίσουμε να παράγουμε θετικές ειδήσεις, τόσο στις μεταρρυθμίσεις πίσω στην πατρίδα και στις καλές σχέσεις με όλους τους γείτονες και θα το κάνουμε αδύνατο σε όλα τα κράτη-μέλη να πουν όχι ξανά τους επόμενους μήνες».
«Το μήνυμα που πήραμε από όλες τις χώρες είναι ότι θέλουμε να δούμε να ξεκινούν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις και με τις δύο χώρες», επισήμανε η υπουργός Εξωτερικών της Βουλγαρίας, Αικατερίνα Ζαχάρεβα. Όσον αφορά το non-paper με τις γαλλικές προτάσεις, η κ. Ζαχάρεβα παρατήρησε πως οι περισσότεροι από τους υπουργούς υπογράμμισαν ότι είναι καλές προτάσεις, «με κάποιες ιδέες συμφωνούμε, με κάποιες όχι, αλλά πρόκειται να το επεξεργαστούμε».
«Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις δεν χρειάζεται να αναβληθούν όσο διαπραγματευόμαστε το πλαίσιο ένταξης. Αυτές οι διαδικασίες μπορούν να είναι παράλληλες. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να ολοκληρωθεί η συζήτηση για το νέο πλαίσιο ένταξης», συμπλήρωσε η ίδια. «Όλοι όσοι ήμασταν στο δωμάτιο συμφωνήσαμε ότι διατηρούμε τη δέσμευσή μας για τα Δυτικά Βαλκάνια και για την ευρωπαϊκή προοπτική τους. Τώρα μένει να δούμε πώς θα προχωρήσουμε γρήγορα για να την κάνουμε αξιόπιστη», ανέφερε ο Αυστριακός υπουργός Εξωτερικών, Αλεξάντερ Σάλενμπεργκ.
Σε ερώτηση εάν η Γαλλία θα αλλάξει στάση, ο κ. Σάλενμπεργκ απάντησε: «Υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης στη διαδικασία ένταξης και είμαστε πρόθυμοι να συζητήσουμε γι αυτό, αλλά δεν πρέπει να είναι προϋπόθεση. Θέλουμε να δούμε πράσινο φως για τη Ψευδομακεδονία και την Αλβανία και είμαστε έτοιμοι να βελτιώσουμε τη διαδικασία».
«Θέλω να συγχαρώ την κυβέρνηση γι’ αυτή την πρωτοβουλία, κάτι το οποίο αναγνωρίζεται ιδιαίτερα τόσο από τις δύο χώρες, τη Ψευδομακεδονία και την Αλβανία, αλλά μέσα από αυτές τις συναντήσεις αποδεικνύεται και ο ρόλος της Ελλάδας στα Βαλκάνια», σημείωσε ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Χριστοδουλίδης, τονίζοντας: «Θεωρώ ότι ήταν μία πολύ σημαντική εξέλιξη λαμβάνοντας υπόψιν όχι μόνο το γεγονός ότι πραγματοποιήθηκε, αλλά πολύ περισσότερο τη συζήτηση που έγινε».

Εντάξει, ποιος είπε πως μόνο στην Ελλάδα βρίσκονται στην πολιτική τους «κοσμάρα». Άλλωστε και στην Κύπρο που αποδεχόντουσαν την λύση των δύο κοινοτήτων και του τουρκικού «βέτο» σε όποια απόφαση της πλειοψηφίας ότι έχουν εντελώς σώας τας φρένας... δεν  το λες.

Στολισμός απλώς κιτς ή άθρησκος;

Η περίπτωση του στολισμού ενός από τους κεντρικότερους δρόμους της Αθήνας, της Βασιλίσσης Σοφίας, εξακολουθεί να προκαλεί αντιδράσεις και δικαίως. Τέτοιο έκτρωμα είχαμε χρόνια να δούμε.  

Το Ιδρυμα Ωνάση που ανέλαβε τον στολισμό, αλλά και ο Δήμος Αθηναίων, που έχει το γενικό πρόσταγμα, εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα και προσπαθούν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Στον πανικό τους έβαλαν διάφορα φερέφωνα να υποστηρίξουν την απίστευτη άποψη ότι επελέγη ο συγκεκριμένος φωτισμός ως μήνυμα για την κλιματική αλλαγή! Λένε ότι αποφασίστηκε να χρησιμοποιηθούν λάμπες LED για να καταδείξουν το πρόβλημα και να θυμίσουν ότι πρέπει να κάνουμε οικονομία στο ρεύμα! Απίθανες ανοησίες...

Αντί να ζητήσουν συγγνώμη για την αστοχία, που θα ήταν το πιο έντιμο, δίνουν ιδεολογική κάλυψη στην κακογουστιά!  

Ακόμα κι έτσι όμως τα έκαναν χειρότερα. Τα Χριστούγεννα δεν είναι φεστιβάλ οικολογίας, αλλά η μεγάλη γιορτή του χριστιανισμού. Τιμάμε την ενσάρκωση του Θεανθρώπου, που έρχεται για να μας σώσει από τη φθαρτή ζωή και την αμαρτία. Τι σχέση έχει το μήνυμα των Χριστουγέννων με τις... λάμπες LED;

Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που επιχειρείται να αποκοπούν αυτές οι γιορτινές ημέρες από τα χριστιανικά μηνύματα που τις συνοδεύουν. 

Καιρό τώρα διάφοροι δήμαρχοι, φορείς, σύλλογοι και περίεργες ΜΚΟ προσπαθούν να επιβάλλουν Χριστούγεννα χωρίς Χριστό. Ακούσαμε και το αδιανόητο, ότι δεν πρέπει να νιώθουν άβολα στις πόλεις μας οι αλλόθρησκοι!

Ας βάλουμε όμως και μια άλλη σοβαρή παράμετρο:  


Η επιλογή του Ιδρύματος Ωνάση ίσως να μην ήταν τυχαία. Πιθανόν να εντάσσεται στο κλίμα αποχριστιανισμού, με τις ευλογίες του «ευέλικτου» δημάρχου Κ. Μπακογιάννη. Το εν λόγω ίδρυμα τα τελευταία χρόνια βαδίζει σε περίεργους νεοταξικούς δρόμους, επιλέγοντας καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και θεατρικές παραστάσεις που άλλοτε υμνούν την ομοφυλοφιλία και άλλοτε τις αλλόκοτες φαντασιώσεις διάφορων δημιουργών. Λες και θέλουν συνέχεια να προκαλούν, με βολική δικαιολογία την τέχνη! Φυσικά το Ιδρυμα Ωνάση ούτε κατά διάνοια δεν ασχολείται με οτιδήποτε ελληνικό ή παραδοσιακό. Τους πιάνει μάλλον αλλεργία! Θα τρίζουν τα κόκαλα του πατριώτη Ωνάση... 

Η αντίδραση στον αντίχριστο στολισμό του ιδρύματος είναι παρήγορη. Οι απλοί πολίτες αντιμετωπίζουν με αποστροφή την κακοποίηση των παραδόσεων και των θρησκευτικών μας εορτών.
 
Ο νέος δήμαρχος της Αθήνας, λογικά, έλαβε το μήνυμαΔιότι και ο ίδιος πολλές φορές βαδίζει σε περίεργους δρόμους στην αγωνία του να παραστήσει τον μοντέρνο. Ας του γίνει μάθημα για το μέλλον.
 

Βιομηχανία αριστερών ηρώων

Μπορεί ο Χέλντερλιν να αναρωτιόταν τι χρειάζονται οι ποιητές σε χαλεπούς καιρούς, αλλά για τους ήρωες δεν υπάρχει αμφιβολία: χρειάζονται πάντα. Και σε χαλεπούς καιρούς, ακόμα περισσότερο. Ο ήρωας είναι το πρότυπο μιας κοινωνίας, είναι η αφίσα που έχει κολλήσει στον τοίχο του συλλογικού της ασυνείδητου, ο φάρος που της δείχνει από πού πρέπει να πάει και τι να αποφύγει, είναι συμπυκνωμένες οι αρχές και οι αξίες της.
Ήρωες – πρότυπα, δόξα τω Θεώ, έχουμε πολλούς στην ιστορία μας. Όλοι συνδυάζουν δύο στοιχεία: παράδειγμα ζωής και παράδειγμα θανάτου. Άνθρωποι που περιφρόνησαν τον θάνατο, ενώ θα μπορούσαν να τον αποφύγουν, για να μην προδώσουν τις ιδέες τους. Από τον Λεωνίδα και τον Σωκράτη, μέχρι τον Αθανάσιο Διάκο και τον Δημήτρη Ίτσιο (τον γνωρίζετε, υποθέτω). Έτσι που οι κατοπινοί να θέλουμε να τους μοιάσουμε και στα δύο: γι’ αυτές τις ιδέες αξίζει να ζεις, γι’ αυτές αξίζει και να πεθαίνεις.
Ύστερα ήρθαν οι σφήκες. Δηλαδή, η μεταπολιτευτική αριστερά. Τονίζω το «μεταπολιτευτική» διότι στο παρελθόν είχε και η αριστερά ήρωες. Για το δικό της ακροατήριο, βέβαια, που όμως κάλυπταν τις δύο προαναφερθείσες προϋποθέσεις ηρωοποίησης. Κάποιους από αυτούς κατάφερε να τους επιβάλει και σε ένα ευρύτερο κοινό. Το γαρύφαλλο του Μπελογιάννη για παράδειγμα, συνεπικουρούντος του Πικάσσο, ήταν το διαβατήριό του και για ένα κοινό εκτός ΚΚΕ, που βιάστηκε να ξεχάσει τον αιμοσταγή ρόλο που διαδραμάτισε ως πολιτικός επίτροπος του ΕΛΑΣ, στις σφαγές της Πελοποννήσου. Δεν είναι αυτό το θέμα μας αλλά το αναφέρω για να καταδείξω τη μυθοπλαστική δύναμη της αριστεράς, ειδικά όταν παίζει χωρίς αντίπαλο.
Από τη μεταπολίτευση και δώθε, μάς τελείωσαν οι πόλεμοι, οι φυλακές, οι εξορίες, οι εκτελέσεις, οι φωτιές που δένουνε τ΄ ατσάλι. «Δεξιοί» και «αριστεροί» είχαν άλλο πεδίο, κοινού πλέον, αγώνα: διορισμούς στο Δημόσιο, συντάξεις στα 50, δικαίωμα στην αργομισθία, πάρτυ με δανεικά, ιδιωτικά σχολεία για τους γόνους. Τι ήρωες να αναδείξει αυτό το concept; Αν υπήρχε σοβαρή πνευματική ελίτ στη χώρα θα αναζητούσε αλλού τα πρότυπα της νέας εποχής: ανθρώπους που συνέβαλαν στην πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας, πολίτες με σημαντική κοινωνική προσφορά, Έλληνες με διεθνή αναγνώριση, απλούς ανθρώπους που την κρίσιμη στιγμή δεν υπολόγισαν τη ζωή τους για να σώσουν άλλους και - γιατί όχι; - επιχειρηματίες που από το μηδέν δημιούργησαν παραγωγικές επιχειρήσεις δίνοντας ψωμί και αξιοπρέπεια σε χιλιάδες εργαζόμενους.
Όμως, πνευματική ελίτ δεν υπάρχει στη χώρα. Ούτε σοβαρή δεξιά. Έτσι το πεδίο ήταν ελεύθερο για να αλωνίσει η αριστερίλα. Οπότε, επέβαλε μια νέα σύμβαση για την κατασκευή ηρώων: αρκεί κάποιος να ανήκει, γενικώς και αορίστως, στο «τόξο της αμφισβήτησης» και να έχει σκοτωθεί ή πεθάνει υπό μη κανονικές συνθήκες. Το αφήγημα της αριστερής μανιχαϊκής μυθοπλασίας αρκείται στο ότι τον δικό μας τον σκότωσαν οι άλλοι. Και τι είναι οι άλλοι; Κακοί. Πάντα. Άρα ο δικός μας είναι καλός. Άρα είναι ήρωας! Άρα πρέπει να κάνουμε πορείες στη μνήμη του, να καίμε και να σπάμε (διότι ποια άλλη ευκαιρία για επαναστατική γυμναστική θα βρούμε), να ανεγείρουμε αδριάντες, να μετονομάζουμε οδούς. Το να μην είναι καν «δικός τους» ο νεκρός, είναι μια λεπτομέρεια που δεν απασχολεί την αριστερίλα. Τον σφετερίζεται, τον επιβάλλει, και μια νέα αριστερή αγιογραφία είναι έτοιμη σε dt.
Στο πάνθεον της μεταπολιτευτικής αριστεράς φιγουράρουν μόνο θύματα. Εδώ που τα λέμε, σάμπως έχει κι άλλο υλικό; Όταν οι ιδέες της, όπου εφαρμόστηκαν στον κόσμο, κατέρρευσαν με πάταγο αφού προηγουμένως έδωσαν ρεσιτάλ κτηνωδίας και περιφρόνησης κάθε ανθρώπινης αξίας, πού να βρει θετικά παραδείγματα; Τι της μένει λοιπόν; Στη χώρα που δεν εφαρμόστηκε η κομμουνιστική κτηνωδία ολοκληρωτικά (διότι δείγμα της κτηνωδίας, και πολύ «πλούσιο», είχαμε από το 1943 και μετά), να αναδεικνύει ως ήρωες όσους προσπάθησαν αλλά απέτυχαν να μετατρέψουν τη χώρα σε ένα απέραντο σταλινικό χασάπικο. Η εξίσωση θύμα=ήρωας ήταν πάντα η αναγκαία συνθήκη στην αριστερή αγιογραφία. Μεταπολιτευτικώς έγινε και η ικανή.
Γρηγορόπουλος, Φύσσας και Ζακ είναι οι νεομάρτυρες της αριστερίλας. Τους συνδέει ένα κοινό στοιχείο: η ζωή τους διακόπηκε απότομα. Από τυφλό πυροβολισμό ο ένας, μαχαιρωμένος σε καυγά ο δεύτερος, ενώ για τον τρίτο ακόμα και το ρήμα «σκοτώθηκε» είναι αδόκιμο (σύμφωνα με τους ιατροδικαστές πέθανε από ισχαιμικού τύπου αλλοιώσεις του μυοκαρδίου οι οποίες οφείλονται σε στρες του οργανισμού, που συνδέεται αιτιολογικά με τα τραύματα που προκλήθηκαν κατά τη διάρκεια της ληστείας και μέχρι τη σύλληψή του). Με τον μηχανισμό ηρωοποίησης των δύο τελευταίων έχω ήδη ασχοληθεί (εδώ και εδώ). Επιτρέψτε μου να ασχοληθώ με τον πρώτο. Κι επειδή αυτό το κείμενο θα το διαβάσει όλη η αριστερίλα, για να βρει υλικό να με πυροβολεί, το προσαρμόζω στην μορφή που ίσως, με μεγάλο κόπο, μπορούν να παρακολουθήσουν άνθρωποι λειτουργικά αναλφάβητοι με αλλοιωμένον από το ταξικό μίσος εγκέφαλο: ερώτηση – απάντηση.
Ήταν σωστό που πυροβόλησε ο Κορκονέας;
Όχι. Διότι δεν δεχόταν απειλή τη στιγμή του πυροβολισμού, ανάλογου μεγέθους.
Είναι σωστό να πυροβολούν οι αστυνομικοί;
Βεβαίως, εάν κινδυνεύει η ζωή τους και αφού έχουν εξαντλήσει κάθε άλλο αποτρεπτικό μέσο. Οι υπάρχοντες κανόνες εμπλοκής που για να επιτρέψουν χρήση όπλου προϋποθέτουν να έχει ήδη δεχθεί πυροβολισμό ο αστυνομικός είναι απαράδεκτοι.
Κι αν πυροβολώντας σκοτώσουν;
Στα σοβαρά κράτη οι αστυνομικοί έχουν πάντα κάμερα στο κράνος. Για να μπορούν να δουν οι προϊστάμενοί τους και το κοινό, τι ακριβώς συνέβη. Αν δεν προκλήθηκαν και πυροβόλησαν τιμωρούνται. Αν απειλήθηκε η ζωή τους ή αν ο άλλος δεν υπάκουσε στη διαταγή για έλεγχο και τον πυροβόλησαν στο ψαχνό, δεν γίνεται ούτε καν ΕΔΕ. Πώς μπορεί να ξέρει ο αστυνομικός ποιος οπλοφορεί και αν ξαφνικά θα τραβήξει όπλο και θα ρίξει; Για το δικό σου το καλό, λοιπόν, μένεις ακίνητος, σε ελέγχουν και πας στη δουλειά σου. 
Είχε την ανάλογη εκπαίδευση ο Κορκονέας για να χρησιμοποιεί όπλο;
Όχι. Ελάχιστοι Έλληνες αστυνομικοί την έχουν. Η αστυνομία χρειάζεται αναδιάρθρωση εκ βάθρων, με απόταξη όσων δεν πληρούν τα κριτήρια, και εντελώς διαφορετικό ρόλο όσων τα πληρούν. Με ανάλογες αμοιβές. Δεν μπορεί ο γραφιάς να παίρνει τα ίδια με τον μάχιμο, ούτε μπορεί κάποιος να παίζει τη ζωή του κορώνα - γράμματα για 700 ευρώ.
Πυροβόλησε κατευθείαν ο Κορκονέας ή η σφαίρα εξοστρακίστηκε;
Η βαλλιστική εξέταση δείχνει εξωστρακισμό, μάλλον σε τσιμεντένια μπάλα πεζοδρομίου. Αλλά δεν έχει καμμία σημασία. Από τη στιγμή που κάποιος πυροβολεί, είτε στο έδαφος είτε στον αέρα, ξέρει ότι μπορεί να σκοτώσει, ακόμα και κατά τύχη.
Εγκωμιάζει η κοινωνία ενέργειες τύπου Κορκονέα;
Όχι. Κανένας δεν του είπε μπράβο. Ολόκληρο το πολιτικό φάσμα εξέφρασε αποτροπιασμό για την ενέργειά του. Δικάστηκε και καταδικάστηκε από τη Δικαιοσύνη – μάλιστα η πρωτόδικη ποινή ήταν ισόβια.
Γιατί τότε κάποιοι επιχαίρουν όταν η αστυνομία δέρνει διαδηλωτές;
Κάθε πολίτης θέλει να υπάρχει στη χώρα τάξη και ασφάλεια. Η τάξη δεν απειλείται από την αστυνομία. Απειλείται από «συντρόφους» του Γρηγορόπουλου, που θεωρούν τα σπασίματα και τα καψίματα (που μπορούν να αποβούν ανθρωποκτόνα, όπως στη Marfin) πολιτική «άποψη». Δυστυχώς η τάξη, όταν διασαλεύεται, επιβάλλεται με τη βία. Όχι με το «σεις» και με το «σας». Η αστυνομία, λοιπόν, δεν «δέρνει», επειδή ξύπνησαν οι αστυνομικοί ένα πρωί και είπαν «Με τι να περάσουμε σήμερα τη μέρα μας; Δεν πάμε να δείρουμε μερικούς;». Χρησιμοποιεί βία, για να καταστείλει παράνομες βίαιες πράξεις. Πληρώνεται από τους πολίτες για να κάνει αυτή τη δουλειά. Και όλοι οι πολίτες ικανοποιούνται όταν την κάνει. Δεν χαίρονται που κάποιοι, πιθανόν νέοι, υφίστανται βία. Χαίρονται που δεν θα υποστούν οι ίδιοι βία, που δεν θα δουν για μια ακόμη φορά τα μαγαζιά, τα σπίτια και τα αυτοκίνητά τους να λεηλατούνται και να καίγονται. Όλοι οι πολίτες χαίρονται. Εκτός από τους «ομοϊδεάτες» του Γρηγορόπουλου και τους πολιτικούς πάτρωνές τους.
Ποιες ήταν οι ιδέες του Γρηγορόπουλου;
Δεν ζει για να μας απαντήσει. Μάλλον δεν ήξερε ούτε κι ο ίδιος. Αν θεωρήσουμε τον κολλητό του, Ρωμανό, ως την πιο έγκυρη πηγή πληροφόρησης, βλέπουμε ότι όλη η αναρχική παρέα ήταν 16άρηδες με μυαλό 6χρονου (το οποίο ο Ρωμανός διατηρεί ακόμα). Το «Ρέκβιεμ» που έγραψε ο... φοιτητής διοίκησης επιχειρήσεων είναι ένα αξιοθρήνητο και ταυτόχρονα κωμικό ανορθόγραφο κείμενο ανθρώπου με εμφανές πρόβλημα αντιληπτικής ικανότητας, που το μόνο που αποκαλύπτει είναι η έλλειψη διαπαιδαγώγησης, στην οικογένεια και στο σχολείο. Πάντως ο «κολλητός» δίνει στεγνά τον Γρηγορόπουλο (εδώ) αναφέροντας πως έκαναν πολλές κοπάνες από το σχολείο για να αλητεύουν σε πάρκα και πλατείες σχεδιάζοντας τη... «διαρκή αναρχική εξέγερση» (το σχολείο ενημέρωνε τους γονείς για τις απουσίες τους;), ότι είχαν ήδη 2 χρόνια σύγκρουσης με τους «μπάτσους» που είναι «διπρόσωπα σκουλήκια», «σιχαμένη φάρα», ότι κατέβαιναν σχεδόν κάθε μέρα στα Εξάρχεια (οι γονείς τους είχαν, προφανώς, άλλα θέματα να ασχοληθούν) κι ότι την μοιραία μέρα πέταξαν πέτρες και άλλα «μικροαντικείμενα» στο περιπολικό των Κορκονέα & Σαραλιώτη. Όταν οι δύο ειδικοί φρουροί πήγαν πεζή προς το μέρος τους, ο Γρηγορόπουλος βγήκε μπροστά και τους πέταξε μπουκάλια από τις μπύρες που πίνανε, αγορασμένες με το χαρτζιλίκι της μαμάς. Πάντως ο Ρωμανός δικαιώνει τον... Κορκονέα καθώς περιγράφει την ιδανική κοινωνία που σχεδίαζε με τους φίλους του:
«Πιστεύω στην επαναστατική αυτοδικία και στην προσπάθεια του κάθε ανθρώπου να λύνει μόνος του τους λογαριασμούς του μακριά από την διαμεσολάβηση των μπάτσων, των δικαστών, των νόμων, των φυλακών, της επιστημονικά μελετημένης καταστολής, της τεχνοκρατικής ασχήμιας που λερώνει την ομορφιά των άγριων ενστίκτων και της ελεύθερης βούλησης. Κατά συνέπεια για μένα στους μπάτσους-δολοφόνους αξίζει μια χαοτική πιθανότητα μιας προοπτικής να παρθεί εκδίκηση για όλες τις χαμένες ψυχές που αναζητούν την δική τους βίαιη λύτρωση. Αυτό είναι το μόνο δίκαιο στο δικό μου σύστημα αξιών.»
Έτσι λοιπόν και ο Κορκονέας με τα... όμορφα, άγρια ένστικτα, έλυσε μόνος του τους λογαριασμούς του. Ή μήπως αυτό το δικαίωμα το έχουν μόνο οι αναρχικοί του Παλαιού Ψυχικού; Και συνεχίζει ο επαναστάτης της ορδής με τα λεφτά του μπαμπά, δείχνοντας το πόσο σωφρονίστηκε από το σύστημά μας:
«Θεωρούμε όμως φυσιολογικό να επιτεθούμε με κάθε διαθέσιμο μέσο στα αφεντικά, στους κρατικούς αξιωματούχους, στους τραπεζίτες, σε όσους κατέχουν θέσεις πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, σε όσους προστατεύουν με τα όπλα την δολοφονική κοινωνική ειρήνη, στους εκπροσώπους της δικαιοσύνης, στα στελέχη των πολυεθνικών εταιριών, σε όλα τα πρόσωπα και τις υποδομές που συντηρούν και αναπαράγουν ένα σύστημα που ευθύνεται για όλη την ασχήμια που υπάρχει σε αυτόν τον πλανήτη.»
Κατανόηση του κόσμου, επιπέδου Ντίσνεϋ. Κάτι σαν σύγκρουση του Μίκυ με τον Μπλακ Πητ. Και για φινάλε του καρτούν,  ο θρίαμβος των καλών έτσι όπως τον ζωγραφίζει ο Ρωμανός, με το κλασικό αναρχομαρξιστικό πλάνο: «η διαρκής αναρχική εξέγερση θα συνεχίσει να πολιορκεί την κυριαρχία μέχρι ο τελευταίος εξουσιαστής να κρεμαστεί από τα έντερα του τελευταίου γραφειοκράτη». Όμορφος κόσμος ηθικός, αναρχικά πλασμένος.
Βέβαια, δεν χρειάζεσαι σπουδές ψυχολόγου για να διαβάσεις πίσω από αυτές τις παραληρηματικές ασυναρτησίες μια κραυγή απελπισίας: «Μπαμπά, μαμά, δείξτε μου λίγη προσοχή, δώστε μου λίγη σημασία!» Όμως είναι πια αργά. Πώς θα εξελισσόταν ο Γρηγορόπουλος; Ποιος να ξέρει; Μπορεί μεγαλώνοντας να ωρίμαζε και να άλλαζε και συμπεριφορά και ιδέες. Εδώ, από στελέχη του ΚΚΕ, άλλοι έγιναν υπουργοί της ΝΔ. Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Τι ξέρουμε; Το αποτύπωμα που πρόφτασε να αφήσει στη σύντομη ζωή του: ένα παιδί ευκατάστατης αλλά διαλυμένης οικογένειας, χαμένο στο πουθενά, ανερμάτιστο, χωρίς μπούσουλα, χωρίς στόχους, που προσπαθούσε να ξορκίσει τη βαρεμάρα του, κάνοντας επαναστατική γυμναστική στα Εξάρχεια.
Ποια, λοιπόν, από όσα εξέφρασε εν ζωή ο Γρηγορόπουλος είναι χαρακτηριστικά ήρωα, μπορούν δηλαδή να λειτουργήσουν ως πρότυπα για τους άλλους και κυρίως για τους νέους;
Κανένα απολύτως! Είναι μόνο παράδειγμα προς αποφυγήν.
Είχε κάποιο ηρωϊκό στοιχείο ο θάνατός του;
Κανένα απολύτως! Όταν, κατά τα λεγόμενα του Ρωμανού, πέταγε τις πέτρες και τα μπουκάλια στον Κορκονέα, σίγουρα πίστευε ότι το επεισόδιο δεν θα είχε καμμία συνέχεια, όπως δεν είχαν συνέχεια ανάλογα και σοβαρότερα επεισόδια, δύο χρόνια πίσω από το μοιραίο βράδυ. Ο Γρηγορόπουλος σκοτώθηκε κατά λάθος. Θα μπορούσε στη θέση του να ήταν οποιοσδήποτε άλλος από την παρέα των μπαχαλάκηδων. Ή θα μπορούσε η σφαίρα να μην έχει πετύχει κανέναν, όπως συνέβη με κάποιους άλλους πυροβολισμούς αστυνομικών στον αέρα όταν Ρωμανός, Γρηγορόπουλος και τ’ άλλα παιδιά έκλεψαν δύο κράνη αστυνομικών, όπως επαίρεται ο κολλητός που εξελίχθηκε σε (αποτυχημένο) απαλλοτριωτή τραπεζών. Ή θα μπορούσε να είχε χτυπηθεί τότε.
Γιατί λοιπόν κάθε χρόνο έχουμε τα ίδια «δρώμενα»;
Διότι ολόκληρη η αριστερά είναι, μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, ένα είδος Γρηγορόπουλου. Κι ακόμα χειρότερα. Ορφανή από «πατερούλη», με ένα κωμικό πλαίσιο θέσεων, ανερμάτιστη, χωρίς πυξίδα, ετεροπροσδιορίζεται μέσα από την αντίθεσή της με την πραγματικότητα. Τα οράματα του Ρωμανού για το τέλος του καπιταλισμού από τη δράση της μπαχαλακοπαρέας του είναι μνημείο λογικής (και κοστίζουν στην κοινωνία πολύ λιγότερο) σε σχέση με τα οράματα της Κανέλλη για παγκόσμια επικράτηση της προλεταριακής επανάστασης με αφετηρία τον Περισσό ή τη βίλα της στην Εκάλη. Βλέποντας την εκλογική της πελατεία να φυλλορροεί, η αριστερά επιδιώκει συνεχώς συγκρούσεις, γιατί αυτές συσπειρώνουν. Συγκρούσεις στα σίγουρα, όμως. Επανάσταση με το χαρτζιλίκι της μαμάς οι Ρωμανογρηγορόπουλοι, επανάσταση με κρατική επιχορήγηση, δηλαδή με τα λεφτά των φορολογούμενων οι αριστεροί. Πάντως, στον κόσμο των εφήβων με οικογενειακά και ψυχολογικά προβλήματα, η συγκρουσιακή λογική μπορεί να χτυπήσει φλέβα νέων στελεχών. Διόλου απίθανο ο Γρηγορόπουλος, αν ζούσε, να είχε οργανωθεί πολιτικά και να ήταν σήμερα στη Βουλή. Κάπως έτσι δεν ξεκίνησε κι ο Τσίπρας;
Καιρός όμως να τελειώνουμε με αυτό το θλιβερό ετήσιο σόου. Η φετινή αντίδραση της αστυνομίας έδειξε πως όταν υπάρχει πολιτική βούληση και επιχειρησιακό σχέδιο, ο νόμος και η τάξη διαφυλάσσονται, έστω και δύσκολα. Τι δεν είδαμε ακόμα; Την αντίδραση της κοινωνίας στη μήτρα της μεταπολιτευτικής ανομίας, την αριστερά. Χρειάζεται καιρός για να αντιληφθεί ο πολίτης ότι έχει πέσει θύμα ενός τεράστιου και πολυπλόκαμου μηχανισμού προπαγάνδας που έχει στήσει η βιομηχανία απάτης και εγκλημάτων που ονομάζεται αριστερά. Αρχίζει όμως και το συνειδητοποιεί. Είναι θέμα χρόνου να καταρρεύσει και το ελληνικό παράρτημα της σοβιετίας, όπως η μητρική εταιρεία. Μαζί με τους «ήρωές» του.