᾿Ανακοίνωση ἐμβολιασμῶν

Η Διεύθυνση Κοινωνικής Πολιτικής του Δήμου Αχαρνών, σε συνεργασία με τη Μ.Κ.Ο. Αποστολή Άνθρωπος, θα πραγματοποιήσει εμβολιασμούς στα ανασφάλιστα παιδιά των Δημοτικών Σχολείων και των Γυμνασίων του Δήμου μας. 

      Στο πλαίσιο του προγράμματος «Εμβολιάζουμε παιδιά ανασφάλιστα, όχι απροστάτευτα», θα εμβολιαστούν παιδιά των οποίων οι γονείς δεν είναι ασφαλισμένοι σε κανένα ασφαλιστικό φορέα. 

      Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με το Τμήμα Προστασίας και Προαγωγής της Δημόσιας Υγείας στο τηλέφωνο: 2132072328 κα Φανή Κουμπούρη. 

     Η Διεύθυνση Κοινωνικής Πολιτικής του Δήμου Αχαρνών, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Αττικής και τη Γενική Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας, θα πραγματοποιήσει αντιφυματικό εμβολιασμό στο Δημοτικό Σχολείο Καποτά και στα 16^ο και 23^ο Δημοτικά Σχολεία. Τα αντιφυματικά εμβόλια παρελήφθησαν από τη Γενική Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και το τμήμα Δημόσιας Υγιεινής. Οι εμβολιασμοί  θα πραγματοποιηθούν στο χώρο των σχολείων, από  την Παιδίατρο κα. Μπράχου Αναστασία  στις  ημερομηνίες:

28^ο Δημοτικό Σχολείο Καποτά: Τρίτη         2/4/2013 mantoux

                                                          Πέμπτη    4/4/2013  BCG

23^Ο Δημοτικό Σχολείο Αυλίζα: Τρίτη          9/4/2013 mantoux

                                                         Πέμπτη    11/4/2013  BCG

16^Ο Δημοτικό Σχολείο Αυλίζα: Tρίτη         16/4/2013 mantoux

                                                         Πέμπτη    18/4/2013 BCG

                      

 Η ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΑΒΒΙΔΗ

Read More

Παρέλαση τής 25ης Μαρτίου

Γιά περισσότερες φωτογραφίες πατήστε στό "Διαβάστε 
περισσότερα..."

Read More

Απλώνεσαι μέχρι εκεί που φτάνει το πάπλωμα

Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης Σίγουρα η άποψή μου θα εκπλήξει τα βαριά διδακτορικά, τους βαθείς μύστες των οικονομικών. Ξέρετε, σαν αυτούς που μας οδήγησαν εδώ και σαν μερικούς που έχουν, λένε, το know how να μας βγάλουν. 

      Πιστεύω, λοιπόν, ότι για να βγούμε από δω, από το συρματοπλεγμένο γερμανικό στρατόπεδο, όπου μας έχουν αλλάξει τον αδόξαστο στην «αλληλεγγύη», χρειάζεται να πάμε πίσω ολοταχώς. 

      Οι γονείς μας και οι παππούδες μας το θεωρούσαν ξεπεσμό να δανείζονται, όνειδος την εξάρτηση από τρίτους. Οσο μικρότερη τόσο καλύτερα. Δεν ξέρανε τι πάει να πει επιδότηση. Αν δεν δούλευες να παράγεις κάτι ή δεν πρόσφερες αληθινές υπηρεσίες, έμενε αδειανό το τσουκάλι σου. Αν έλεγες στον παππού μου ότι θα τον πλήρωνες για να θάβει το προϊόν του, θα σε θεωρούσε παλαβό. Και αν του ψιθύριζες να δηλώνει ανύπαρκτες καλλιέργειες και του ζητούσες να κάθεται στο καφενείο και να μοιράζεστε τα επιδοτηθέντα κλεψιμέικα, τότε σίγουρα θα ξέθαβε το καλωλαδωμένο γκρα και θα σε τουφέκαγε για την παλιανθρωπιά που του πρότεινες. 

      Γενιές και γενιές Ελλήνων έμαθαν ότι πρέπει να απλώνουν τα πόδια τους ως εκεί που φτάνει το πάπλωμά τους. Θεωρούσαν ανάπτυξη το πόσα καινούργια εργοστάσια λειτούργησαν, πόσα πλοία έχτισαν τα ναυπηγεία μας, πόσο περισσότερο στάρι, λάδι και άλλα αγροτικά προϊόντα παράγαμε και πόσο ανέβηκαν οι εξαγωγές μας. Δεν θεωρούσαν ανάπτυξη την αύξηση της κατανάλωσης με δανεικά, τη ραγδαία άνοδο των εισαγωγών και τη γενοκτονία των ελληνικών βιοτεχνιών και βιομηχανιών. 

      Την ανάπτυξη και την αληθινή ευμάρεια τις μετρούσαν με πράγματα που μπορούσες να αγγίξεις. Αληθινά προϊόντα και αληθινές υπηρεσίες που δίνανε δουλειές σε Ελληνες και έφερναν χρήμα απέξω. Χρήμα που δεν ήταν δανεικό, αλλά κερδισμένο με ιδρώτα, ευφυΐα, στην εθνική παραγωγή και στο ελεύθερο εμπόριο.   

       Κυρίως, όμως, υπήρχε μια κουλτούρα εργασίας, που θαύμαζε και επιβράβευε τον εργατικό και όχι τον κουτοπόνηρο επιτήδειο, τον ευφυή και όχι τον καταφερτζή. 

      Αυτή η κουλτούρα εργασίας, βασισμένη στα πανάρχαια αλλά και τόσο έφηβα θεμέλια της φιλοτιμίας, ανάστησε τη χώρα και όποτε εκείνη έπεσε, την ξανάστησε στα πόδια της. Γιατί περάσαμε και χειρότερα. Πολέμους, εθνικές καταστροφές, αληθινές χρεοκοπίες, προσφυγιά. 

      Αυτήν την κουλτούρα εργασίας καταστρέψαμε με τη δημοκρατία των κολλητών. Η φιλοτιμία μας, το καύσιμο για το μέλλον, υπάρχει αλλά αιμορραγεί. 

      Μην κοροϊδευόμαστε. Η Γερμανία κερδοσκοπεί από την κρίση. Την εκμεταλλεύεται. Και έχει και πολιτικό σχέδιο για μια καθολική ρεβάνς για το 1945. Είναι σαν κάποιον που την έχει στήσει την άκρη του δρόμου. 

      Εσύ, ανόητος, έχεις αφήσει χάρβαλο το αμάξι σου, ασυντήρητο, χωρίς ασφάλεια, με σάπια λάστιχα, χαλασμένα φρένα και έχεις όλη τη φαμίλια σου μέσα. Μοιραία, αργά ή γρήγορα, θα φύγεις απ’ τον δρόμο και θα κείτεσαι οικογενειακώς και αιμόφυρτος μέσα στο αναποδογυρισμένο σαράβαλο. Εσύ φταις για τα χάλια σου. Τα 'θελε ο απαυτός σου, αφού, αντί να φροντίσεις το βιος σου, να απλώσεις τα πόδια σου ως εκεί που φτάνει το πάπλωμα, δανειζόσουν, καλοπέρναγες με τα ψιλά και τα χοντρά σ' τα τρώγανε οι επιτήδειοι. Ωραίοι οι Ολυμπιακοί, ε; Η Γερμανία, όμως, που έχει κάνει τα κουμάντα της, με τη βιομηχανία της κραταιά και έναν σκασμό κεφάλαια, στέκεται στην άκρη του δρόμου και για να σου προσφέρει βοήθεια, σου παίρνει το πορτοφόλι, τη βέρα και υπογράφεις και κάτι μεταχρονολογημένες επιταγές. 

       Πίσω ολοταχώς, λοιπόν. Στη σοφία, στη σύνεση και τη φιλοτιμία των απλών ανθρώπων. Στην ανασυγκρότηση και αναδημιουργία της εθνικής παραγωγής. Πώς θα γίνει; Παράλληλα με την περιστολή της γραφειοκρατίας και της σπατάλης, με την ολοκλήρωση των διαρθρωτικών αλλαγών, ένα πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, με ταυτόχρονη έναρξη όλων των μεγάλων έργων (Ελληνικό, Καστέλι, λιμάνια, δρόμοι, υποδομές) θα είναι το πρώτο ευεργετικό σοκ κατά της ανεργίας και θα κινήσει, επιτέλους, τη μηχανή του χρήματος. Ηδη αργήσαμε. Υστερα θα ακολουθήσει η αληθινή εθνική παραγωγή, αφού μόνο σε ένα σταθερό περιβάλλον, που δεν θα κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή με έξοδο από την ευρωζώνη, θα έρθουν ιδιώτες επενδυτές να βάλουν τα λεφτά τους και να δημιουργήσουν νέες ιδιωτικές επιχειρήσεις και θέσεις εργασίας. 

      Διότι, ακόμη και αν θέλουμε κάποια στιγμή δικό μας νόμισμα, για να μην παίρνουμε ρίσκα άλλων, αυτό δεν μπορεί να είναι επιλογή ήττας, με τη χώρα στο πάτωμα, με τη Λερναία Υδρα της διαφθοράς, της παρακμής, της σπατάλης και του αναποτελεσματικού κράτους αλώβητη, χωρίς εθνική παραγωγή. Μόνο ισχυρός και έπειτα από χρόνια μπορείς να κάνεις, αν το κρίνεις, μια τέτοια στρατηγική επιλογή. 

      Οχι όταν χρωστάς τη μάνα σου και τον πατέρα σου σε ευρώ και εισάγεις ακόμη και τις φακές και τα κρεμμύδια. Απλά και ελληνικά πράγματα. Και άλλωστε, το βάδισμα της χήνας μάς πάει; Δεν μας πάει.

Read More

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΕΛΑΣΑΝ ΜΑΣΟΝΟΙ!

Τελικά αυτοί έχουν τρελαθεί ή εμείς;;; Μια μεγάλη έκπληξη περίμενε τους πολίτες που παρακολούθησαν, στο Νέο Ηράκλειο, την παρέλαση για τον εορτασμό της Εθνικής μας Επετείου. 

       Στο τέλος της παρέλασης, αφού είχαν περάσει τα μαθητικά τμήματα, οι σύλλογοι, οι οργανώσεις, έκαναν την εμφάνισή τους μέλη της Στοάς ΔΙΟΝΥΣΟΣ αρ.111 της Grande Oriente Universal Greece. 

       Με επικεφαλής τον Α. Τσιπίδη 33ο, παρέλασαν με πλήρη Τεκτονική περιβολή. Είναι η πρώτη φορά που στην χώρα μας Τεκτονική Δύναμη εμφανίζεται σε παρέλαση.

Read More

Μέτρα για «ελεγχόμενη» μετανάστευση ανακοίνωσε ο Ντέιβιντ Κάμερον

Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον παρουσίασε ένα πακέτο μέτρων για την αποθάρρυνση της μετανάστευσης στη χώρα, καθώς οι περιορισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ό,τι αφορά την ελεύθερη μετακίνηση και εργασία τους σε όλες τις χώρες-μέλη αναμένεται να τερματιστούν το 2014. Βάσει του σχεδίου του, η πρόσβαση των μεταναστών στο εθνικό σύστημα υγείας (NHS) και το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας της Βρετανίας πρόκειται να περιοριστεί, οι νέοι μετανάστες θα πρέπει να περιμένουν έως και πέντε χρόνια για να αποκτούν πρόσβαση σε επιχορηγούμενη από το κράτος στέγαση, τα πρόστιμα στους εργοδότες οι οποίοι απασχολούν παράνομα μετανάστες θα διπλασιαστούν, ενώ οι ιδιοκτήτες ακινήτων οι οποίοι τα εκμισθώνουν σε μετανάστες χωρίς άδειες παραμονής θα αντιμετωπίζουν επίσης πρόστιμα.

Read More

Οι Σουμέριοι ήταν πανάρχαιοι Κρήτες

Ο Ευήμερος αναφέρει ότι, οι πανάρχαιοι Έλληνες Μινωικοί Κρήτες οδηγούμενοι υπό του Διός, είχαν εποικήσει την Αραβία, την Περσία, τα νησιά του Ινδικού Ωκεανού, την νήσο Παγχαία, την Μεσοποταμία, όπου πολύ αργότερα ονομάσθηκαν Σουμέριοι, μέχρι και τον Εύξεινο Πόντο,όπου εμφανίσθηκαν και εγκαταστάθηκαν ως Χάλυβες. Φιλέλληνες Ινδοί της Καλκούτας, λένε: 

      Πιστεύουμε ότι ήρθαμε απ'τήν Κρήτη πολύ πριν από τον Αλέξανδρο (τουλάχιστον κάποιοι από εμάς). Κρητικές σφραγίδες έχουν ανακαλυφθεί στην περιοχή μας. Το λιμάνι Γιάνγκ ήταν πολύ αρχαίο λιμάνι και η ιστορία των πραγματικών Αργοναυτικών πρέπει να είναι κρυμμένη εκεί. (Οικονομικός Ταχυδρόμος 6-10-94).    

      Μήπως αυτή η λεγόμενη Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα; και η κάποια; άγνωστη μεσογειακή θα έπρεπε να λέγεται Ελληνοκρητομινωϊκή;. O αρχαιολόγος S.K.CHATTERGI στο κεφάλαιο του περίφημου βιβλίου του Ιστορία και πολιτισμός του Ινδικού λαού όχι μονάχα παραδέχεται τη μεγάλη μετανάστευση από τα νησιά του Αιγαίου με επίκεντρο τη νήσο Κρήτη, αλλά επιμένει στην καταγωγή του ινδικού λαού από τους προέλληνες του Αιγαίου. 

      Ένας Ινδός αρχαιολόγος αναζητώντας παλιούς ναούς βουδικούς στο Πακιστάν το 1922, βρήκε τον ένα μετά τον άλλο έξι σφραγιδόλιθους με εικονογραφική ανάγλυφη παράσταση, τέλειας τέχνης. 

      Μην κατορθώνοντας να ερμηνεύσει αυτούς αποτείνεται στον ανατολιστή αρχαιολόγο SIR JOHN MARSHAL, στο οποίο παρέδωσε τα ευρήματα του. 

      Το 1925 έγινε γνωστό, ότι κάποια σχέση ανάμεσα σ'αυτούς τους δακτυλιόλιθους πρέπει να υπάρχει, με την εικονογραφική παράσταση του Δίσκου της Φαιστού 

  (arxaia-ellinika.blogspot.gr)

Read More

2.5 δις άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε τουαλέτα

6 από τα 7 δισεκατομμύρια κατοίκων της Γης έχουν κινητά τηλέφωνα, όμως μόλις τα 4,5 δισεκατομμύρια έχουν πρόσβαση σε χώρους υγιεινής… κοινώς τουαλέτες! 

      Τα σοκαριστικά αυτά στοιχεία έδωσε στη δημοσιότητα ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος με αφορμή αυτά ξεκινά μια παγκόσμια εκστρατεία για τη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής για 2,5 δισεκατομμύρια ανθρώπους, η υγεία των οποίων βρίσκεται σε κίνδυνο. 

      Ο αναπληρωτής γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Jan Eliasson, χαρακτήρισε την κατάσταση αυτή ως «σιωπηρή καταστροφή» η οποία αντανακλά τις συνθήκες ακραίας φτώχειας και ανισότητας που επικρατούν στον πλανήτη. 

       Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου ο Eliasson ανέφερε ότι η κατάσταση αυτή χρήζει άμεσης δράσης, ώστε μέχρι το τέλος του 2015 να έχει μειωθεί στο μισό το ποσοστό των ανθρώπων που δεν έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγιεινής. 

      Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη η δράση αυτή θα πρέπει ακόμη να περιλαμβάνει ακόμη και το στόχο της εξάλειψης της πρακτικής της αφόδευσης σε ανοιχτούς χώρους, που αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και επιτείνουν την διάδοση ασθενειών. 

       Ο αριθμός των ανθρώπων που προχωρούν σε αυτήν την πρακτική έχει μειωθεί κατά 271 εκατ. από το 1990, όμως εξακολουθεί να αποτελεί «λύση» για 1,1 δισ. ανθρώπους, ή με άλλα λόγια το 15% του παγκόσμιου πληθυσμού. 

      Είναι η κύρια αιτία διάδοσης της διάρροιας, από την οποία πεθαίνουν περισσότερα από 750.000 παιδιά κάτω από τα 5 έτη κάθε χρόνο, αναφέρουν τα στοιχεία του ΟΗΕ. 

      Σύμφωνα με τον Eliasson σε 22 χώρες του πλανήτη απαντάται το 80% της πρακτικής της αφόδευσης σε ελεύθερους χώρους και αυτές είναι: Βραζιλία, Κίνα, Ινδία, Ινδονησία, Καμπότζη, Αιθιοπία, Κένυα, Μαδαγασκάρη, Μαλάουι, Μοζαμβίκη, Νεπάλ, Νιγηρία, Πακιστάν, Σιέρα Λεόνε, Ζάμπια, Αφγανιστάν, Μπουρκίνα Φάσο, Τσαντ, Κονγκό, Σουδάν και Νότιο Σουδάν. 

      Στην Ινδία μόνο, το 60% των ανθρώπων δεν έχει πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγιεινής. 

      Τα στοιχεία αυτά έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα στοιχεία που κάνουν λόγο για ραγδαία αύξηση στην αγορά της κινητής τηλεφωνίας στις αναπτυσσόμενες οικονομίες. 

       Στην Ινδία κυκλοφορούν στην αγορά κοντά στα 1 δισ. κινητά τηλέφωνα, σημειώνοντας δραματική αύξηση από τα 45 μόλις εκατ. που υπήρχαν το 2002. 

      Ο αναπληρωτής εκτελεστικός διευθυντής της UNICEF, Martin Mogwanja, δήλωσε ότι με τους σημερινούς ρυθμούς, ο στόχος αυτός θα εκπληρωθεί όχι το 2015 αλλά… το 2075, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση αυτή «απαράδεκτη»

Read More

Τακτική συμμαχία Ρωσίας, Τουρκίας και Γερμανίας: Στρατηγική αναμονή εμείς

Η Αθήνα αναμένει τις μελλοντικές εξελίξεις, καθώς ΗΠΑ και Ισραήλ φαίνεται ότι συμφώνησαν να επιτεθούν κατά του Ιράν, εξασφαλίζοντας προηγουμένως την «ενεργητική ουδετερότητα» ή και συνεργασία(;) της Τουρκίας.Στην ίδια χρονική συγκυρία το στρατηγικό ζεύγος Γερμανίας και Ρωσίας (σ.σ. ο γράφων από ετών προειδοποιεί για την εν ισχύ αναθεωρητική συμμαχία των μεγάλων χαμένων του Α’ και του Β’ Παγκοσμίου, καθώς επίσης και του Ψυχρού Πολέμου) εξαπέλυσε με αιχμή την οικονομική στρατηγική-blitzkrieg του Βερολίνου, το δεύτερο πλήγμα κατά του άξονα Ελλάδας-Κύπρος-Ισραήλ (σ.σ. το πρώτο ήταν κατά της χώρας μας), με στόχο την αποσταθεροποίηση της νήσου και με απώτερο σκοπό τον έλεγχο ή την αναβολή/ακύρωση του σχεδίου εκμετάλλευσης των ενεργειακών κοιτασμάτων. 

 Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος/Δημοσιογράφος – Αμυντικός Αναλυτής  (Σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ISDA) 

       Στο γεωπολιτικό κάδρο εισήλθαν εκόντες άκοντες και οι κουρδικοί πληθυσμοί, οι οποίοι θα κληθούν να παίξουν κεντρικό ρόλο στον σχεδιασμό αποσταθεροποίησης του καθεστώτος της Τεχεράνης. Συμπερασματικά μέχρις ότου τα γεωτρύπανα στην Ανατολική Μεσόγειο αρχίσουν να αντλούν φυσικό αέριο, το οποίο θα πωλούν στις αγορές της Δύσης, μειώνοντας σταδιακά και σταθερά την εξάρτηση από την Ρωσία, υπάρχει αρκετός χρόνος για να πληγεί και να εξουδετερωθεί η βαλλιστική απειλή του Ιράν. Όμως για να ολοκληρωθεί με επιτυχία το όποιο σχέδιο, οι Κούρδοι θα πρέπει να βοηθήσουν το δίδυμο ΗΠΑ-Ισραήλ, αφήνοντας προσωρινά στην άκρη τους Τούρκους, ενώ και οι Έλληνες (Ελλάδα και Κύπρος) θα συνεχίσουν κανονικά τα χρονοδιαγράμματά τους στην αξιοποίηση των ενεργειακών πόρων, χωρίς να έλθουν σε άμεση αντιπαράθεση με την Άγκυρα. 

      Μέχρι το πέρας της «Επιχείρησης Ιράν» η Τουρκία θα έχει εξασφαλίσει χρόνο και «υποσχέσεις» ώστε να μην δημιουργήσει εμπόδια – όπως συνέβη στον Β’ Πόλεμο του Κόλπου – με ανταλλάγματα την κατάπαυση του πολέμου ανατολικά. Εκτίμηση του γράφοντος είναι ότι μόλις ολοκληρωθεί η απενεργοποίηση του Ιράν, τότε θα ξανατεθεί σε εφαρμογή με άξονα τους Κούρδους η «γεωπολιτική του Προκρούστη», με τη διαφορά ότι στο κρεβάτι θα έχει ξαπλώσει μετά το Ιράν, η Τουρκία. 

      Η δυναμική των εξελίξεων σε συνδυασμό με τις γεωπολιτικές προτεραιότητες των Αγγλοσαξόνων δημιουργούν νέα τετελεσμένα, τα οποία οδηγούν την Αθήνα να τηρήσει στάση «στρατηγικής αναμονής». Οι ΗΠΑ προωθούν με διαφορετική ταχύτητα τρεις άξονες: 

 α) Προετοιμασία στρατιωτικής αντιμετώπισης των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του Ιράν (βαλλιστικοί πύραυλοι οι οποίοι πιθανώς να φέρουν κεφαλές μαζικής καταστροφής συν το πυρηνικό πρόγραμμα), 

 β) Προσωρινή άμβλυνση της περιφερειακής αστάθειας στο ευπαθές τρίγωνο των «ετερόκλητων ανατολικών συμμάχων» (Τουρκία, Ισραήλ, Αίγυπτος) εν όψει της πολεμικής προετοιμασίας κατά της Τεχεράνης και 

 γ) Αξιοποίηση χρόνου και συγκυριών προκειμένου να χρησιμοποιηθούν οι κουρδικοί πληθυσμοί σε Ιράν, Τουρκία και Συρία, προς όφελος των γεωστρατηγικών σχεδιασμών, αναβάλλοντας – προς το παρόν – την άσκηση αποσχιστικών πιέσεων προς την Τουρκία προς όφελος μιας «εναρμονισμένης» στρατηγικής έναντι της Τεχεράνης. 

       Το δόγμα των ΗΠΑ στην ενέργεια όχι μόνο δεν ευνοεί αλλά αντίθετα αποτρέπει την εμπλοκή στην αξιοποίηση των ενεργειακών κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, τα οποία βρίσκονται μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου και Ισραήλ, από κάθε παράγοντα ρωσικό, αραβικό ή μουσουλμανικό (βλ. τουρκικό). Μοναδική εξαίρεση αποτέλεσε η συμφωνία μεταξύ Gazprom και ισραηλινής κυβέρνησης, η οποία έτυχε της έγκρισης της Ουάσιγκτον καθώς αποτέλεσε τμήμα μιας ευρύτερης συμφωνίας, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και την ρωσική διαμεσολάβηση προς τους «γείτονες» του εβραϊκού κράτους. Σε κάθε περίπτωση οι Αγγλοσάξονες αναμένουν την μεταφορά φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και την έναρξη υλοποίησης του γεωπολιτικού άξονα Πολωνίας-Ελλάδας, προκαλώντας εκνευρισμό και αντιδράσεις σε Μόσχα και Βερολίνο. 

       Η κυπριακή κρίση οδηγεί στην αποκάλυψη και επιβεβαίωση μιας από ετών διαπιστωμένης άτυπης γεωπολιτικής συμμαχίας συμφερόντων μεταξύ Γερμανίας, Ρωσίας αλλά και Τουρκίας, η οποία στοχεύει ευθέως στη μη αξιοποίηση (ή καθυστέρηση) του ενεργειακού διαδρόμου της Ανατολικής Μεσογείου, απόρροια της συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Ωστόσο, θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και τη στρατηγική διάσταση στην «κυπριακή εξίσωση», καθώς οι επιθετικές κινήσεις της γερμανικής πλευράς σκοπεύουν στην αποσταθεροποίηση της μεγαλονήσου, κάτι που επίσης προσπάθησαν ανεπιτυχώς (μέχρι σήμερα) να πράξουν και ενάντια στη χώρα μας. 

       Με απλά λόγια για κάθε κυβικό μέτρο φυσικού αερίου ή βαρελιού πετρελαίου που θα εξορυχτεί από τη λεκάνη μεταξύ Ελλάδος και Ισραήλ με προορισμό την ενεργειακή τροφοδοσία της ευρωπαϊκής βιομηχανίας/οικονομίας, θα αφαιρεθεί από τα ρωσικά έσοδα (βλ. σχετικό άρθρο του γράφοντος «Σύγκρουση Ελλάδας-Ρωσίας λόγω ΑΟΖ;»). Σταδιακά και όσο θα αυξάνεται η απεξάρτηση από τις ρωσικές πηγές ενώ αντίστοιχα θα εξαρτάται περισσότερο από τις ελλαδο-κυπριακο-ισραηλινές, το Κρεμλίνο θα βρεθεί ενώπιον μιας νέας – μη επιθυμητής – γεωστρατηγικής πραγματικότητας. Δεν είναι μόνον η απώλεια εσόδων αλλά και η μεσομακροπρόθεσμη μείωση της επιρροής στα πρώην δορυφορικά κράτη της ΕΣΣΔ αλλά και στις ανεξάρτητες πλέον πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Βαλτικής και ειδικά την Ουκρανία. 

      Το Βερολίνο αποτελεί στρατηγικό εταίρο της Μόσχας στον τομέα της ενέργειας και μαζί εκπονούν σχεδιασμούς στη βάση των κοινών γεωπολιτικών συμφερόντων. Η γεωγραφική ενότητα που περικλείει τις χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης, συν τις βαλτικές δημοκρατίες και προσδιορίζεται μεταξύ της Βαλτικής Θάλασσας και του Αιγαίου Πελάγους, συνιστά το μήλον της έριδος μεταξύ των Αγγλοσαξόνων (παραδοσιακών ναυτικών δυνάμεων) και του ηπειρωτικού διπόλου Γερμανίας-Ρωσίας. Μόνο που αυτήν τη φορά δεν υφίσταται ένα εμφανές Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ (σ.σ. Σύμφωνο μη επίθεσης και διαμοίρασης σφαιρών επιρροής μεταξύ Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας και ΕΣΣΔ). 

       Υπό αυτό το πρίσμα κάθε πράξη που πυροδοτεί την αστάθεια στο ασθενές τμήμα της αλυσίδας Αθηνών-Τελ Αβίβ δεν μπορεί παρά να είναι ευπρόσδεκτο – αν όχι επιθυμητό – από τους δύο δρώντες, καθώςθέτει σε κίνδυνο ή πρακτικά λειτουργεί ανασταλτικά, κατά του υλοποιούμενου νέου άξονα ενεργειακής τροφοδοσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

      Αυτό που συνέβη στην Κύπρο συνιστά προσχεδιασμένη γερμανο-ρωσική άσκηση με πολύ συγκεκριμένη (όπως προαναφέραμε) στόχευση. Σε περίπτωση που οι οικονομικές πιέσεις δεν ευοδωθούν, τότε θα κληθεί ο τρίτος θιγόμενος εταίρος – η νέο-οθωμανική Τουρκία – να αντιδράσει δυναμικότερα χρησιμοποιώντας τις Ένοπλες Δυνάμεις της ως εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής. 

      Η γνωστοποίηση του γεγονότος της τηλεφωνικής επαφής μεταξύ Τούρκου και ισραηλινού πρωθυπουργού με αμερικανική παρέμβαση, δεν μεταβάλλει την στρατηγική του Ισραήλ, όπως ούτε και της Τουρκίας. Ο νέο-οθωμανισμός αποτελεί εκπεφρασμένη και πολλαπλώς αναλυθείσα απειλή έναντι του εβραϊκού κράτους και ουδείς σώφρων στο Τελ Αβίβ (σ.σ. όπου η πλειοψηφία των εκάστοτε κυβερνώντων προέρχονται από το στράτευμα) επιθυμεί την ενίσχυση της Άγκυρας μέσω της παράδοσης κοιτασμάτων ή συμμετοχής στην εκμετάλλευσή τους. 

      Όμως όταν το ζητούμενο είναι η αντιμετώπιση του Ιράν, οι Ισραηλινοί – που ενισχύουν επί σειρά ετών φανερά και με σχέδιο τους Κούρδους Πεσμεργκά στο Ιράκ – είναι διατεθειμένοι να συζητήσουν για το φυσικό αέριο περισσότερο μέσω ενός αγωγού που θα μεταφέρει δια του τουρκικού εδάφους τα προϊόντα εξόρυξης του κοιτάσματος στο οποίο μετέχει η Gazprom, παρά να ικανοποιήσουν άλλες τουρκικές ορέξεις. Μια τέτοια εξέλιξη θα έβρισκε απόλυτα σύμφωνες τις άλλες δύο ενδιαφερόμενες δυνάμεις (Ρωσία και Γερμανία). 

      Οι Κούρδοι που ανέμεναν μεγαλύτερη ενεργητικότητα στον τομέα της πίεσης της Τουρκίας μετά από την ανάληψη της εξουσίας από τον Ομπάμα και τον διορισμό του νέου υπουργού των Εξωτερικών Τ. Κέρι, θα πρέπει να περιμένουν. Έχοντας επιτύχει σοβαρές νίκες τόσο εντός της Τουρκίας όσο και στην Συρία,έχουν αποκτήσει αυτοπεποίθηση για την πορεία των δικαιωμάτων τους και ελπίζουν στην αλλαγή των συνόρων της περιοχής, εμπιστευόμενοι τους Αγγλοσαξονικούς και εβραϊκούς σχεδιασμούς. 

      Το αναδυόμενο Κουρδιστάν θα αποτελέσει την ασπίδα του Ισραήλ και τον στρατηγικό αντίπαλο της νέο-οθωμανικής Τουρκίας, γεγονός που οι Τούρκοι αναγνωρίζουν ως δυνητική εξέλιξη και επιχειρούν να αναχαιτίσουν με την πρόταση «ειρήνης και διπλωματικής επίλυσης» που προωθούν. Ωστόσο, για ευνόητους λόγους και με την προοπτική δραματικών εξελίξεων στο Ιράν, μπορούν να περιμένουν αξιοποιώντας την τουρκική πρόταση, την οποία μάλλον θα χρησιμοποιήσουν προς όφελός τους μεσοπρόθεσμα, με ότι αυτό συνεπάγεται. 

      Συμπερασματικά η Αθήνα κρατώντας στάση στρατηγικής αναμονής περιμένει: 

 Α) Τους Αγγλοσάξονες να συνεχίζουν να ευνοούν την ανάπτυξη του ενεργειακού διαδρόμου μέσω Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, καλύπτοντας τον χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωσή του «εκκαθαρίζοντας» γεωστρατηγικά αγκάθια (βλ. Συρία και Ιράν). Ας μην λησμονούμε πως η νότια πλευρά του συγκεκριμένου διαδρόμου (Λιβύη-Αίγυπτος) τελεί ήδη υπό εκκαθάριση… 

 Β) Τους Αγγλοσάξονες να υποστηρίζουν τις ελληνικές θέσεις με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας, καθώς η Αθήνα έχει ήδη προχωρήσει σε ρηματική διακήρυξη στον ΟΗΕ και υπό τις παρούσες συνθήκες και ανάγκες (Ιράν) φαίνεται αντιληπτό γιατί η Ουάσιγκτον συνιστούσε «υπομονή» στο ζήτημα της ανακήρυξης ΑΟΖ, με παράλληλη επιτάχυνση των διαδικασιών νοτίως της Κρήτης και στην πλευρά του Ιονίου. 

 Γ) Την Τουρκία να επανέρχεται στη διαπραγμάτευση με ΗΠΑ και Ισραήλ – αξιοποιώντας την υποστήριξη Γερμανίας και Ρωσίας – απαιτώντας περισσότερα και επιδιώκοντας να «ελέγξει» ακόμη και μέρος του μηχανισμού σχεδίασης και υλοποίησης της επίθεσης κατά του Ιράν. 

 Δ) Την ακόμη μεγαλύτερη εμπλοκή του γεωπολιτικού ζεύγους Ρωσίας-Γερμανίας στην περιοχή με στόχο τη διατήρηση της οικονομικής και ιδιαίτερα την επιτάχυνση της πολιτικής αποσταθεροποίησης Ελλάδας και Κύπρου. Σημειώνεται ότι η σχεδίαση και εκτέλεση «οικονομικών κτυπημάτων» κατά των δύο χωρών, δημιουργεί εκ των πραγμάτων σοβαρά προβλήματα σε όποιο σχέδιο επίθεσης κατά του Ιράν, καθώς το Ισραήλ που θα υποστεί άμεσα αντίποινα, πρέπει και χρειάζεται να έχει ανοικτό τον ζωτικής σημασίας αεροναυτικό διάδρομο Κύπρου-Κρήτης. 

 Ε) Το Ισραήλ να ομαλοποιεί σταδιακά τις σχέσεις με την Τουρκία χωρίς αυτές ωστόσο να επανέρχονται στα παλαιά δεδομένα και κυρίως να μην συνεχίζει την στρατιωτική συνεργασία, παρά σε πολύ χαμηλό και άκρως απαραίτητο επίπεδο. 

 ΣΤ) Τέλος δεν θα αποκλείαμε μια «θεαματική» ενέργεια από πλευράς Ρωσίας-Γερμανίας-Τουρκίας στην περιοχή μας, λαμβάνοντας υπόψη ότι το διακύβευμα απώλειας του Ιράν είναι συγκρίσιμο με εκείνο που συνιστά η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου από Αθήνα-Λευκωσία και Τελ Αβίβ. 

 Ζ) Επαναλαμβάνοντας τα όσα είπε πριν πεθάνει ο Μ. Α. Μπιράντ, η περιοχή έχει ήδη εισέλθει σε μια πολύ κρίσιμη δεκαετία κατά την οποία αναμένεται τουλάχιστον μια τοπική αναμέτρηση που θα μετατραπεί εκ των πραγμάτων σε περιφερειακή… 

 defence-point

Read More

Πρόσω ολοταχώς για ρώσο-αμερικανική συμφωνία Sykes-Picot στη Μέση Ανατολή

Από τον Τιερί Μεϊσάν στο περιοδικό Odnako (Ρωσία) (μτφ. Κριστιάν) 

    Ο Πρόεδρος Ομπάμα ετοιμάζεται να αλλάξει τελείως τη διεθνή στρατηγική του, παρά την αντίθεση της ίδιας της διοίκησής του. 

     Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 26 Ιανουαρίου στη Ρωσία, ο Τιερί Μεϊσάν αποκαλύπτει το νέο σχέδιο μοιράσματος στη Μέση Ανατολή που επεξεργάζεται από το Λευκό Οίκο και το Κρεμλίνο.     

      Ο συγγραφέας αποκαλύπτει τα κύρια δεδομένα των εν εξελίξει διαπραγματεύσεων χωρίς να προεξοφλήσει τη τελική συμφωνία ή την εφαρμογή της. Το ενδιαφέρον του άρθρου είναι ότι επιτρέπει να κατανοήσουμε τις διφορούμενες θέσεις της Ουάσινγκτον η οποία πιέζει τους συμμάχους της σε αδιέξοδο, έτσι ώστε να μπορέσει να επιβάλει προσεχώς μια νέα τάξη πραγμάτων από την οποία θα αποκλειστούν. 

     Τα δεδομένα είναι απλά. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρόκειται να γίνουν ενεργειακά ανεξάρτητες χάρη στην ταχεία εκμετάλλευση του φυσικού αερίου και του πετρελαίου των σχιστόλιθων άμμων.      

     Συνεπώς το δόγμα του Κάρτερ (1980) ότι η εξασφάλιση της πρόσβασης στο πετρέλαιο του Κόλπου αποτελεί εθνική επιτακτική ανάγκη για την ασφάλεια είναι νεκρό. Όπως και η συμφωνία του Quincy (1945) σύμφωνα με την οποία η Ουάσιγκτον δεσμευόταν για την προστασία της δυναστείας Σαούντ, αν η τελευταία εγγυούταν την πρόσβασή στο πετρέλαιο της Αραβικής Χερσονήσου. 

      Ήρθε ο καιρός για μαζική απόσυρση των ΗΠΑ που θα επιτρέπει την μεταφορά των GI’s στην Άπω Ανατολή για την συγκράτηση της κινεζικής επιρροής. 

     Από την άλλη πλευρά, τα πάντα πρέπει να γίνουν για να αποφευχθεί μια σινο-ρωσική στρατιωτική συμμαχία. Πρέπει ως εκ τούτου να προσφερθούν ευκαιρίες στη Ρωσία για να εκτραπεί από την Άπω Ανατολή. 

      Τέλος, η Ουάσιγκτον καταπνίγει τη υπερβολικά στενή σχέση της με το Ισραήλ. 

    Αυτή η σχέση είναι εξαιρετικά δαπανηρή, διεθνώς αδικαιολόγητη και στρέφει ενάντια στις ΗΠΑ το σύνολο των μουσουλμανικών πληθυσμών. 

       Περαιτέρω, πρέπει να τιμωρηθεί η Τελ Αβίβ η οποία παρενέβη με τόσο απίστευτο τρόπο στην αμερικανική προεδρική προεκλογική εκστρατεία, περισσότερο δε αφού ποντάρισε εναντίον του υποψήφιου που κέρδισε τις εκλογές. 

       Αυτά τα τρία στοιχεία οδήγησαν τον Μπαράκ Ομπάμα και τους συμβούλους του να προτείνουν ένα σύμφωνο στον Βλαντιμίρ Πούτιν: η Ουάσιγκτον, η οποία αναγνωρίζει έμμεσα ότι απέτυχε στη Συρία, είναι έτοιμη να αφήσει τη Ρωσία να εγκατασταθεί στη Μέση Ανατολή, χωρίς αντάλλαγμα, και να μοιράσει μαζί της τον έλεγχο της περιοχής. 

       Με αυτό το πνεύμα, ο Κόφι Ανάν σύνταξε το Ανακοινωθέν της Γενεύης της 30ης Ιουνίου 2012. 

       Εκείνη την εποχή, ήταν μόνο για να βρεθεί μια λύση για το θέμα της Συρίας. 

     Αλλά αυτή η συμφωνία υπονομεύτηκε αμέσως από εσωτερικούς παράγοντες της διοίκησης Ομπάμα. Άφησαν να διαρρεύσουν προς το ευρωπαϊκό τύπο διάφορα στοιχεία του μυστικού πολέμου στη Συρία, συμπεριλαμβανομένης της ύπαρξης μιας Προεδρικής Εκτελεστικής Εντολής (Presidential Executive Order) που έδινε εντολή στη CIA να αναπτύξει τους άνδρες και μισθοφόρους της στο έδαφος της Συρίας. 

       Παγιδευμένος, ο Κόφι Ανάν παραιτήθηκε από τη θέση του ως μεσολαβητή. Από την πλευρά του, ο Λευκός Οίκος εφάρμοσε ένα χαμηλό προφίλ, έτσι ώστε να μην εκτεθούν οι εσωτερικές διαιρέσεις του στη μέση της εκστρατείας για την επανεκλογή του Μπαράκ Ομπάμα. 

       Στη σκιά, τρεις ομάδες αντιτίθονταν στο Ανακοινωθέν της Γενεύης: 

 • Οι παράγοντες που εμπλέκονταν στο μυστικό πόλεμο 

 • Οι στρατιωτικές μονάδες για την αντιμετώπιση της Ρωσίας 

 • Οι ρελέδες (ηλεκτρονόμοι) του Ισραήλ. 

        Τη μεθαύριο της εκλογής του, ο Μπαράκ Ομπάμα ξεκίνησε τη μεγάλη εκκαθάριση. 

     Το πρώτο θύμα ήταν ο στρατηγός Ντέιβιντ Πετρέους, σχεδιαστής του μυστικού πολέμου στη Συρία. Παγιδευμένος σε σεξουαλικό σκάνδαλο που στήθηκε από μια υπάλληλο της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, ο διευθυντής της CIA αναγκάστηκε να παραιτηθεί. 

      Στη συνέχεια, μια ντουζίνα ανώτερων αξιωματικών τέθηκαν υπό έρευνα για διαφθορά. 

      Ανάμεσα τους, ο Ανώτατος Διοικητής του ΝΑΤΟ (Ναύαρχος James G. Stravidis) και ο ήδη διορισμένος διάδοχός του (Στρατηγός John R. Allen), καθώς και ο διοικητής της Υπηρεσίας Πυραυλικής Άμυνας -ήτοι της «Πυραυλικής Ασπίδας»- (Στρατηγός Patrick J. O'Reilly). 

      Τέλος, η Σούζαν Ράις και η Χίλαρι Κλίντον ήταν το αντικείμενο έντονων επιθέσεων επειδή έκρυψαν στο Κογκρέσο τα κρυμμένα στοιχεία για το θάνατο του Πρέσβη Chris Stevens στη Βεγγάζη, που δολοφονήθηκε από ισλαμιστική ομάδα, πιθανότατα υπό την αιγίδα της Μοσάντ. 

     Έχοντας εξουδετερώσει η παραλύσει αυτές τις εσωτερικές αντιστάσεις, ο Μπαράκ Ομπάμα ανακοίνωσε την ανανέωση σε βάθος της ομάδας του. 

       Κατ 'αρχάς, τον Τζον Κέρι στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. 

      Ο άνθρωπος είναι δεδηλωμένος υποστηρικτής της συνεργασίας με τη Μόσχα σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Είναι επίσης προσωπικός φίλος του Μπασάρ αλ-Άσαντ. 

       Μετά, τον Chuck Hagel στο Υπουργείο Άμυνας. 

     Πρόκειται για έναν από τους πυλώνες του ΝΑΤΟ, αλλά ρεαλιστής. Κατήγγειλε πάντα τη μεγαλομανία των νεοσυντηρητικών και το όνειρό τους για παγκόσμιο ιμπεριαλισμό. Είναι νοσταλγός του Ψυχρού Πολέμου, αυτή η ευλογημένη εποχή όταν η Ουάσιγκτον και η Μόσχα μοιράζονταν τον κόσμο με ελάχιστα έξοδα. Μαζί με τον φίλο του τον Κέρι, ο Χάγκελ είχε οργανώσει το 2008 μια προσπάθεια διαπραγμάτευσης για την επιστροφή από το Ισραήλ των Υψωμάτων του Γκολάν στη Συρία.     

      Τέλος, τον John Brennan στη CIA. 

      Αυτός ο εν ψυχρώ δολοφόνος είναι πεπεισμένος ότι η πρώτη αδυναμία των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ότι δημιούργησαν και ανάπτυξαν το διεθνές τζιχάντ. Η εμμονή του είναι να εξαλείψει τον σαλαφισμό και τη Σαουδική Αραβία, γεγονότα που θα βοηθούσαν τη Ρωσία στο Βόρειο Καύκασο. 

      Παράλληλα, ο Λευκός Οίκος συνέχισε τις διαπραγματεύσεις του με το Κρεμλίνο. 

      Αυτό που έπρεπε να ήταν μια απλή λύση για τη Συρία έγινε ένα πολύ μεγαλύτερο σχέδιο αναδιοργάνωσης και κατανομής της Μέσης Ανατολής. 

    Υπενθυμίσουμε ότι το 1916, μετά από οκτώ μήνες διαπραγματεύσεων, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία μοιράστηκαν μυστικά τη Μέση Ανατολή (Συμφωνίες Sykes-Picot).    

      Το περιεχόμενο των συμφωνιών αυτών είχε αποκαλυφθεί στον κόσμο από τους Μπολσεβίκους, μόλις ανέλαβαν την εξουσία. Συνέχισε για σχεδόν έναν αιώνα. 

     Η κυβέρνηση Ομπάμα εξετάζει το ενδεχόμενο αναδιαμόρφωσης της Μέσης Ανατολής για το εικοστό πρώτο αιώνα, υπό την αιγίδα των ΗΠΑ και της Ρωσίας. 

     Στις Ηνωμένες Πολιτείες, παρότι ο Ομπάμα διαδέχτηκε τον εαυτό του, δεν του επιτρέπεται κατά την τρέχουσα περίοδο (σμτ. Ιανουάριος 2013) παρά να τρέξει τις τρέχουσες υποθέσεις. Θα αναλάβει τα πλήρη καθήκοντά του μετά τον όρκο του στις 21 Ιανουαρίου. Μέσα στις επόμενες μέρες, η Γερουσία θα ακούσει τη Χίλαρι Κλίντον για το μυστήριο της δολοφονίας του πρέσβη στη Λιβύη (23 Ιανουαρίου), μετά θα ακούσει τον Τζον Κέρι για να επιβεβαιωθεί ο διορισμός του (24 Ιανουαρίου). Αμέσως μετά, τα 5 μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας θα συναντηθούν στη Νέα Υόρκη για να συζητήσουν τις προτάσεις Λαβρόφ- Μπερνς για τη Συρία. 

      Οι τελευταίες περιλαμβάνουν την καταδίκη κάθε εξωτερικής επέμβασης, και την ανάπτυξη μιας ειρηνευτικής δύναμης των Ηνωμένων Εθνών, μια έκκληση προς τους διάφορους πρωταγωνιστές να σχηματίσουν μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας και να προγραμματίσουν εκλογές. Η Γαλλία αναμένεται να αντιταχθεί χωρίς όμως να χρησιμοποιήσει το βέτο της εναντίον του αμερικανικού επικυρίαρχού της. 

       Το πρωτότυπο του σχεδίου αποτελεί η πρόταση για τη δύναμη του ΟΓΕ που θα χρησιμοποιήσει στρατιώτες κυρίως από την Οργάνωση της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (ΟΣΣΑ). 

       Ο Πρόεδρος Μπασάρ Αλ-Άσαντ θα παραμείνει στην εξουσία. Θα πρέπει όμως γρήγορα να διαπραγματευτεί έναν εθνικό χάρτη με τους ηγέτες της μη-ένοπλης αντιπολίτευσης επιλεγμένους με την έγκριση της Μόσχας και της Ουάσιγκτον, και ο ίδιος θα πρέπει να οργανώσει δημοψήφισμα για την επικύρωση αυτού του Χάρτη υπό τον έλεγχο παρατηρητών. 

      Αυτό το πολιτικό πραξικόπημα ετοιμάζεται από πολύ καιρό από τους Στρατηγούς Χασάν Τουρεκμάνι (δολοφονήθηκε στις 18 Ιουλίου 2012) και Νικολάι Bordyuzha. 

     Κοινή αποδοχή των υπουργών Εξωτερικών του ΟΣΣΑ υπεγράφη στις 28 Σεπτεμβρίου 2012 και υπεγράφη ένα πρωτόκολλο μεταξύ του Τμήματος των Ηνωμένων Εθνών για τη διατήρηση της ειρήνης και του ΟΣΣΑ. Ο τελευταίος απολαμβάνει τώρα τις ίδιες εξουσίες με το ΝΑΤΟ. Κοινές ασκήσεις προσομοίωσης των Ηνωμένων Εθνών / ΟΣΣΑ πραγματοποιήθηκαν στο Καζακστάν με τίτλο «Απαραβίαστη Αδελφότητα» (8 έως 17 Οκτωβρίου 2012). Τέλος, συζητήθηκε ένα σχέδιο ανάπτυξης των «Γαλάζιων Τραγιασκών» στη Στρατιωτική Επιτροπή του ΟΗΕ (8 Δεκεμβρίου 2012). 

       Μόλις σταθεροποιηθεί η Συρία, ένα διεθνές συνέδριο πρέπει να πραγματοποιηθεί στη Μόσχα για μια συνολική ειρήνη μεταξύ του Ισραήλ και των γειτόνων του. 

    Οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν ότι δεν είναι δυνατόν να διαπραγματευτεί μια ξεχωριστή ειρήνη μεταξύ του Ισραήλ και της Συρίας, καθώς οι Σύροι απαιτούν πρώτα μια λύση για την Παλαιστίνη στο όνομα του παναραβισμού. 

      Αλλά δεν είναι ούτε δυνατόν να διαπραγματευτεί η ειρήνη με τους Παλαιστινίους, επειδή οι ίδιοι είναι εξαιρετικά διχασμένοι, εκτός εάν η Συρία εξουσιοδοτηθεί να τους αναγκάσει να συμμορφωθούν με μια πλειοψηφική συμφωνία. 

       Συνεπώς, κάθε διαπραγμάτευση πρέπει να είναι ολοκληρωμένη στο μοντέλο της Διάσκεψης της Μαδρίτης (1991). 

      Σε αυτή την περίπτωση, το Ισραήλ θα αποσυρόταν όσο γίνεται στα σύνορά του 1967. 

     Τα παλαιστινιακά εδάφη και η Ιορδανία θα ενωθούν για να σχηματιστεί το τελικό παλαιστινιακό κράτος. Η κυβέρνησή του θα ανατεθεί στους Αδελφούς Μουσουλμάνους, γεγονός που έκανε τη συμφωνία πιο αποδεκτή από τις σημερινές αραβικές κυβερνήσεις.    

     Στη συνέχεια, τα υψώματα του Γκολάν θα επιστραφούν στη Συρία με αντάλλαγμα την εγκατάλειψη της Θάλασσας της Γαλιλαίας, σύμφωνα με τα όσα προβλέπονταν μία φορά και έναν καιρό από τις διαπραγματεύσεις του Shepherdstown (1999). 

      Η Συρία θα ήταν η εγγυήτρια για το σεβασμό των συνθηκών από το ιορδανο-παλαιστινιακό μέρος. 

     Όπως και στο παιχνίδι του ντόμινο, θα φτάσουμε τότε στο κουρδικό ζήτημα. 

      Το Ιράκ θα διαλυθεί για να γεννηθεί το ανεξάρτητο Κουρδιστάν και η Τουρκία θα προοριστεί να γίνει ομοσπονδιακό κράτος με χορήγηση αυτονομίας στην κουρδική περιοχή της. 

      Από τη πλευρά των ΗΠΑ, θα ήθελαν να επεκτείνουν την αναδιαμόρφωση στο σημείο να θυσιαστεί η Σαουδική Αραβία που θα τις ήταν άχρηστη. 

      Η χώρα φέρεται να χωρίζεται σε τρία μέρη, ενώ ορισμένες επαρχίες θα ενώνονται είτε με την ιορδανοπαλαιστινιακή ομοσπονδία ή με το σιιτικό Ιράκ, σύμφωνα με ένα παλιό σχέδιο του Πενταγώνου («Taking Saudi out of Arabia, αφανίζοντας τους Σαούντ από την Αραβία», 10 Ιουλίου 2002). 

      Η επιλογή αυτή θα επέτρεπε στην Ουάσιγκτον να αφήσει ένα ευρύ πεδίο επιρροής στη Μόσχα, χωρίς να χρειάζεται να θυσιάσει κάποια από τη δική της επιρροή. 

     Η ίδια συμπεριφορά είχε παρατηρηθεί στο ΔΝΤ όταν η Ουάσινγκτον συμφώνησε να αυξηθούν τα δικαιώματα ψήφου των BRICS. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν παραχώρησαν τίποτα από τη δύναμή τους και ανάγκασαν τους Ευρωπαίους να εγκαταλείψουν ένα ποσοστό των ψήφων τους για να τις παραχωρήσουν στους BRICS. 

       Η εν λόγω πολιτικο-στρατιωτική συμφωνία συνοδεύεται με μια οικονομο-ενεργειακή συμφωνία, καθώς το πραγματικό διακύβευμα του πολέμου κατά της Συρίας ήταν για τους περισσότερους πρωταγωνιστές να κατακτήσουν τα αποθέματα φυσικού αερίου της. Μεγάλα αποθέματα βρέθηκαν πράγματι στα νότια της Μεσογείου και στη Συρία. 

       Με την τοποθέτηση των στρατευμάτων της στη χώρα, η Μόσχα θα εξασφάλιζε έναν ευρύτερο έλεγχο της αγοράς του φυσικού αερίου τα επόμενα χρόνια. 

       Το δώρο της νέας κυβέρνησης Ομπάμα στον Βλαντιμίρ Πούτιν συνοδεύεται με μερικούς υπολογισμούς. Όχι μόνο να εκτραπεί η Ρωσία από την Άπω Ανατολή, αλλά επίσης να την χρησιμοποιήσει για να εξουδετερώσει το Ισραήλ. 

       Αν ένα εκατομμύριο Ισραηλινοί έχουν τη διπλή υπηκοότητα ΗΠΑ-Ισραήλ, ένα άλλο εκατομμύριο είναι ρωσόφωνοι.                      

     Εγκατεστημένα στη Συρία, τα ρωσικά στρατεύματα θα μπορούσαν να αποτρέψουν τις επιθέσεις των Ισραηλινών κατά των Αράβων και των Αράβων κατά του Ισραήλ. 

      Ως εκ τούτου, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα ήταν πλέον υποχρεωμένες να ξοδεύουν τεράστια ποσά για την ασφάλεια του εβραϊκού αποικισμού. 

      Η νέα συμφωνία θα απαιτήσει από τις ΗΠΑ να αναγνωρίσουν επιτέλους το περιφερειακό ρόλο του Ιράν. Ωστόσο, η Ουάσιγκτον επιθυμεί να πάρει διαβεβαιώσεις ότι η Τεχεράνη θα αποσυρθεί από τη Λατινική Αμερική, όπου ίδρυσε πολλούς συνδέσμους, μεταξύ άλλων με τη Βενεζουέλα. 

      Αγνοούμε την ιρανική αντίδραση σε αυτήν την πτυχή της διαδικασίας, αλλά ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ έσπευσε να γνωρίσει στον Μπαράκ Ομπάμα ότι θα κάνει ό, τι μπορεί για να τον βοηθήσει για να πάρει αποστάσεις από το Τελ- Αβίβ. 

        Το παρόν σχέδιο έχει όμως χαμένους. 

        Κατ 'αρχάς, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο των οποίων η επιρροή εξασθενίζεται. 

      Στη συνέχεια, το Ισραήλ, που χάνει την επιρροή του στις Ηνωμένες Πολιτείες και θα επιστρέψει στο μερίδιο που του αναλογεί, ήτοι αυτού ενός μικρού κράτους. 

     Τέλος, το Ιράκ, που θα αποσυναρμολογηθεί. 

      Και ίσως η Σαουδική Αραβία, η οποία αγωνίζεται τις τελευταίες εβδομάδες να τα βρει με τους μεν και με τους δε για να ξεφύγει από την μοίρα που της επιφυλάσσεται. 

      Υπάρχουν επίσης νικητές. 

   Πρώτα ο Μπασάρ αλ-Άσαντ, χθες εγκληματίας κατά της ανθρωπότητας σύμφωνα με τη Δύση, και αύριο δοξασμένος ως νικητής των ισλαμιστών. 

     Και φυσικά, ειδικά ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος, με την επιμονή του σε όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης, καταφέρνει να βγάλει τη Ρωσία από τη «συγκράτηση της, containment», και να της ανοίξουν εκ νέου τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή και να αναγνωριστεί η υπεροχή της στην αγορά του φυσικού αερίου.           

     Thierry Meyssan Πηγή Odnako (Ρωσική Ομοσπονδία) Εβδομαδιαία επιθεώρηση γενικών πληροφοριών. 

  Επιμέλεια: Μιχαήλ Léontieff. 

  Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 26 Ιανουαρίου 2013 στην εβδομαδιαία ρωσική επιθεώρηση Odnako . Réseau Voltaire

Read More

Πρόεδροι μοιραίοι και άβουλοι

Μιχάλης ΙγνατίουΤο κυπριακό πολιτικό κατεστημένο, που αποτελούν το ΑΚΕΛ, ο ΔΗΣΥ αλλά και το ΔΗΚΟ -το τελευταίο αλλάζει συνέταιρο ανά πενταετία και ανάλογα με τα υπουργεία που λαμβάνει- οδήγησε την Κύπρο στην καταστροφή.Βεβαίως, τη μεγαλύτερη ευθύνη για τούτη την τραγωδία, φέρει ο προηγούμενος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος «είδε το κακό να έρχεται» και δεν έκανε το παραμικρό για να το αποτρέψει. Αντίθετα, από τον περασμένο Απρίλιο, επέλεξε να αφήσει τον χρόνο να περάσει, λαμβάνοντας την απόφαση να μην είναι αυτός που θα καταγραφεί στην Ιστορία ότι έθεσε το νησί κάτω από τον μηχανισμό του ΔΝΤ και της ΕΕ. 

    Δεν πρόκειται μόνο για ανευθυνότητα. Ο κ. Δημήτρης Χριστόφιας και μαζί του η Κύπρος έχασαν δέκα πολύτιμους μήνες για να συγυρίσουν τα οικονομικά τους και να αποτρέψουν τη χρεοκοπία. Αντέγραψε με ακρίβεια τον κ. Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος το 2009 αποφάσισε πως δεν θα αναλάβει το πολιτικό κόστος επιβάλλοντας τα μέτρα που ήσαν αναγκαία. Εάν ο πρώην Πρόεδρος της Κύπρου έδειχνε πολιτικό θάρρος και εάν προτιμούσε τη σύγκρουση με τους τραπεζίτες και την επιβολή σοβαρών μέτρων, η Κύπρος δεν θα βρισκόταν στον γκρεμό. Θα απέφευγε τον σκληρότατο μηχανισμό του ΔΝΤ και της ΕΕ, και σήμερα δεν θα δεχόταν τον άνευ προηγουμένου εκβιασμό των Ευρωπαίων εταίρων, που για να την «ξελασπώσουν» πρέπει να παραδώσει την εθνική της κυριαρχία και την πολιτική της ανεξαρτησία. 

    Ο νέος πρόεδρος, που προεκλογικά παρουσιαζόταν ως ο σωτήρας της πατρίδας, αποδείχθηκε πολύ μικρός για το τεράστιο οικονομικό πρόβλημα της Κύπρου. Είχε υποσχεθεί πως δεν θα αποδεχθεί ΠΟΤΕ κούρεμα των καταθέσεων και είχε με στόμφο ανακοινώσει πως εάν εκλεγόταν θα υλοποιούσε συμφωνία στην οποία είχε καταλήξει με δύο χώρες για σύναψη δανείων. Το μόνο που κατάφερε μέχρι στιγμής είναι να απαξιώσει τη χώρα του και να την παραδώσει στα θηρία. Ενώ οι ευθύνες για την τραγωδία πέφτουν στις πλάτες του κ. Χριστόφια, ο κ. Αναστασιάδης είναι αυτός που με άτσαλο τρόπο αποδέχθηκε την καταδίκη της Κύπρου. ΕΘΝΟΣ

Read More

Προς μια «νέα Γιάλτα» στην περιοχή μας;

Το «παιχνίδι» για το μοίρασμα της ευρύτερης περιοχής μας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Και οι διαδικασίες επιταχύνονται θεαματικά με τις κινήσεις της Γερμανίας,οι οποίες φαίνεται πλέον πεντακάθαρα ότι λειτουργούν ως καταλύτης στις εξελίξεις. Όλα δείχνουν ότι Ελλάδα, Κύπρος και γενικότερα η «γειτονιά» μας βρίσκεται μπροστά σε μια «νέα Γιάλτα». 

      Ποιος θα είναι ο κερδισμένος, περισσότερο ή λιγότερο, και ποιος ο χαμένος … κοντός ψαλμός, αλληλούϊα. Περιμένοντας να βγεί «λευκός καπνός» από το Κρεμλίνο, ουδείς μπορεί να προβεί σε ασφαλείς προβλέψεις. 

      Βάζοντας κάτω τα γεγονότα που σημειώνονται αυτές τις ημέρες στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει μεγάλο θέμα που να μην έχει ανοίξει. Πολύ περισσότερο, ότι το «αύριο» είναι κιόλας εδώ. Ιδού λοιπόν, κομμάτι – κομμάτι τα γεγονότα που συνθέτουν το πάζλ των μεγάλων ανατροπών που συντελούνται: 

   1. Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπάρακ Ομπάμα, βρίσκεται από σήμερα για επίσημη επίσκεψη στο Ισραήλ. Είναι η πρώτη που πραγματοποιεί στη Μέση Ανατολή από τη στιγμή που επανεξελέγη πρόεδρος. Το Ισραήλ, ως γνωστόν, προωθεί με ιδιαίτερη θέρμη το ζήτημα της έρευνας και εκμετάλλευσης κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη ΝΑ Μεσόγειο, στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη του (ΑΟΖ). 

  2. Το Ισραήλ πριν από μερικές εβδομάδες, προέβη σε σημαντική συμφωνία με τον ρωσικό ενεργειακό κολοσσό, Γκάζπρόμ, για προπώληση των ποσοτήτων φυσικού αερίου που θα εξορυχθούν από το Νο2 και 3 κοιτάσματά του, δίπλα από την κυπριακή ΑΟΖ. Πρόκειται κυρίως, για το «Ταμάρ». Το σημαντικότερο, έως τώρα κοίτασμα, «Λεβιάθαν» το έχουν μια ισραηλο-αμερικανική εταιρεία και μια αυστραλιανή. 

  3. Η Κομισιόν πραγματοποιεί, ως όλα δείχνουν, τη σημαντικότερη επίσκεψή της στη Μόσχα. Δέκα έξι Επίτροποι και ο επικεφαλής της Κομισιόν, Μπαρόζο, μαζί με σχεδόν εκατό «γραφειοκράτες» των Βρυξελλών. Την Παρασκευή ο Πούτιν θα συναντηθεί με τον Μπαρόζο. 

  4. Την ίδια στιγμή, όπως είναι γνωστό, στη Μόσχα βρίσκεται και ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών, κ.Σαρρής, για το μέγα θέμα που άνοιξε το Eurogroup, και κυρίως η Γερμανία, με τη μεγαλόνησο. Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων είναι τι θα πληρώσει η Μόσχα και τι θα πάρει ως ανταλλάγματα. Το Κρεμλίνο πιέζει για διασφαλίσεις στον Τραπεζικό τομέα (οι ρωσικές καταθέσεις υπολογίζονται στην πραγματικότητα σε 70 δις.), για σημαντική συμμετοχή της Γκαζπρόμ σε οικόπεδα φυσικού αερίου στην ΑΟΖ, για σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Επισκοπή, ακόμα και για βάση για το Πολεμικό Ναυτικό της Ρωσίας(!!!). 

  5. Για δεύτερη φορά μέσα σε μιάμιση εβδομάδα, ήλθε στην Ελλάδα ο πρόεδρος της Γκαζπρόμ, Αλεξέϊ Μίλλερ, αυτή τη φορά για να δει τον υπουργό Ανάπτυξης, κ.Χατζηδάκη και τον επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ. Απορίας άξιον είναι, γιατί έπρεπε να δει και τον υπουργό, τη στιγμή που μόλις προ εβδομάδος, είχε συναντήσει τον πρωθυπουργό, κ. Σαμαρά. 

     Μέσα σε αυτό το σκηνικό, προσθέστε και τα εξής δεδομένα: 

  Α) Στη Μέση Ανατολή η κατάσταση είναι χαοτική (Συρία, πόλεμος- Αίγυπτος, αστάθεια – Λιβύη, όπου βρίσκεται ο Σαρκοζύ, συγκεχυμένη). Την ίδια στιγμή, ο ανώτατος διοικητής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη (SACEUR), ο αμερικανός ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης, απαντώντας σε ερώτηση που του έθεσε ο πρόεδρος της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της αμερικανικής Γερουσίας, είπε ότι κάποιες χώρες του ΝΑΤΟ αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο να αναλάβουν μεμονωμένα στρατιωτική δράση στη Συρία. 

  Β) Η Τουρκία προχωράει σε συνεχείς προκλήσεις –ήπιας, προς το παρών, έντασης- προς την Ελλάδα, στέλνοντας συνέχεια το μήνυμα: «Μην ξεχνάτε, είμαστε κι εμείς εδώ. Ό,τι και να γίνει, θα είμαστε κι εμείς στο “μοίρασμα”». Προχτές, μια κορβέτα έφτασε μέχρι τον Σαρωνικό, ενώ αργότερα υπήρξαν και μαζικές παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας, ενώ χθες έβγαλε και ερευνητικό σκάφος της ναι μεν σε διεθνή ύδατα, αλλά υπερκείμενα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, χωρίς πρότερη γνωστοποίηση στις ελληνικές αρχές ως όφειλαν. Σε αντίστοιχες κινήσεις προβαίνει συνεχώς το τελευταίο διάστημα, στέλνοντας μηνύματα για την ΑΟΖ. 

     Συμπεράσματα από όλα αυτά; Ιδού ορισμένα: 

    - Όσοι έλεγαν ότι στη ΝΑ Μεσόγειο δεν υπάρχει μεγάλος ενεργειακός πλούτος, μάλλον διαψεύδονται. Ακόμα κι’ αν υποθέσουμε ότι οι Κύπριοι υπερβάλλουν, το Ισραήλ προωθεί με μεγάλη συνέπεια το θέμα. 

    - Η χαοτική κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου, και ιδιαίτερα στη Μ.Ανατολή, δεν μπορεί να κρατήσει άλλο. Πρέπει να αποκατασταθεί η «τάξη» τόσο για να υπάρξει εκμετάλλευση των κοιτασμάτων, όσο και γενικότερα για να μπορέσουν οι ΗΠΑ να στραφούν στις μεγάλες προκλήσεις προς Ασία, και γενικότερα προς τον αναπτυσσόμενο κόσμο (εκτός κι αν θεωρεί κανείς τυχαίο ότι βγήκε Πάπας από τη Λ.Αμερική και ότι οι Ολυμπιακοί θα πάνε στην Βραζιλία). 

      - Οι δυνάμεις που παίζουν τον ενεργότερο ρόλο είναι οι ΗΠΑ, Ρωσία (και Κίνα –σε διακριτικό και αφανή, έως τώρα ρόλο), ΕΕ, Ισραήλ και Τουρκία. Σε αυτές πρέπει, φυσικά, να προστεθούν και άλλες μικρότερες χώρες. 

     - Η Ρωσία χάνει κεκτημένα της (Λιβύη, Συρία, κ.λ.π.), αλλά θέλει να διατηρήσει τις θέσεις της στην περιοχή. Αυτό δεν μπορεί να γίνει παρά κυρίως μέσω της Κύπρου. Οι απαράδεκτες κινήσεις της Γερμανίας σε βάρος, συνολικά, του χρηματοπιστωτικού-οικονομικού συστήματος της Κύπρου, μπορεί να λειτουργήσουν ως μοχλός για να οδηγηθεί η Λευκωσία στην αγκαλιά της Μόσχας. Κι’ αν όχι αυτό, σίγουρα θα υπάρξει ένα «μοίρασμα». 

      Το ίδιο και στα ενεργειακά. Η Μόσχα θέλει να μπει –παίρνοντας ένα σημαντικό κομμάτι, μαζί με αμερικανούς και ευρωπαίους- στις ΑΟΖ της Κύπρου, Ελλάδας, Ισραήλ, κ.ο.κ. Αυτό, στην περίπτωση της Ελλάδας, περνάει μέσα από τη ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ. Επίσης, διόλου υποδεέστερο είναι ότι η Ρωσία θέλει να φτιάξει τον αγωγό φυσικού αερίου South Stream που προς το παρόν σχεδιάζεται να ακολουθήσει τη διαδρομή της «Παραεγνατίας». Αρχικά, σχεδιαζόταν να περάσει από την Ελλάδα, και υποθαλάσσια να πάει προς Ιταλία. 

     Antinews

Read More

Τα ζαχαρούχα αναψυκτικά προκαλούν ετησίως 200.000 θανάτους;

Τα ζαχαρούχα αναψυκτικά μπορούν να προκαλέσουν περίπου 200.000 θανάτους ετησίως σε ολόκληρο τον κόσμο, σύμφωνα με τα αποτελέσματα νέας μελέτης. 
    Ερευνητές του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ με επικεφαλής τον Γκιτανχάλι Σινχ εξέτασαν στοιχεία δημοσκοπήσεων τα οποία κάλυπταν το 60% του παγκόσμιου πληθυσμού προκειμένου να αποκτήσουν μια συνολική εικόνα σχετικά με την κατανάλωση αναψυκτικών και άλλων ποτών με ζάχαρη.

      Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα μεγάλης έρευνας που πραγματοποιήθηκε με αντικείμενο τις παγκόσμιες ασθένειες ώστε να υπολογίσουν την θνησιμότητα που σχετίζεται με την κατανάλωση αναψυκτικών καθώς και άλλων ποτών με γλυκαντικές ουσίες. Η σύνδεση των δεδομένων έδειξε ότι τα ζαχαρούχα αναψυκτικά ενοχοποιούνται για 133.000 θανάτους από διαβήτη, για 44.000 θανάτους από καρδιακές παθήσεις, καθώς και για 6.000 θανάτους από καρκίνο. 

     Η ισχυρή πλειονότητα – το 78 τοις εκατό των θανάτων – συνέβησαν σε χώρες χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων παρά σε πλούσιες χώρες. 

       Παρότι δεν μπορεί να αποδειχθεί η σχέση αιτιότητας μέσα από την συγκεκριμένη μελέτη, τα ζαχαρούχα αναψυκτικά συνεισφέρουν σημαντικά στην αύξηση του σωματικού βάρους, που ως συνέπεια έχει την αύξηση του κινδύνου διαβήτη, καρδιαγγειακών παθήσεων καθώς και αρκετών μορφών καρκίνου. 

  pentapostagma.gr

Read More

Ρουμανία : Η κυβέρνηση δεν ενέκρινε στον Πρόεδρο την χρήση του προεδρικού αεροσκάφους

Η κυβέρνηση της Ρουμανίας δεν ενέκρινε την χρήση από τον πρόεδρο της χώρας Τραϊάν Μπασέσκου του προσωπικού αεροσκάφους λόγω κόστους .Το γεγονός αυτό ανάγκασε τον Μπασέσκου να μεταβεί στην τελετή ενθρόνισης του Πάπα της Ρώμης με αεροσκάφος τακτικής πτήσης. 

        Την περασμένη εβδομάδα ο Μπασέσκου εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκειά του με την κατάσταση που έχει προκύψει, κατηγορώντας για λαϊκισμό τους ηγέτες του κυβερνώντος συνασπισμού της Κοινωνικής Φιλελεύθερης Συμμαχίας. 

       Σε απάντηση ο Υπουργός Μεταφορών είπε, ότι η συντήρηση του προεδρικού αεροσκάφους στοιχίζει στον προϋπολογισμό 7 εκατ. ευρώ ετησίως, τα οποία καλύτερα θα ήταν να εξοικονομηθούν κατά την περίοδο της κρίσης.

Read More